"A gdy nasza miłość zgaśnie, nie przejmuj się ciemnością. Ciesz się, że świeciła na tyle długo, abyś doszedł, aż tutaj." Jeszcze nie wiedziała, czy będzie jej darem, czy może przekleństwem, lecz była świadoma tego, że może stracić więcej, niż zyskać. Jeszcze nie wiedziała i wcale nie oczekiwała odpowiedzi. Z czasem jednak słodkie słówka, warte tyle co tona złota; stały się bezwartościowe, a bezcenne obietnice rozmyły się niczym krople deszczu w jeziorze. W jeziorze bólu i cierpienia, w którym bez uprzedzenia zaczęła tonąć, tymczasem czekając na śmierć, która wcale nie miała zamiaru nadejść, bo przecież była niezniszczalna. W końcu jednak znaleźli się oni. Zrujnowali ją. Roszarpali jej psychikę na małe skrawki, a następnie sami próbowali je posklejać. Niestety było za późno, bo nie każde Niebo dało się naprawić i nie przed każdym Piekłem dało się uchronić. Wraz z jej rozpadem, światło zgasło w wielu tunelach, a przecież On zawsze bał się ciemności. Tom pierwszy. © Protekcja 2021/2022 *Książka jest w trakcie poprawek, mogą występować nieliczne błędy lub różnice w poszczególnych elementach. Fabuła się nie zmienia, są to raczej poprawki stylistyczne i upiększające czytany przez was tekst.

Dwudziestoletnia policjantka Melania Mazur pracuje w komisariacie w Warszawie. Jednego dnia do jej miejsca pracy trafia dwudziestojednoletni chłopak. Zmienia się jej dotychczasowe życie, jak dalej potoczy się ich los? (18+) Fanfiction zawiera sceny samookaleczania się, gwałtu oraz innych nieodpowiednich dla młodszych osób scen. #1 fanfiction • 20.02.2025 #1 polska • 26.08.2023 #1 mata • 29.07.2023, 15.09.2024 #1 33mata • 30.07.2023 #1 policja • 24.06.2025 #3 michał • 31.07.2023 #3 sbm • 21.06.2025 #4 matczak • 26.07.2023 #10 33 • 28.06.2025

- Żałuję, że odszedłem z SBM. Może wtedy nie pojawiłabyś się w moim życiu - wykrzyczał blondyn patrząc z agresją w moje błękitne oczy. - Lila kocham Cię, dobrze to wiesz. Każdy to wie mimo, że nie mówię ci tego wprost. Kocham cię Lila. - Nie przyszedł, Michał Matczak zrezygnował z mojej osoby, przez co ja zrezygnowałam z marzeń.

Przeprowadzka, zmiany klubów sportowych, klasa maturalna i wieczne poprawki... Stałą w życiu Pauli jest chyba jedynie budynek liceum im. Stefana Batorego i wypełniający go ludzie. Dziewczyna dąży do spełnienia swoich planów, jednak nie jest w stanie ich zrealizować, bez jednego elementu. Jest nim osoba, o której nigdy nie pomyślałaby, że będzie jej aż tak bliska. • 15.09.20 ~ ???

POPRAWIAM AKTUALNIE, BĘDZIE LEPIEJ 𝒃𝒚𝒍𝒊𝒔́𝒎𝒚 𝒕𝒚𝒍𝒌𝒐 𝒅𝒛𝒊𝒆𝒄𝒊𝒂𝒌𝒂𝒎𝒊 𝒛 𝒂𝒎𝒃𝒊𝒕𝒏𝒆𝒈𝒐 𝒍𝒊𝒄𝒆𝒖𝒎 𝒊 𝒛𝒂 𝒃𝒂𝒓𝒅𝒛𝒐 𝒌𝒐𝒄𝒉𝒂𝒍𝒊𝒔́𝒎𝒚 𝑾𝒂𝒓𝒔𝒛𝒂𝒘𝒆̨ 𝒏𝒂𝒅 𝑾𝒊𝒔ł𝒂̨ zbiór one shotów, każda część stanowi osobną historię _______________________

Nie będzie w opisie żadnego spojleru co w środku, ale: • W tym fanfiku występują w większości wymyślone osoby jak i sytuacje ;) • Fanfiku NIE NALEŻY brać do siebie • NIE MA scen 18+ :) ani nie planuje bo obrzydzają mnie. Natomiast występuje liczna ilość wulgaryzmów • Jestem osobą, która teoretycznie z nudów pisze sobie fanfika oraz dlatego, że nauczyciele uważają moje opowiadania za znakomite itd, więc wszelką krytykę przyjmę • BARDZO szanuje Michała, jestem jego fanką (NIE,NIE PSYCHO FANKĄ SPOKOJNIE) więc fanfik nie ma na celu urażenia jego osoby, jak i jego przyjaciół

Bachory z osiedla ukradły opis

CZĘŚĆ DRUGA KSIĄŻKI „UMRZEMY WOLNI | MATA" Myślę, że gdyby nie rozmowa z nim, nie rzuciłabym studiów, nie skupiłabym się na sobie i możliwe, że nie pozbierałabym się do kupy. Dał mi sygnał by wstawać. Wyszłam z łazienki i ruszyłam w stronę salonu. Michał leżał rozwalony na kanapie z rozczochranymi włosami. Śmiał się i trzymał przy uchu telefon. W końcu przeniósł wzrok na mnie i odezwał się z szerokim uśmiechem. - Szczepan pyta czy przyjeżdżamy. A może to on był moim sygnałem by wstawać.

W połowie roku szkolnego Marika trafia na zastępstwo jako nauczycielka angielskiego do swojego dawnego liceum. W klasie maturalnej jest pewien chłopak, który przykuwa jej uwagę...

- To moja wina, przepraszam. - spuścił głowę. - W końcu, się zgadzamy. Nie mogę na ciebie patrzeć. Jak mogłeś mi nie powiedzieć? - mówiła ciągle - Bo bałem się, że cię stracę. W zasadzie już cię straciłem. - Nie mogę uwierzyć, że dowiedziałam się w taki sposób. . . 22. 06 2021 #1 - michałmatczak 28. 02 2021 #1 - raper 29. 11 2020 #1 - mata 29.11 2020 #2 - 33 29. 11 2020 #3 - michałmatczak 09.07 2020 #1 - GOMBAO