Kısa şiirler serisine bir şiirim daha... Mutluluğu sadece kitaplardan acıyı ise hayatın her anından öğrenen insanlardık biz. Konuşmaya mecalimiz yokken istediler uçsuz bucaksız denizlere ve biz karanlıkta kitaplarımızla uyurduk... Yalnızdık, çaresizdik, suskunduk... Onlar kalpsiz derlerdi de biz bilirdik "açtık" mutluluğa, sevgiye, şefkat dolu bir çift göze, ele, sarılmaya ve sanırım dudaklara açtık... * Burak Hasan Basri ARSLAN