Ίσως συνέβη στο Σταμιρέικο, δύο μέρες μετά τα Χριστούγεννα του 1975... ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!

"Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία τα μάτια δεν την βλέπουν."

"Όπως και να χει, δεν θα μπορούσα αυτό το Σάββατο να τις ακολουθήσω. Έχω ένα ραντεβού." "Μπορείς ν' αναβάλεις το ραντεβού σου;" ψιθύρισε δίπλα στο αυτί της. Επειδή, αν είχε υπάρξει ειλικρινής σ' ένα πράγμα τα προηγούμενα λεπτά ήταν ότι, πράγματι, αυτό το ραντεβού δε σήκωνε αναβολή. "Γιατί μου ζητήσατε ραντεβού, κυρία Σταμίρη;" "Τι ραντεβού, Λάμπρο;"

Να μη ξεχάσω ποτέ αυτή τη μέρα, που έβαλες εμένα πάνω από εσένα, αψηφώντας το χρόνο, την απόσταση, την ταλαιπωρία σου. Που έκανες πράξη την υπόσχεση σου πως θα παλέψουμε να πάρω πίσω αυτό που μου στέρησαν. Ούτε συ θέλω να την ξεχάσεις αυτή τη μέρα. Να σου θυμίζει πάντα πόσο εύκολα φέρνεις το φως στις ζωές όσων αγαπάς. Να σου θυμίζει ότι κάποιες φορές τα θαύματα κρύβονται μέσα μας. Στην επιθυμία μας να γίνουν πραγματικότητα.

"Το μεγαλύτερο δωμάτιο ... ετοιμάζεται μέρα με τη μέρα να υποδεχτεί το νέο του ένοικο. Έχει μετατραπεί στο δικό τους "μικρόκοσμο", όπως συνηθίζουν να τον αποκαλούν. Απ' άκρη σ' άκρη αραδιασμένα πολύχρωμα αντικείμενα που τους ωθούν να οραματίζονται ένα όμορφο μέλλον. Ειδικά τις πρωινές ώρες, όταν οι ακτίνες του ήλιου εισβάλουν με περισσότερη άνεση, λούζοντας το χώρο με φως, μοιάζει βγαλμένος από παραμύθι. "

"Λοιπόν, μικρή μου, αυτό το χαρτί λέει... ότι από τον Σεπτέμβριο θα είμαστε μαζί στο σχολείο."

[Άγριες Μέλισσες one-shot] Είμαστε αρχές Απρίλη του 1967, λίγους μήνες μετά τη μαύρη νύχτα του Διαφανιού. Ο Λάμπρος ξυπνάει ξαφνικά σε μια παράλληλη, άγνωστη πραγματικότητα, η οποία γίνεται παράδοξα οικεία, καθώς στο νου του εμφανίζονται σιγά σιγά "μνήμες" που δεν υπήρχαν πριν. Πασχίζοντας να ξεμπερδέψει το κουβάρι, συναντάει αγαπημένα πρόσωπα που λείπουν από τη δική του πραγματικότητα όπως τη γνώριζε μέχρι σήμερα.

Άγριες Μέλισσες - ΛΛ Μικρό αφήγημα για την επίσκεψη της Λενιώς στη Λέρο (εκτός canon - το γράφω λίγο πριν προβληθεί το επεισόδιο)

Είναι τα εγκαίνια της Μπουάτ στη Λάρισα, όμως η Δρόσω διστάζει να πάει. Πέντε μήνες έχουν περάσει χώρια, γιατί ταράζεται τόσο στη σκέψη να τον ξαναδεί; [Canon-Divergence AU, Multi, Rated: Τ (περιγραφές ερωτικής πράξης, απρεπής γλώσσα, σκηνές βίας), Β151+]

Διαφάνι, 31/12/1966 Ένα δώρο, έργο αγάπης, γίνεται αφορμή ν'ανοίξει μια πόρτα στο παρελθόν και να δυναμώσει η πίστη στο μέλλον ** Collab** Αρχική ιδέα & Art: Το κορίτσι με τα σκίτσα @elenaf_14 Γράμματα & Επιλογή ποιημάτων: ΡτΛ @Rtl_MargiePrince Κείμενο: Stamireiko @lilliebee20 ** Άγριες Μέλισσες canon, Λάμπρος-Λενιώ