Hep yalnız olduğumu düşünürdüm, Ta ki hep arkamda olan gölgeni fark edene kadar...

"Sen benim için elzemsin Aksal..."dedi başını omzuma yaslayarak.Derin bir nefes alıp kokumu içine çekerken tekrar konuştu; "Bana rağmen sevebilir misin beni Aksal? Aşık olabir misin bana?" Elimi saçlarına atarken gülümsedim. "Atilla İlhan ne demiş biliyor musun Erdinç?" Görmesemde onun da gülümsediğini hissettim."Ne demiş?" "Ben aşk nedir bilmem,eski kafalıyım.Bir seni bilirim,bir de adın geçince sıkışan kalbimi..." ---- Yasa dışı bir şekilde delil elde eden gazeteci Ulaç Reha ve delili silmek isteyen mafya Saltan Kara... ---- Her hafta pazar yeni bölüm!

Okuyun işte aq

O, hayata gözlerini yeniden açmıştı lakin artık o hayatta ben yoktum... -rhyme- *Bu hikaye eşcinselliğin yasal olduğu bir Türkiye'de geçmektedir.

Zorba bir dörtlü ve sessiz bir öğrenci...

batı biraz sinir bozucu biriydi fakat deniz'in de ondan aşağı kalır yanı yoktu. deniz, son görüşmelerinden beri batı'dan ölesiye nefret ediyordu. peki neden artık sadece laboratuvar partneri olan batı'yı gecenin bir yarısı evine çağırıyordu? [⊹₊⋆]

(erkek versiyon gerçek aile) (Gay eşcinsel kurgu) Çağrı, 17 yaşına bastıktan sadece bir hafta sonra doğumda karıştığını öğrendi. İnsanların büyüttüğü bu olay, onun için hiçbir anlam ifade etmiyordu. Zaten hayat, yıllardır ona tekme ve tükürükten başka bir şey sunmamıştı; bu haber de, yaşadığı asıl sorunların yanında sönük kalıyordu. Hastaneye giderken zihni hâlâ başka şeylerle meşguldü. Biyolojik ailesini görmezden gelmeyi tercih etmişti. Onlar onun için sadece genetik bir veri kümesiydi; hissi ya da bağı yoktu. Ama ya karşı taraf aynı şekilde düşünmüyorsa? Ya onlar onun için bir anlam ifade ediyorsa? Ya onu kazanmak istiyorlarsa? İşte bu, göz ardı edemeyeceği bir durumdu. Görmezden gelmek kolaydı; ama göz göze gelince, duymak istemediğin bir "merhaba" her şeyi değiştirebilirdi.

+18 / LGBT+ içerikli. -- Öfkeyle örülmüş duvarların ardında, kalbinin atmayı unuttuğunu sanan bir adam... Ve o karanlığın tam ortasında parlayan, gözyaşlarıyla ruhunu uyandıran bir çocuk. Klaus Rwine, hiçbir zaman kendine ait olmamış bir hayatta sessizce çürürken, içindeki soğukluğa meydan okuyan bir sıcaklıkla karşılaştı. O çocuğun gözlerinde gördüğü acı, geçmişin izlerini tek tek kazırken; titrek bir dokunuş, yavaş bir bakış, kalbinde yankılanan ilk sesti. İncinmekten korkan bir çocuk, incitmekten korkan bir adam... Ve bu ikisinin, karanlıkla sarmaş dolaş olan kaderi. Bu, taş kesilmiş bir adamın içten içe çözülüşü, aşkın en çarpık haliyle hayat buluşu. Geri dönülemeyecek kadar derin, inkâr edilemeyecek kadar gerçek bir tutkunun başlangıcı...