Mahallenin "Soğuk Nevalesi" olarak bilinen Umut , bir gün kendini hiç de istemediği bir iddianın içinde bulmuştur. İddanın konusu ; üç ay içinde mahallenin gözde bekarları arasında gösterilen , üstüne üstlük mahallenin en ağır ağabeyi olan Serkan'ı kendine körkütük aşık edip onunla evlenmektir. Lakin bu kumarda olaylar hiç de beklenildiği gibi gerçekleşmeyecek, hayatına ansızın giren Türker ile işler farklı bir cendereye yalpanacaktır. Bakalım mahallenin Soğuk Nevalesi , Umut Işığı olabilecek midir ?

Kocam gözlerimin önünde öldürüldü. Kendi hayatını tehlikeye attığı yetmezmiş gibi benimkini de kolayca harcadı. Senelerdir beni her anlamda aldattığını öğrendim. Evimi hiç tanımadığım adamlar bastı. Sanırım beni de ortadan kaldırmaya çalışıyorlardı. Sonra dövmelerle kaplı, gördüğüm en güzel gözlere sahip, devasa bir adam geldi ve beni kurtardı. Şimdi onun yanındayım. Aylardır beni takip ettiğini öğrendim. O tehlikeli. Korkutucu. Bir katil. Ve beni bırakmaya gücünün yetmeyeceğini söyledi. Karanlığı üzerinde taşıyor, tıpkı adı gibi. Karan. Hayatımda ilk kez korkunun ne anlama geldiğini öğreniyorum ve asıl kaçmam gereken tehlikenin yanı başımda olduğunu hissediyorum. Yine de kaçamıyorum. Ona çekiliyorum. Karanlığında hapsoluyorum.

Ellerim hala kolyemdeydi. Bu kalp benim sarayımdı ve yanımda olduğu sürece ben her zaman iyi olacaktım. Zira kalbin sahibi bendim ve dört bir yanım onlarla çevriliydi. Kalp Muhafızlarıyla...

Boş kalan son sayfa dolmadan, kibritler yere saçılmadan, yanan son mum sönmeden, bu yabancı duman her yanımızı sarmadan ve onlar beni bulmadan bul beni...

Arkadaşlıklar, aşk, aile, okul... Hayatınızda her şey mükemmelken, elinizdekilerin farkına tam olarak varamazsınız... On yedi yaşındaki Güneş, anne babasını ve küçük kardeşini kaybettikten sonra, yaşadığı acıların ardından hayatına devam etmek istiyordu. Güçlü olmak zorundaydı. Eski okulundan işlemediği bir suç yüzünden atılınca, kendini "Başka yere kabul edilmeyenlerin gittiği okulda" buldu. Karanlık geçmişleri olan insanların toplandığı bu okulda; -Güneş nasıl ayakta kalacaktı? -Böyle bir okulda dost edinebilir miydi? -En önemlisi, bu karanlık okulun en karanlık öğrencisi olan Demir'in karşısında kalbini koruyabilecek miydi? -Ya saf, hayatı kayıplarla ve gözyaşlarıyla dolu olan Güneş,Demir'in gölgesine razı olursa? Burası Karanlık Lise... Burası Güneş için sadece bir başlangıç... KARANLIK LİSE EPSİLON YAYINEVİ İLE 02.02.2015'TEN İTİBAREN RAFLARDA :) Artık kitabı satın alabilirsiniz :) Karanlık Lise serisinin fragmanı: https://www.youtube.com/watch?v=UsDitPn01IM

Çerezlik bir mahalle hikayesi. İçinizi sıcacık yapacak kimi zaman neşelendirip kimi zaman hüzünlendirecek yeni bir hikaye. Bolca dedikodu, sıkı dostluklar ve elbette mahalle aşkları! Hadi başlayalım. +18 sahneler bulunmaktadır. 18.05.2022 itibari ile #Romantikte 1 numara. 05.04.2022 itibari ile #GençKurguda 7 numara. 05.04.2022 itibari ile #Mahallede 1 numara. 23.02.2022 itibari ile #Komikte 2 numara. 09.04.2022 itibari ile #Kıskançta 1 numara. 28.07.2022 itibari ile #Sevgilide 1 numara. 15.12.2022 itibari ile #Tatlıda 1 numara. 03.02.2023 itibari ile #Komşuda 1 numara. 12.04.2023 itibari ile #Sokakta 1 numara. 25.07.2023 itibari ile #Duygusalda 1 numara.

