Final oldu, tamamlandı. Seri altı kitapla raflarda yerini almıştır. ❝El bebek, gül bebek değil; el bebek, öl bebek.❞ Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı. O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler. Onların tohumları el bebek gül bebek değildi; el bebek öl bebekti.

❝KURDUN DİŞİNE KAN DEĞERSE; BAŞ ÜSTÜNDE BAŞ, TAŞ ÜSTÜNDE TAŞ BIRAKMAZ. BİR KURTLA BAŞA ÇIKILMAZ.❞ 🌙 Bir yıl önce atandığı timle birlikte tüm hayatını adadığı operasyona başlayan Yüzbaşı, bizzat kendi üstleri tarafından tüm planlarının sekteye uğratılacağını asla tahmin edemezdi. Onlarınkisi nefretle başlayan bir hikâyeydi. Kuru, buz gibi soğuk, gece kadar karanlık bir nefretle. Oysa teröristlerin korkulu rüyası ve dağların tanrısı Buz Yüzbaşı, hayatında ilk defa gecenin karanlığını sırtına pelerin diye geçirmesine rağmen parlak yıldızlar kadar göz alıcı ve ay kadar sahte bir kadına yenilecekti. Çünkü bu, nefretin pençesinde filizlenen bir izmihlâl hikayesiydi. ⭐️ Derin bir gümbürtü koptu gökten, kopmasına koptu ama yerimde sıçramadım bile. İdrak edemedi bile beynim. Zira gözlerimin çarpıştığı maviliklerdeki şimşekler daha şiddetliydi. Beni çarpacak kadar, elektrik çarpmışa çevirecek kadar. Aylardır o tonu görmemiştim ama şimdi gözlerimin çaresizce tutunduğu, karanlığın bile zapt edemediği içimi yarmaya çalışan mavi, sıcak bir gök mavisi değil, kan donduran buz mavisiydi. Orada aylardır ilk defa gördüğüm bakış kalbimi kanattı, ruhum orada kaldı. O bana hiç güvenmemişti. Çok geçti ama bu gerçeği ancak şu an anlıyordum. "En acısı da ne, biliyor musun?" dedi, elindeki tabancanın emniyetini çekerken. Eli bile titrememişti. "Bana ihanet etseydin zerre sikimde olmazdı, ama sen bana vatanıma olan sevgimi sorgulattın." Elindeki silah bana doğruldu, patlamadı ama patlasa daha az yakardı canımı. O bana beni öldürmek ister gibi baktı, ben kendi nefesimde boğuldum. Kalbim atmayı kesmek için o anı seçmişti. Ölümüm, yine onun elinden oldu. Bense sadece ölümü kucaklarken gülümseyebildim. 🌙🌟 SAHTE YÜZLER SERİSİ 1. KİTAP

Hayatta çoğu kez darbeler almış bir askerdi Alparslan. Ve bir gün karşısına yaralarına ilaç olacak o doktor çıkar...

Onlar MAHFUZDU, onlar saklıydı, onlar bilinmezlikti, onlar ayrılmazdı. Peki ya onlar yeni bir üyeye açık mıydı ? Bizler MAHFUZUZ, bizler bilinmeyenleriz, bizler ölümün sevgilileriyiz. 🖤

Çevremdeki ağaçlar aynı gözükseler de aynı değiller. Uzaktaki dağlar bildiğimden daha soğuk. Rüzgar aynı hissettiriyor belki ama o bile tanıdığım rüzgar değil. Çünkü benim dünyamda çoktan unutulmuş büyüleri taşıyor kucağında. Olduğuma inandığım yerde değilim. "Bana her şeyi anlat. Bana dünyanızla ilgili her şeyi, en küçük detayına kadar anlat." Ben, Eira Morwen, dönmenin bir yolunu öğreneceğim. Ve ancak her şeyini bilirsem büyüyle ve korkunç canavarlarla dolu bu dünyanın girişini de çıkışını da bulabilirim.

