glလေးမို့ စိတ်ဝင်စားကြပါ့မလားမသိပေမဲ့ စိတ်ကူးထဲပေါ်လာလို့ ချရေးလိုက်ရပါသည်။ ကြိုတင်တောင်းပန်ချင်တာက ဇာတ်လမ်းထဲက နွေငြိမ့်ညောင်းက နည်းနည်းသာမာန်မဟုတ်တာမို့ အပြောအဆို ခံယူချက်တွေဟာ စာဖတ်သူတို့အမြင်မှာ အနည်းငယ် ကို့ယို့ကားယား နိုင်နိုင်ပါသည်။ ဇာတ်ကောင်၊အရေးအသားများသာ် စာရေးသူ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုသာ ဖြစ်ပီး မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ထိခိုက်စေလိုသော ဆန္ဒမရှိပါ။ အရေးအသားက နည်းနည်းချာတာမို့ ကြိုက်ချင်မှကြိုက်ကြမယ်။ ကိုယ်ကတော့ ရေးချင်လို့ ရေးလိုက်ပါသည်။ ဖတ်ချင်မှ ဖတ်ကြပါ။

လူတိုင်းလူတိုင်းမှာ အမှတ်တရဖြစ်နေလေ့ရှိတဲ့ အခိုက်တန့်လေးတွေ ရှိတတ်ကြပါတယ်။

💔အမုန္း💔 အမုန္းဆုိတ့ဲ နံရံတစ္ဖက္မွာ အခ်စ္ဆိုတ့ဲ ႏူးည့ံသိမ္ေမြ႔တ့ဲ အရာေလး ရိွေနမယ္ထင္ပါတယ္........ ၾကားထဲက နံရံပါးပါးေလး ကိုဆြဲခြာခ်ဖို႔ေတာ့ လိုတာေပါ့.....။

Name- You are the cause of my euphoria Main Characters - မြတ်၊ သက်လျာကျော် Side Characters -ရှင်းလက်ျာ၊ ဟန်နွေရာ Chapter - 37 completed Both Unicode and Zawgyi Version are available 《 မေတ္တာဆို အလျားအနံတော့ မရှိပေမဲ့ အသွားအပြန်တော့ ရှိတတ်တာပဲလေ ၊ ကြိုးစားကြည့်လိုက်ပါ တစ်ခုခုတော့ ထူးခြားလာမှာပေါ့ 》 《 ေမတၱာဆို အလ်ားအနံေတာ့ မရွိေပမဲ့ အသြားအျပန္ေတာ့ ရွိတတ္တာပဲေလ ၊ ႀကိဳးစားၾကည့္လိုက္ပါ တစ္ခုခုေတာ့ ထူးျခားလာမွာေပါ့ 》

မလွှဲသာလို့ ကျမဟာ တခြားလူတစ်ယောက်နဲ့ အိပ်ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ရမ္မက်ကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ကျမရဲ့ ညည်းညူသံတိုင်းမှာ သူမရဲ့နာမည်ကို တိတ်တဆိတ်ရွတ်ဆိုနေမိမှာပါ။ မလႊဲသာလို႔ က်မဟာ တျခားလူတစ္ေယာက္နဲ႔ အိပ္ျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္ ရမၼက္ေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ က်မရဲ့ ညည္းညဴသံတိုင္းမွာ သူမရဲ့နာမည္ကို တိတ္တဆိတ္ရြတ္ဆိုေနမိမွာပါ။

ပုထုဇနော ဥမ္မာတကောတဲ့။ ပုထုဇဥ်တိုင်းက တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်း ရူးနေကြတာပဲ မဟုတ်လား။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မရဲ့ ပုထုဇဥ်လှလှလေး ရူးပုံရူးနည်းကတော့ အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတယ်။

သက်ငြိမ်ဟာ နာမည်နဲ့ လိုက်အောင် ငြိမ်သက်အေးချမ်းခြင်းကို ပေးစွမ်းတယ် ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သက်ငြိမ်ဟာ ကျွန်မရဲ့ နွေငွေ့ကလေးလည်း ဖြစ်ပြန်တယ် ။ သက္ၿငိမ္ဟာ နာမည္နဲ႔ လိုက္ေအာင္ ၿငိမ္သက္ေအးခ်မ္းျခင္းကို ေပးစြမ္းတယ္ ။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ သက္ၿငိမ္ဟာ ကြၽန္မရဲ႕ ေႏြေငြ႕ကေလးလည္း ျဖစ္ျပန္တယ္ ။

ကျွန်တော်ဟာ မမအတွက် ဆောင်းလေပြေနှင့် တူသတဲ့။ ခပ်လှမ်းလှမ်းတစ်နေရာမှာ ရပ်စေပြီး အနားလည်းမခေါ်လို၊ အဝေးလည်းမနှင်လို။ သူ့လက်ချောင်းလှလှများ၏ ကြိုးလျော့ကြိုးတင်းဆွဲရာနောက်သာ ကျွန်တော့်ဘဝ ရုပ်သေးရုပ်ဖြစ်ရ၏။ ×××× ကြၽန္ေတာ္ဟာ မမအတြက္ ေဆာင္းေလေျပႏွင့္ တူသတဲ့။ ခပ္လွမ္းလွမ္းတစ္ေနရာမွာ ရပ္ေစၿပီး အနားလည္းမေခၚလို၊ အေဝးလည္းမႏွင္လို။ သူ႔လက္ေခ်ာင္းလွလွမ်ား၏ ႀကိဳးေလ်ာ့ႀကိဳးတင္းဆြဲရာေနာက္သာ ကြၽန္ေတာ့္ဘဝ ႐ုပ္ေသး႐ုပ္ျဖစ္ရ၏။