(DÜZENLENİYOR!) +18 Kartal Karacahan 🦋🦅 Ecem Akar Devam Ediyor. Instagram @yazargunes20 TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. İZİNSİZ (Ç)ALMA SÖZ KONUSU OLURSA İŞLEM BAŞLATILACAKTIR BÜTÜN KİTAPLARIM İÇİN AYNI İŞLEM YAPILACAKTIR!.

Efruz Kandemir... Kocaman bir karanlığın ortasına bırakılmış küçücük bir kızdan ibarettim. Ama bu sadece içimdekilerdi. Dışarıdan bakıldığında karanlığı üzerine geçirmiş, kalbinde ne sakladığı belli olmayan tehlikeli bir kadındım. "Hayatıma giren erkekleri önünde sonunda öldürürüm!" Alparslan Aksoy... Bazı meslekler fedakarlıklar gerektirir; senden bir parça ister. Bazı meslekler ise hayatını ele geçirir; senden imkânsızı ister. Benden istenen bütün hayatımdı. Ancak bu mesleği seçtiğimde bunu biliyordum. Bilerek kabul ettiğim gerçeklerden kaçmak korkaklık olurdu. "Ben vatanına ihanet eden bir kadına aşık olmam!" 06.05.2021

*avareyim,asudeyim,yorgunum bilmiyorum,neden sana vurgunum? -bir mahalle hikâyesi- 18/05/2023 " Dökme yüzünü." dedi. Yüzüne vuran kızıl ateşlere bakarken gözlerinde kararlı bir ifade vardı. Kurşuni bulutlar, karşıdaki binaların silüetlerin üzerine yığılmışlardı ve akşamın alacasına güneşin son kızıllıkları karışıyordu. Hafif bir rüzgâr çıkmıştı. Sesi, bulanıklıktan uzak, net ve kendinden emindi. Hiç tereddütleri olmamıştı zaten. Şimdi oturduğumuz bu tenhalıkta, gözleri yerdeki ateşin kızıllığındayken düşen yüzümü, incinen kalbimi nasıl fark etmiş, nasıl sezmişti bilemiyordum. Beni şaşırtmaya devam ediyordu. Kemikli yüzündeki kararlı ifadeye baktım. Gözleri ateşten uzaklaşıp bana döndüğünde yanağında şimdi sakalların gizlediği yara izini ve sebebini düşünüyordum. Yaralar her zaman görünür değildi, olamazdı ama sanki onun yaraları gördüğümden daha derinlerde bir yerlerde gibi geliyordu bana. Gözleri, uysal bir kuştan uzak, gelip gözlerime ilişti. Bakışları karanlık bir orman gibiydi ama tekinsiz değildi. Alaz alaz bir ifade vardı. Hummalı, sert ve kendinden emindi. Kaşlarının arasındaki çukurlar inen akşamla karanlık çizgilere dönmüştü. Garip bir şekilde yanında kendimi hiç olmadığı ölçüde güvende hissettiğimi fark ediyordum. Bana bakarken gözünü bile kırpmıyor, bakışlarındaki bir şey beni gözlerimi kaçırmaya hatta buradan çıkıp ardıma bile bakmadan kaçmaya zorluyordu. Ama direniyordum. Ne gözlerimi mızrak gibi saplanan bakışlarından çekebiliyordum ne de koşup uzaklaşmaya derman bulabiliyordum. " Dökmedim." dedim inkar ederek, az önceki sözünü esasında kendime hatırlatmak için. Elindeki uzun çubukla ateşi karıştırırken tüylerimi diken diken eden ifadesini de çekip almıştı üzerimden. " Döktün. Ama sen yine de dökme yüzünü. O yüz, dökülecek yüzlerden değil."

Bir kadının cesaretindedir aşk...