Bildiğimiz dünya yıkılalı çok oldu. Dünyanın her tarafında bilinmeyen geçitler açıldı ve dünya bilinmeyen canavarlarla kuşatıldı. İnsanlar çok kısa sürede adapte olsa da bir çoğu öldü ve hala güçsüzler. Bir grup arkadaş yeni ev arayışında geçitlerden geçerek ilerlediler ama kaçmak için birinin feda edilmesi gerekiyordu. Giden araca bakarken yüzünde büyük bir gülümseme vardı. Terk ettikleri kişi gerçekten bildikleri kadar güçsüz müydü? Yeni boyutlar ve güçlü canavarlar. Zorlu bir yolculuk ve büyük savaşçılar! Dövüşmeye hazır mısınız?

Yarım kalan rüyalarınızı tamamlamak için saçma sapan şeyler yapmaya kalkışmayın. Bu tarz gruplara girmeyin sakın...

Yaptıkları fedakarlığın bedelini ödeyen üç arkadaş. Açığa çıkan gerçekler, herkesten gizlenen sırlar, anlam verilemeyen duygular, hayal kırıklığıyla dolu hayatlar... Koca bir bilinmezlik, büyük bir karmaşa. ''Yürüdüğüm yol bataklık, burası çıkmaz sokakmış. Attığım her adımda daha da dibe çekiliyorum sanki. Nefes almak hiç bu kadar güç olmamıştı.''

Hani derler ya, "Bir gün mezarlık başında af dilerken bulacaksınız kendinizi. Ölü bir beden diri bir sözden daha çok yakacak canınızı." Haklılarmış. Ben annem ve babamın ölümüne sebep olmuştum. Beş yıldır mezarlıklarının başında onlardan af diliyordum. Ben beş yıl önce bambaşka bir hayata kırık dökük bir gemi ile yelken açmıştım. Mavi gözlü tanımadığım bir çocuk ise gemimi onarmış hayatta kalmanı sağlamıştı. O gemiyi batırmadan kıyıya ulaşman gerekiyordu ama o kadar şey yaşamama rağmen daha yolun başındaydım yaşayamadığım daha çok şey vardı...