doğduğun ev kaderindir. aydınlık bir sokak yok hala, kaderin eline kumandayız.

kalmalıydım ve izinsizce kalbime girmene izin vermeliydim

han jisung, çiçek gülüşlü bir çocuktu; lee minho ise en çok zakkum çiçeğini severdi. fakat han jisung, cehennem çiçeği olamayacak kadar güzeldi. -angst- -minific?-

meğer senin evin, boynunda fotoğraflarımızı taşıdığın gümüş kolyeymiş.

sadece aşktan ve güvensizlikten ibarettik. güvensizlik kabardıkça kabarmış, aşk ise parçalanmıştı. yağmur bir daha yağmamak üzere durmuştu, dilek fenerlerimiz daha uçarken uzaklaşmıştı birbirinden. sözler tutulmadan unutulup gittiğinde anılar kalmıştı geriye. şimdi ikimiz de başka şehirlerde bir tarafa dağılırken, bize ayrılan sürenin sonuna gelmiştik.

çiçeklerimiz kurumuş. senin gittiğinden belli, boynu bükük onların da. sanki benimle beraber senin yasını tutuyorlar. kardeşim de seni özledi. iki haftadır her gün geceleri yavaşça, sesini çıkarmadan yatağıma gelip benimle uyuyor. sen gittiğinden beri... o da çok sessizleşti.

aslında kimseyi istemezler. 🌊 • taegyu minific, angst. düzyazı.

Gidişin öyle bir yıktı ki beni, belki de birçok kalbi kırmış bu dilim, ilk defa böylesine suskun, düğümlenmiş Taegyu angst minific

Ellerimiz birbirimizin teninden ayrılınca ne kadar da huzursuz oluyoruz değil mi sevgilim?