George Davidson idzie na pierwszy rok studiów ze swoimi dwoma przyjaciółmi. Zaciem i Darrylem. Do jego ławki dosiada się pewny chłopak z którym się zaprzyjaźnia. Z czasem coś do niego czuje, a po pewnym czasie są razem, jednak ktoś próbuje zniszczyć ich relacje i życia. Czy pozostaną razem na zawsze? Czy będą musieli się rozstać? I czy ostateczne pożegnanie będzie bolesne? shipy : dnf, karlnap, skephalo ❗TW❗: ED, SH, myśli samobójcze, znęcanie się psychiczne i fizyczne. Więcej nie zdradzam. Jeżeli nie czujecie się komfortowo z takimi rzeczami zalecam nie czytać. Miłego czytania ;).

Seria: God Of Chaos t.1. Wiktoria Stemplewska Astrid Houston, córka zamożnego biznesmena, to oczko w głowie rodziców i uosobienie idealnej, grzecznej panny z dobrego domu. Jej bliscy nie mają pojęcia, że istnieją pewne rysy na tym pięknym obrazku. Wszystko się zmienia, kiedy przez próg domu Houstonów przechodzi Ares Julius Hammond. Chłopak szybko odkrywa sekret, który usilnie Astrid usilnie ukrywa przed rodzicami, i proponuje, że zawrą pewien układ. Ich niepisana umowa pozwala mu przejąć nad dziewczyną. A ona z każdym dniem jest coraz bardziej poirytowana obecnością uciążliwego gościa trzymającego ją w garści. Co zrobi Astrid, gdy skrywane w głowie ciemności, zaczną być idealnym miejscem pobytu dla jej największych koszmarów? I jednego, najpiękniejszego? Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia.

George to 17 letni chłopak który przyjechał na wieś by pomóc swojemu dziadkowi po śmierci jego babci. Wszystko szło bardzo dobrze do czasu gdy na ich farmę nie przyjechał pewnien wysoki blondyn... ---------------------------------------------------------------------- To moja pierwsza książka więc przepraszam za niedoskonałości!!! Książka zawiera: -sceny 18+ -przemoc -przekleństwa -Tematykę boyxboy To ff więc nie wszystko jest takie jak w prawdziwym życiu ;). [Okładka z Pinteresta!] ---------------------------------------------------------------------- 01.03.2022: 2 w #george 05.09.2022: 3 w #gream

Mówiąc pierwsze kłamstwo, sprowadziliśmy lawinę zdarzeń, która zniszczyła nas doszczętnie. Pierwsza część trylogii "Liars". Samochód Rosalie zepsuł się na środku pustej drogi. Dziewczyna niewiele myśląc, zatrzymała pierwszego nieznajomego, którym okazał się on. Chłopak cały we krwi. Następnego dnia dowiaduje się, że jej koleżanka została zamordowana, a chłopak, którego widziała, nie zamierza dać jej spokoju. Rosalie myśli, że to on jest morderca, ale czy na pewno? Czy może ktoś upozorował ich spotkanie?

PO PROSTU ZAPRASZAM DO CZYTANIA! (uwielbiam czytać różnego typu komentarze więc wiecie co robić) UWAGA! (przeczytać) - ta książka może nie mieć sensu w niektórych momentach! -nie należę do fandomu dsmp, -nie znam wszystkich członków, a informacje które posiadam mogą być błędne, -jeśli pojawią się jakiekolwiek błędy możecie napisać, -do napisania tej ''książki'' jeśli można to tak nazwać, skłoniły mnie inne opowiadania tego typu, -postaram się odpisywać na każdą wiadomość. -zdjęcie z okładki nie jest moje! Można je znaleźć na twitterze u użytkownika @Schichimi_77 (kiedyś zmienię na swoją)

Historia opowiadająca rozwinięcie shipu Dreamnotfound | Na potrzeby książki niektóre rzeczy mogły być zmienione |

TW⚠️ okaleczanie się przekleństwa Samobójstwo Śmierć I trochę 18+ karlnap

Czy Dream to zniesie? George przyjeżdża z wizytą, ale czy wiadomość, z którą przylatuje, dobrze wpłynie na jego pobyt u przyjaciół? Jakie skutki będzie miała przeszłość Dreama i Sapnapa na dalsze ich losy? Czy wszystko w końcu wyjdzie na jaw? ("Oblicz masę słońca" - ktoś z komentarzy, pozdrawiam cię) fanart okładki jest od yurjv na twitterze 100k - 28.07.2021r. godz. 22:30 150k - 24.08.2021r. 200K - 15/14.10.2021r. godz. ok. 15 (na kompie dnia 15) 300k - 24/24.11.2022r. 17.03.2021r rozpoczęcie

ZAWIESZONE DO ODWOŁANIA (opis nie opisuje do końca zawartości jak mam być szczera/ale to pierwsza moja dłuższa praca, więc sobie wybaczam/kiedyś tu jednak wrócę) Pewnego dnia grając sobie w Minecrafta: - Ah~ untie me Dream - powiedział mój dobry przyjaciel, George. A moja reakcja wyglądała następująco: - WHAT? - taki odruch wrodzony że w pierwszym momencie niedowierzamy temu se co usłyszymy - WHAAAT!! - powtórzyłem już trochę rozumiejąc znaczenie jego słów - WHAAAAATTT?! GEORGE! - wykrzyczałem po raz ostatni już z pełną świadomością znaczenia jego słów. - Hehehehe - z słuchawki słyszę jego słodki jak miód śmiech. - Hehe - zaśmiałem się razem z nim trochę zdezorientowany. Może dla niego to był tylko głupi żart... Lecz w moim sercu pojawiło się wtedy znane mi uczucie ale trochę inne, mocniejsze i nie udawane... Siedziałem cicho, próbując ignorować jego wcześniejsze słowa, ale w moim sercu rozpalił się rzażący ogień. Gardło jakby zmieniło się w linę zawiązaną w pęka, którego ciężko jest rozwiązać. Moje policzki aż mnie parzyły i nie musząc sprawdzać, mogłem z pewnością przyznać, że są tego samego koloru co pomidory.