AGIRÉ DIL Serisi - dipnot serideki kitapların hepsi birbirinden bağımsız olacak. Arjin 2. Kitap bölümleri güncel olarak yayınlanmaktadır ve 2. Kitap adı içindeki "AGÎRÎN" kelimesi kendi kendinden güç alan ateş anlamında kullanılmıştır. ❤️‍🔥 Arjin, abisi ölmesin diye boyun eğmek zorunda bırakıldığı bir kaderi, kendi lehine çevirmeyi başarmıştı. Aşiretin hükmünü yeniden biçimlendirmiş, kendi mecburiyetini Alaz Ağa'nın mecburiyetine dönüştürmüştü. Adeta sessiz bir intikam almıştı. Ve en tehlikelisi de buydu. Mardin'in kadınları sessizdi. Onlarında sessizlikleri mecburiyetti. Ancak artık bakabilecekleri, ataerkil yapıya önderliğinde kafa tutabilecekleri biri vardı. "Arjin Nihraşan!" Hayır, etin kemiğe büründüğü o beden alındı ve yakıldı. Çok kez sevgiden yoksun bırakıldı. Ona rağmen ise toprağa gömüldüğünde yeşermeyi başardı. Artık çok geç! Başladı geri sayım... Küllerden bir AGÎRÎN doğdu. O aşiretin sözünü değil, kendi sözünü hüküm kılabilen bir kadındı. KUMA YOKTUR! Kitabın kullanılan soyadları da dahil tüm hakları şahsıma aittir. Kitabın çalınması durumunda yasal işlem başlatılacaktır. Bu konuda çok ciddiyim emeğime göz dikmeyin.

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.