„Grawitacja zawsze upomina się o swoje. Ale co, jeśli największy upadek zdarza się nie w chmurach, a na ziemi?" Łucja wiedziała, jak smakuje pożegnanie. Raz już patrzyła na czarny samochód wjeżdżający na podjazd. Raz już słyszała oficjalny głos informujący o „stracie w służbie". Kiedy jej mąż, Bartek, zginął w katastrofie F-16, obiecała sobie jedno: nigdy więcej nie pokochać pilota. Kamil Feliks był cieniem tamtej tragedii. Najlepszy przyjaciel Bartka, świadek jego śmierci i człowiek, który przeżył, gdy tamten musiał odejść. Przyniósł ze sobą poczucie winy, tajemnice bazy w Łasku i oczy, w których Łucja odnalazła zrozumienie, jakiego nie dawał jej nikt inny. W świecie rządzonym przez procedury, układy i lęk przed kolejnym alarmem, ta dwójka próbuje zbudować dom na zgliszczach przeszłości. Czy miłość może narodzić się z długu wdzięczności? I czy Łucja zdoła spojrzeć w niebo bez strachu, gdy Kamil znów zasiądzie za sterami Vipera? Wkrocz w świat, gdzie honor mierzy się w milach, a lojalność jest trudniejsza niż walka z grawitacją. Nota prawna i autorska Historia jest wyłącznie mojego pomysłu. Wszelkie podobieństwa do osób i zdarzeń są przypadkowe. Zabraniam kopiowania oraz wykorzystywania mojego tekstu bez mojej zgody.

Jestem powaloną książkarą, a to moje rozkminy. Ciasteczko na zachętę 🍪

Nie uczono nas, jak czuć, tylko jak się dostosować. To nie jest poradnik, który powie Ci, jak żyć. Nie znajdziesz tu gotowych recept, złotych zasad ani prostych odpowiedzi. To książka o tym, czego często nie mówimy: o emocjach, które są „niewygodne", o granicach, które nazywa się egoizmem, o lęku przed konfliktem, samotnością i oceną, o presji bycia „wystarczającym", silnym, wdzięcznym, lepszym. To przestrzeń dla tych, którzy próbują zrozumieć swoje reakcje, emocje i granice - bez etykiet, bez naprawiania się i bez udawania, że wszystko jest w porządku. Nie moralizuję. Nie pouczam. Dzielę się wiedzą, refleksjami i pytaniami, które warto sobie zadać. Jeśli szukasz książki, która: - nie udaje, że życie jest proste, - nie mówi, że „wszystko będzie dobrze", - ale daje ulgę w poczuciu, że nie jesteś z tym wszystkim sam/a, to być może jesteś w dobrym miejscu.

Piszesz. Publikujesz. Czekasz. I nic się nie dzieje. Ten poradnik nie obieca ci sławy, wydawnictwa ani viralowego sukcesu. Obieca coś ważniejszego: zrozumienie, dlaczego w internecie nikt nie ma obowiązku czytać twojej twórczości - i co możesz z tym zrobić. To seria krótkich lekcji o marketingu dla autorów: - bez spamu - bez żenady - bez udawania influencera Dla piszących na Wattpadzie (i nie tylko), którzy chcą: - być czytani, a nie tylko publikować - budować realną społeczność - przestać zgadywać, jak „działa algorytm" Będzie prosto, uczciwie i momentami niewygodnie. Ale jeśli chcesz, żeby ktoś faktycznie dotarł do twojej historii - jesteś w dobrym miejscu. To nie jest poradnik o wierze w siebie. To poradnik o widoczności.

Zawieszony, może wrócę później. Felietony o pisaniu, pół-żartem i pół-serio. To jest poradnik dla tych, którzy dopiero zaczynają przygodę z pisaniem. Tych, co nie szukają mądrości ludzi, którzy byli na początku drogi dawno temu i dla nich "to przecież oczywiste". Bo nic nie jest oczywiste, kiedy się zaczyna. Ten (Bez)Radnik powstał dla tych, którzy mają pytania. Dużo pytań. I nie wiedzą, do kogo je skierować.

Dziesięcioletnia Lorelliane mieszka w Wiosce Południowej wraz z ukochanym kuzynem Verdenem i znienawidzoną ciotką Terron. Jej rodzice zginęli, gdy była niemowlęciem, ale nie tęskni za nimi na co dzień. Jest zbyt zajęta zabawą z innymi dziećmi i eksplorowaniem okolic... Co prawda, nie ma ich za dużo, bo dorośli nie pozwalają dzieciom chodzić bez nadzoru do innych Wiosek ani zapuszczać się w Las, gdzie znajduje się tajemnicza Granica. Ale czy to ich powstrzyma? Co, jeśli świat wcale nie wygląda tak, jak im się wydaje? Co, jeśli jest znacznie większy i bardziej niebezpieczny, a Lor i Verden nie są zwykłymi dziećmi? _____ Przebudzenie to pierwszy tom serii high fantasy pt. "Sztylety nocy" z motywami romantasy. Projekt, który mam w głowie od 15-20 lat i którym postanowiłam wreszcie zająć się na poważnie. Zapraszam! Okładka autorstwa @___anee___

Magda jest młodziutką mamą, samodzielnie wychowującą trzyletniego Dominika. Mieszka w Warszawie, żyje z oszczędności po dziadku, kończy studia i zaczyna pracę jako nauczycielka języka polskiego dla obcokrajowców we włoskiej firmie. Praca jest idealna i sprawia, że Magda zaczyna się rozluźniać i przestaje martwić przeszłością i tym, co zrobiła trzy lata temu. Sytuacja zmienia się diametralnie kiedy poznaje swojego nowego szefa. Z każdym dniem jej sekret jest bliżej odkrycia. Nawet jeśli nic na to nie wskazuje.

Siódma część serii „Apokryfy". Urodziny to ważny moment w życiu zarówno ludzi, jak i kassandryjczyków, a i wampiry potrafią docenić piękno przemijającego czasu. A kiedy przedstawiciele trzech gatunków zbiorą się, by wspólnie świętować, pewne jest jedno: będzie się działo. Po wcześniejsze księgi zapraszamy na nasz profil: 1. „Cud nad Wisłą" 2. „Czy pamiętasz tę noc w Zakopanem" 3. „Sztuka latania" 4. „Jezioro osobliwości" 5. „Kąsać to nie znaczy zawsze to samo" 6. „Koń, jaki jest, każdy widzi"

Witajcie w wiktoriańskim Londynie, w którym mrok nie grzeszy brakiem dobrych manier. Ona - cierpiąca na narkolepsję włamywaczka oraz on - dobroduszny wampir z kryzysem egzystencjalnym i specyficznym poczuciem humoru. Ich spotkanie zaczyna się od drobnego nieporozumienia. Od tej pory mają trzydzieści dni, by rozwiązać zagadkę, uratować życie dziewczyny i być może... czas pokaże.