Not: Kitapta +18 unsurlar mevcuttur.. (Tamamlandı) ........................................ ~ZS~....................................... "Kına yakmak kendini adamaktır. Bir gelin ve damatlara yakarlar; kendilerini birbirlerine adasınlar diye. Bir de kurbanlıklara yakarlar; kendilerini Allah'a adasınlar diye. Bir de askerlere yakarlar; kendilerini vatana adasınlar diye." Öğretmen olan Asena, albay olan babasının ısrarıyla gittiği yemin töreninde; kalabalığın içinde parlayan üniformalar arasında, sadece bal rengi gözleri gözüken askeri gördü. O an Asena'nın kalbine bir cemre düştü. O cemre; yeni rütbesiyle Gölge Timi'nin başına geçen Binbaşı Özçelik'i tanıyınca yayıldı, büyüdü ve bahar oldu. Binbaşı Özçelik, rütbesini almak için kürsüye çıkınca Asena'ya baktı. O bakış, ruhunda öyle bir iz bıraktı ki hiçbir zaman silinmeyeceğini o vakit anladı; çünkü onun gözlerinde kendini gördüğünde, tanıdığı ve bildiği o sert adam yoktu. Onun yerine sert kabuğu kırılmış, geçmişin ağır yükü omuzlarından silinip gitmiş, geçmişin gölgesi geleceğinin üzerinden dağılmıştı. O an anladı ki; Binbaşı'nın sığındığı o sessiz gölge, artık Asena'nın baharıyla aydınlanacaktı. Artık onlar sadece bir asker ve bir öğretmen değil, aynı kaderin iki yarısıydılar. ................................... ~ZS~................................. ~BİR KİBRİT YAK adında wattpad de bulunan ilk ve tek kitaptır~

❝Bende iki sevdanın ucu, bucağı yok, Kaza. Gönlümü almışım elime, ikiye bölmüşüm; sonu, sınırı olmayan iki sevgi sığdırmışım o iki parçaya.❞ ❝Neymiş onlar?❞ ❝Biri vatan, diğeri sen.❞ ★ KURGU, VATAN İÇİN CAN VEREN, MİLLETİNİ KORUYAN ASKERLERİN HATIRASINA YAZILMIŞTIR. GERÇEK ASKERİ OLAYLARDAN VE BİLGİLERDEN BAĞIMSIZDIR. DURUMLAR, OLAYLAR VE YERLER DEĞİŞTİRİLEREK YAZILMIŞTIR. KURGU GERÇEKLİĞİ TAMAMİYLE YANSITMAZ.

İyi kahramanlara ait masum aşkların tatmin etmediği, tehlikeyi seven ve her seferinde hikayenin kötü adamına aşık olan kadınlar için. 🌑🌙 "Planda bu yoktu yalnız." dediğimde dudaklarını birbirine bastırdı. "Haklısın." "Planımda bu yoktu."

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

"Sadece seni yok etmek istiyorum." dediğinde dudaklarımda kışkırtıcı bir gülüş oluştu. "Öyle mi?" dedim dudaklarına doğru fısıldayarak. "Daha çok beni nefesimi kesene kadar öpmek istiyormuş gibi bakıyorsun." dedim ama bakışlarını hiç değiştirmedi, bana öyle bakmaya devam etti. "Doğru başta amacın gerçekten beni yok etmekti, sonra baktın ki etrafımda bunu yapmaya meraklı insan çok, acıdın mı?" Konuşurken hafif alaylıydım, her bir kelimemde, her nefesimde amacım onu daha da çıldırtmaktı. "Aslında evet, seni ben mahvedecektim ama ortada mahvedilecek bir şey kalmamış." dedi eli çenemi hafif hafif okşarken. Ve onun dokunuşu mahvedilecek bir şeylerin kaldığını hissettiriyordu. Yine de bakışlarım düşmanca kısıldı. "Senin görevin beni korumaktı, değil mi? Dur o da oyundu, doğru ya." 07.04.2023