"-Bu kutu fikrini uçakla seyahat ederken bir hostesten duymuştum. Kara kutu denilen bu şey uçağın başına bir şey gelmedikçe açılmaz, kimsenin ulaşamayacağı bir yerde dururmuş. Ne zaman uçağın başına bir şey geldi kara kutuyu o zaman açarlarmış..."

Herşey ona bağlı..

"Altın" ve "Gümüş","Maden"deki "Kömürler"den kaçıyorlar.Ama geçmişinden ne kadar kaçarsan kaç,o hep seni bulur.

"Paralel evrenlere inanır mısın Korel?" Ela gözler Arif'in her hareketini izlerken bir an duraksadı. Gözünü bir süreliğine Arifin'den ayırıp gece karanlığına dalıp düşündü. Paralel evrenlerin olması muhtemel bir ihtimaldi ama daha tam olarak kanıtlanmamıştı. Sadece bir teoriye inanmak biraz mantıksız gelmişti ona. Başka bir Korel'ın Arifiyle mutlu olduğu bir evren mi vardı? Saçmalık. İnsanların sadece bu hayatında yaşayamadığı ihtimalleri hayal etmesiydi tüm bu teori. En azından ona göre öyleydi. "Bilemiyorum" diye geçiştirdi soruyu. Parlayan kahverengi gözleri olumsuzlukla söndürmek istememişti. Şu an sadece burada onun yanında olabildiği için mutluydu. Ela gözleri onun kahverengi gözlerine sanki bir dakikalığına ayırsalar kıyamet gelecekmiş gibi kenetlenmesinden memnundu. Bundan başka ne isteyebilirdi ki. İnsanlar elindekiyle yetinmeyi bilmeliydi. Tam kanıtlanmamış bir teoriyi sırf elde edemedikleri şeyler için gerçek kabul görüyorlardı.