Doğum gününden sonra, kardeşiyle eğlenmek için konsere giden bir genç kız... Fırtına yüzünden iptal olan konserden eve dönmeye çalışırken, kendini bir anda hiç bilmediği bir yerde bulursa... Ve bu bilmediği yerden, evine dönecek hiçbir yolu olmasa... Kendisini yabancı hissettiği bu şehirde, tüm bunlar yetmezmiş gibi, aklını karıştıran ve tüm yolları kendisine çıkaran gizemli bir genç adamla karşılaşırsa... Neler olur?

Arkamı döndüğümde görmeyi umduğum son kişi orada duruyordu. Dağınık saçları, beni her gören kişide olan şaşkınlık ve bir çift siyah göz. Bütün beklediğim bu değil miydi? Koşup kollarına atılmam gerekiyordu. Tabii gerçek olsaydı. Brad bana doğru iki adım attı. Artık karşımda duruyordu. Adımı yineledi. Sabit siyah gözlerini benden bir an bile ayırmadan bakıyordu. Başımı iki yana salladım. Değildi. O değildi. Artık ona bakmak dayanılmaz bir hal alıyordu. Elini yanağıma koyarak parmağını yüzümde dolaştırdı. Dokunuşuyla gözlerimi kapattım. Gözyaşlarım yanaklarımdan süzülmeye başladı. Şefkat, özlem ve çaresizlik kalbime doldu ve boğucu bir çaresizlik hissettim. Ben ona bakınca, gözleri biraz irileşti, ama ifadesi ve duruşu değişmemişti. ''Gerçeksin.''

O bir mafya. Tehlikeli bir hırsız ve belki de bir katil. !!! "Senin canını yakmak hoşuma gidiyor Öykü." Yanağıma dokunup sırıtınca, sinirle geri çekildim. "Uzak dur benden." Bana daha çok sokulup gözlerini kapattı. "Ateş kalbini sardı Öykü Sıraç. Artık benden kurtulmak için ölmen lazım." Nefes düzenim birden bozulunca gülmeye başladı. Beni korkutmak hoşuna gidiyordu !! **** Ona gitmek ölüme koşmak gibi bir şeydi. Elindeki silahı masanın üstüne bıraktı. Cebindeki kurşunları da gülerek ağzına attı. "Ben cehennemim. Sense sadece onu söndürmek isteyen küçük bir su damlası."

Melisa 18 yasinda lise son sınıf öğrencisidir. Yolda evine yaklaştığında başına geleceklerden bir haberdi. "Baba bu adamla gitmek istemiyorum yardım edin " "Kızım seni istemiyor Ayaz anla artık " Sinirden çenesi kasılmıştı. Kolumdan tuttuğunda ne olduğunu anlamadan kendimi arabanın içinde bulmuştum kitlemeyide unutmamıştı. Annemlere söylediği herneyse ağlayarak sarılmışlardı. Arkadaşı olan adama başıyla isaret edip arabaya binmişlerdi. Arbayı çalıştırıp gaza yüklenerek çocukluğumun geçtiği evimden ayrılmıştım.

DİKKAT:Küfür İçerir !

"Bir şey söylemeyecek misin?" Aidan'ın bunu demesiyle gözlerimi ona çevirdim. Gözleri kırmızıya dönmüştü. Söyleyeceğim sözcüklerin harfleri birbirine karışmış gibiydi. Korku ve şaşkınlıktan hareket dahi edemiyordum. Ona baktım birkaç saniye. İnanmayı reddetmiştim. Acaba ben de mi deliriyordum? Hayır, akıl sağlığım yerindeydi, yani umarım. Konuşamadım. Dilim tutulmuş gibiydi. İnanmayı reddettiğim şey gerçekti. Karşımdaki adam bunu gösteriyordu. Vampirler gerçekti. *** Bir Vampirden Hamileyim! Vampir içinde: #1 13 Ağustos 2017: #1 (Tamamlandı)

.

Sessiz ve kendi halinde olan pete barmenlik işinde çalışırken karşısına çıkan vegasla bütün hayatı alt üst olur

"Ah! Hergün hayatlarını kurtardığım, dünya denilen kitlenin kahramanıyım .Bir okulun ezik öğrencisi olsam ne kaybederim? ••• Bir tarafta okulun ezik öğrencisi , Diğer tarafta dünyanın kahramanı, Pekii ben hangisiyim ? İkisi de benim. Ben hem Eda hem İşlemci'yim. Ah! Saçmalama... Ben insan değilim. Ben ne miyim ? Bekleyin... Çok yakında öğreneceksiniz. ••• Yazarınız; -ApporterMort- [12.02.2020 #1 - hacker] [09.12.2020 #1 - bilim kurgu] [06.08.2020 #1 - bilgisayar] [02.12.2020 #1 - dünya] [04.12.2019 #1 - 01] [01.07.2022 #1 - teknoloji] © Tüm hakları saklıdır.

Jenna Collins Gizemli Kasaba'ya taşındığında olacaklardan habersizdir. Birçok yeni insan tanıyacaktır. Peki ya tanıdığını sandığı insanlar gerçekte öyle değilse? NOT: HİKAYENİN KİTAP OLMASI SÖZ KONUSU DEĞİLDİR/ OLAMAZ. Başlarda acemi olduğumu biliyorum. İleride bölümleri düzenleyebilirim umarım. İyi okumalar..