•ARA VERİLDİ• Hukuk fakültesinden yeni mezun olmuş aynı zamanda da boksör olan bir kadın. Annesine bakıcılık , kardeşine annelik yapan , hayata karşı ne olursa olsun dimdik duran bir kadın... İzgi... Bu sarsılmaz kadının gerçek ailesi ile karşılaşma hikayesinde ve zirveye çıkan adımlarında siz de var olmak istemez misiniz? •Burası kadınların giyimlerine , makyajlarına ya da sevgililerine göre yargılandığı bir yer değil!• •Eccedentesiast (Dördüzler) , Rüzgara Karışan Ruh , Berceste ve Şah Mat'ın yazarından...• Okurlarımın katkısı ile oluşturulmuş bir hikayedir. Hepsine teşekkür ederim. ♥️🌻

Hayatında yalnız kalmayı seçmekten çok buna zorlanmış bir kadındı Bulut. Ayağa kalkmak için kimin elinden tutsa bir şekilde çekilmişti o el ondan. O ise silkelenmiş ve güçlü bir el aramaktansa kendi güçlü elini kendi var etmiş , tutmuş kaldırmıştı kendini yerden. Kendi şansını kendi yaratan kadındı o! ••• Üzerine yürüyerek sağ elimi sertçe kafasının yanından geçirerek duvara koymuştum. Bakışlarındaki şaşkınlık bana zevk verirken dudağımın sol tarafı , tehlikeli bir görüntü sunarak yavaşça kıvrılmıştı. Utanıp kızarmamı falan mı bekliyordu bu ahmak adam? Ah , hayır. Hiç benlik değildi o 'pretty little girl' hareketleri. Yanlış kişiye oynuyordu. Dilimi yavaşça kuruyan dudaklarım üzerinde gezdirirken gözlerinin dudaklarımda olduğunu çok net bir şekilde görebiliyordum. Gözlerimi milim kıpırdatmıyordum gözlerinin içine bakarken. Bu kıvranan hali hoşuma gidiyordu. Resmen ecel terleri dökerken boşta kalan elimi sert göğüsünün üzerine koyarak yukarı hareket ettirdiğimde titrediğini tam anlamıyla hissetmiştim. Onunla biraz daha uğraşmak isteyerek yüzüne biraz daha yaklaşmış ve delirtici bir yavaşlıkla fısıldamıştım. "Sana , o arizona kertenkelelerinin çiftleşme hareketleriyle beni etkileyebileceğini düşündüren ne minik kedicik?" ••• MoonLoverrss ••• Gri Serisinden diğer hikayeleri okumadan okuyabilirsiniz. Çok bağlantılı olmayacak.

•ARA VERİLDİ• En üst kata varmak üzereyken bana yetişmiş ve arkamdan kollarını bedenime sararak yüzüme bir bez kapatmıştı. Hızla dirseğimi karın boşluğuna geçirip elinden kurtuldum. Tekrar koşacakken diğerinin beni kolumdan çekmesiyle ikimiz de dengemizi kaybetmiş bir yere tutunamadan merdivenlerden yuvarlanmıştık. Eski yaralarım da açılmış üstüne yenileri eklenmişti. Yere yığıldığımızda kafamdan , kollarımdan akan kanların vücudumu kırmızıya boyadığını görebiliyordum. Kendimi karanlığa teslim ederken bir yandan da canımın açısıyla göz yaşlarım usul usul akıyordu gözlerimden. Tepki veremiyordum ama canım... Canım çok yanıyordu... Bir hiç uğruna , yalnız , kimsesiz , zavallı olarak ölmek canımı yakıyordu. Geçmeyen yaralarım ve yenileri canımı yakıyordu. Bir hiç olarak Dünya'ya gelip bir hiç olarak gitmek canımı yakıyordu. Arkamdan üzülecek , beni hatırlayacak kimsenin olmaması , hiç var olmamış gibi yok olmak canımı yakıyordu... ♡

"Üzgünüm... 1 kelime 7 harf ama verdiği acı... Kelimelere , harflere sığamayacak bir acı... Siz beni bu kelime ile terkettiniz... Ben de bu satırlarla... Ölmüşüm ben... Diyorlar ya insan kalbi durduğunda değil unutulduğunda ölür diye. İşte ben dün kan ter içinde eve döndüğümde sizi gülerek sohbet ederken gördüğümde öldüğümü öğrendim... Gidiyorum ben... Masanın üstüne sizin olan her şeyi bıraktım. Kart , telefon... Üçüzler... Zar zor biriktirdiğimiz para da orada. Canınız sıkarlar , onların parasını kullanmak istemezsiniz alın kullanın bu parayı. Siz hep üçüzdünüz üçüz kalın , hiç ayrılmayın... Bana yaptığınızı da birbirinize yapmayın! Unutmayın siz birbiriniz için varsınız! Bir kalp paramparça olduğunda tamir olmuyor ne yazık ki... Hoşçakalın hepiniz. Bu mektubu ben gittikten belki günler , belki haftalar sonra okuyorsunuz. Farkedeceğinizden bile şüpheliyim. Gerçi umursayıp mektubu okudunuz mu onu da bilmiyorum ama eğer okuduysanız şunu bilin ki hiçbirinizden nefret etmiyorum. Rahatça yaşayıp gitmeye devam edebilirsiniz. Ben Ada... Sadece Ada... Ben hiçbir yere ait olamayan , hiçbir yere sığdırılamayan , duyguları olmayan , dilsiz Ada , mutluluklar dilerim..." TAMAMLANDI✔️ ✨Bu Dördüzlerin değil Üçüzlerin hikayesiydi ve ben bu hikayenin sonunda herkes mutlu olduktan sonra kenara atılacak karakteriydim. Peki ben bu acı kaderimi kabullenecek miydim? Hikayenin sonunda tek acı çeken ben mi olacaktım yoksa tek mutlu olanı mı?✨ •Buna benzer aile hikayeleri okumak isterseniz profilimden Berceste ve Rüzgâra Karışan Ruh'u okuyabilirsiniz.•

TAMAMLANDI✔ "Selam! Artık kaç gün kaldığını saymayı bıraktım... Ama biliyorum az kaldı. Gidiyorum. Gitmek zorundayım. Ölüyorum... Her gün geçtikçe ölümün fısıltısını daha net duyuyorum... Duymak zorundayım. Bugün yine unuttum. Evimin yolunu unuttum... Saatlerce yürüdüm. Ama neyse ki çantamda bir kağıda adresi yazdığımı sonradan hatırladım. Yoldan geçen herhangi birine sordum evimin adresini. Şimdi ise yine buradayım... Öylece gitmek istemiyorum. Bir şeyler bırakmak istiyorum bu dünyaya. Ben Deniz... Deniz Vural. Ve bunları izleyen kişi , her kim olursan ol unutma beni olur mu? Ben ölmek istemiyorum. Beni hatırlayacak birileri kalmadığı zaman ölmüş olacağım... Ve lütfen , lütfen ölmeme izin verme!" • Aile-abi kurgusu yazmaya doyamadığım için aklındaki diğer kurguları bir kenara çekip buraya geldim! • MoonLoverrss •