-Hayırdır Ali Baran ağa? Sabahın köründe konak basmakta nedir ?'dedi en cevval haliyle. Ali Baran'ın ateş rengi gözleri genç kızın yüzüne çevrildi. Evvelden beridir bu kızın nice delişmen olduğunu duymuş, şimdiyse gözleriyle görmek nasip olmuştu. Karşısında hanım var diye düşürmedi süngüsünü. -Töremiz kendini bilmez birileri yüzünden ayağa düşmüştür. Bizde layığını yerine getirmek için buradayız.'dedi tüm heybetini kullanarak. Dönüp nihayet yanlarına yaklaşmayı başaran kardeşine göz ucuyla baktı. Şu delişmen kız bile ondan daha cesaretli çıkmıştı. Oğuz Kağan yine aynıydı. Sıra bedel ödemeye gelince korkar kaçardı. Var gücüyle sıktı yumruklarını. 'Aşiret berdel hükmü vermiştir. Lakin sizden hala bir cevap gelmemiştir. Bu yüzden bize düşen ikisini de alıp ağalara teslim etmektir. ' Bakışları en tehditkar haliyle gezdi baba kızın gergin çehrelerinde. 'Ya berdel , ya da...' Ona doğru atılan bir adımla kesildi cümlesi . Güz is rengi gözlerini irice açmıştı. -Berdel Ali Baran Ağa ! Berdel hükmü kabulümüzdür.'dedi genç kız sesini herkese duyurmak ister gibi yükselterek. Dönüp babasının acı dolu yüzüne buruk bir tebessümle baktı. Ne annesinin nede babasının üzülmesine dayanamazdı. Hem o her halükarda bakardı ki başının çaresine. Babasının gözlerinin içine bakıp usulca salladı başını. Sonrada dönüp hemen yanıbaşındaki Oğuz Kağan'ın elini sıkıca kavrayıp ellerini havaya kaldırdı. Kısılmıştı Ali Baran'ın öfke dolu bakışları. Oğuz Kağan ise şaşkınlıktan susup kalmıştı. O ise , babasının yedi erkeğe bedeldir dediği kızı ise hala heybet dolup taşan omuzlarını mümkünü varmış gibi biraz daha dikleştirip sesiyle tüm sokağı çınlatmıştı. -Kararımız o'dur ki berdel hükmüne uyacağız ve savcı kardeşin Oğuz Kağan ile nikahımızı kıyacağız !' ✒️✒️

🌹 Genç adam, karşısında melekleri kıskandıracak derece güzel olan karısına doğru adım attı. Tam önünde durdu ve siyah gözlerini kısıp derin bir nefes aldı. Elindeki kırmızı kutunun kapağını açtı ve yüz görümlüğünu çıkardı. Genç kız heyecandan titreyen elleri, deli gibi heyecandan atan kalbi ile gelinliğin eteklerinden tuttup arkasını döndü. Kocası yüz görümlüğünü takacaktı. İçindeki heyecana engel olamıyordu. Kocasının ellerini bir anda boyunun da hissedince istemsizce bir ürperdi. Tekrardan kocasına doğru döndü. Bu sefer elleri duvağı tuttu ve kaldırdı. Mavi gözlerindeki heyecan ile kocasının gece gözlerine baktı. Kocaman ellerini genç kızın yanağına koydu. Yüzü o kadar küçüktü ki, elleri arasında kaybolmuştu eğildi ve anlına bir öpücük kondurdu. - Yeni evine hoş geldin Gül." Dedi kalın gür sesiyle, genç kız uzun kipriklerini kıpraştırdı, ve kocasının aksine ince olan bir sesle konuştu. -Benim adım Gül değil ağam. Gülhanım." Gülhanım & Yusuf Mirza 🌹 Yayınlanma Tarihi:05.11.2022 Not; Çiftlerimin arasında yaş farkı vardır rahatsız olanlar okumasın lütfen.🌸

Kara gözleri derin bir girdaptı ve ben içine sürükleniyordum. Ezel Kara Aslan'ın ismi gibi kara gözleri üzerimde olduğu sürece de sürüklenmeye devam edecektim... Her şey örgüt lideri Ezel Kara Aslan'ın, yeraltı dövüşçüsü olan Demir Ak'la çalışmak istemesi üzerine başlamıştı... !!!Kitaptaki olaylar ve karakterler gerçeğe dayanmamaktadır. Tümü hayal ürünüdür.

|Tamamlandı.| Birbiriyle anlaşamayan iki ajanın hikayesi. Eşcinsel bir kurgudur.

Lodos Çetin ciddiyete tapan, sert bir antrenördü. •eşcinsel bir kurgudur.

"20 sene boyunca günahlar yazdım, Dünyam döndü,dışardan baktım, Ha bi de fani aşkına kandım, Töbe töbe Tanrı'm, bi kaşara taptım. Sincan Prensiii, Angara.." *Yakamoz'un yan kitabıdır. Ancak ondan bağımsız olduğundan birini okumadan da diğerinin olay örgüsünü anlayabilirsiniz.* 11.02.2018~25.03.2019

Tüm hayatını sahip olduğu fikirleriyle yaşayan bir adam ile hiçbir ideolojiye sahip olmayan adamın hikayesi... 10.12.2017~19. 11.2018

Yeni yöneticisinin gelmesiyle birlikte Can'ın iş hayatı oldukça zorlu geçecek.

"Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." diyen Shakespeare belki haklıydı bu sonesinde. Ancak istisnalar her zaman vardı ve var olacaktı. Bazı aşklar vardı ki; şiddetle başlasa da, düğümler dizse de aşığın boğazına ve bazen kırsa da onulmaz yerlerden, yine de başarırdı aşığın yüreğinde öldürmeden var olmayı. Sadece birazcık ölümün buruk kokusu kalırdı aşığın genzinde. Ara sıra o koku, ciğerine dolup telaşa düşürürdü aşığı. Ölüm korkusu yapışırdı yakasına. Sonra sevgilinin bir gülüşüyle içindeki cesetlerin üzerinde kan kırmızısı karanfiller açardı. Ciğerine dolan ölüm kokusu hala oradaydı ama artık karanfiller de bakiydi. Zaten aşk; risk almak, ya olursaları kuşanmak değil miydi?. Bazısının payına boyundan büyüğü düşüyordu sadece. Ve alınan her risk, aşığın kendisinden feda ettiği her parça, ölüme yazılan davetiyeye bir harf daha karalıyordu. Aşk; ince bir sıratın üstünde yürümekti. Ne kadar ağırsa sevdan, o kadar içli dışlı oluyordun ölümle. Nefeslerini ensesinde hissediyordun. Aşk; bile bile ateşe yürümekle, vazgeçmek arasında kalmaktı. Yürürsen yanacaksın, gidersen yarım kalacaksın. O yüzden küçüğüyle büyüğüyle her aşk biraz ölüm kokuyordu.