စုရင်းက မင်္ဂလာဦးညမှာ သူ့ယောက်ျားရဲ့အပေါ်တွင်တက်ထိုင်ပြီး မေးစေ့ကိုကိုင်ကာ သူ့မျက်လုံးလှလှများကို မှေးစင်းကာ လိမ္မာပါးနပ်စွာ အိပ်ရာပေါ်တွင် သူ့ယောက်ျားကို ချည်နှောင်လိုက်တယ်။ "မင်းက အခု 'ဝတ်ရုံလက်ပြတ်' ဖြစ်နေတယ်၊ ဒါပေမယ့် အနာဂတ်ကိုတော့ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။ မင်းငါ့ကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ထိရဲရင် မင်းရဲ့ဟာကို ငါဖြတ်ပြီး ဝက်ကျွေးပစ်မယ်"

Zawgyi/ Unicode ရပါပြီ ဒုတိယပိုင်းလည်း ရေးပြီးပါပြီ မျက်ကွယ်ကရတနာ အဆက် ဆိုပြီး ရေးထားပေးပါတယ် ဒုတိယပိုင်း link https://www.wattpad.com/story/352960534?utm_source=android&utm_medium=org.telegram.messenger.web&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=Maytulipslove သူက သူ့ရဲ့ အချစ်တော်တွေထဲက အချစ်တော်တစ်ဦး ၊ အချစ်တော်တွေထဲကမှ အချစ်မခံရဆုံး သူတစ်ဦး၊ မဟုတ်ရင် သူဒေါသထွက်ချိန်တိုင်း သူ့ကိုချစ်ဖို့ ဘယ်ခေါ်မလဲ ၊ တစ်ချိန်ချိန်တော့ သူ့ကို ပျင်းရိပြီး အိမ်တော်ကနေ မောင်းထုတ်ခံရဖို့ မျှော်လင့်တာ ၊ တန်ဖိုးရှိတာတွေရောင်းချ လမ်းစရိတ်တွေစု အိမ်တော်က ထွက်ခွင့်ရတာနဲ့ သူအောင့်မေ့ရတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောဆီကို သွားချင်တယ်။ သူစောင့်တယ် ၊ နှစ်တွေအကြာကြီးစောင့်တယ်။ သူစောင့်လို့ ရပြီထင်ချိန်တဲ့ အချိန် သူအံ့ဩစရာတစ်ခုတွေ့လိုက်တယ်။ သူရဲ့ ဗိုက်က ဘာလို့ တဖြည်းဖြည်းကြီးလာတာလဲ။ သူ့ဗိုက်ထဲကို ဘာလေးဝင်သွားတာလဲ ? သေချာလေး အားစိုက်ပြီး ဘာသာ