"Yok olacak kadar azalan bir insan, en tehlikelisidir." Aylar önce kurtlar sofrasına bir sandalye çekmiş, kanlı bir ziyafetin içine oturmuştum. Senelerce bastırılmış bir açlıkla doluydum; iştahla intikam yemeğinin önüme serilmesini bekliyordum. Fakat bir süre sonra anladım ki, burası acıkınca oturulan bir masa değildi. Aksine, burası güçsüz olanın sofraya serildiği, üstüne de kadehlerin tokuşturulduğu bir masaydı. İntikam yemeği hiçbir zaman gelmeyecekti; çünkü burası zaten intikamın ta kendisiydi. ⚠️ Kitapta bazı tetikleyici unsurlar bulunmaktadır, lütfen bunun bilinciyle okuyunuz. Yayınlanma Tarihi: 16 Mart 2023

Pera, 17 yaşında bir lise öğrencisidir. Feza adında motorcu bir çocuğun hayatına girmesiyle kalbinin ilk defa attığını hissetse de bu onun için son derece tehlikeli olacaktır. Yarı texting ✨

"Ulan, diyor insan ister istemez. Bu kadar küçük bir şey de yaşıyor, konuşuyor. Hatta iç organları da var." Arşın yıllarca kardeşinden dinlediği Yüsra'ya karşı içten içe bir ilgi besler. Ufak, sevimli bir buzdolabı poşetine benzettiği kızı görmek için her fırsatı kollasa da bir türlü bunu başaramaz. Nihayet sıcak bir ağustos gününde evinin mutfağında onunla karşılaştı. Tezgaha çıkmış, tabak almaya çalışan minik şeye seslendi ve onu korkutup kollarına düşmesini sağladı. Güzel gözlerini gördükten sonraki yeni hedefi ise Yüsra'yı kollarına tekrar tekrar almaktı.

Lily bir akşam tuhaf bir saldırıya uğrar. Daha da tuhaf olanı, davetsiz misafirler ne yazık ki peşini kolayca bırakmaz. Ancak peşinde olmalarının nedeni sadece gizli kalmak istemeleri midir? Tuhaf bir yabancının akımına kapılıp onların dünyasına adım atmak üzere olan Lily, kendi dünyasının hiç de sandığı gibi olmadığını fark edecektir. ''...Gördüğüm şey hayallerimin ötesindeydi. Bana bulutlara dokunabileceğimi düşündürüyordu. Endişe dolu bakışları kaçıp gitmemi bekliyor gibiydi. Yumuşak, kadifemsi beyaz tüylere dokunduğumda ürpermişti...''

En yetenekli öğrencileri toplayarak onlara en güzel geleceği vermekle ünlü okula davet aldım ve yatılı olarak bu okula geldim.Bir anda bütün hayatın değişebilir diyorlar. Bu okula geldim ama bu okuldan sadece bir şekilde çıkabilirim. ÖL YA DA ÖLDÜR. Benim gibi her şeyden habersiz 16 çocukla birlikte hayat mücadelesi vereceğim. Fakat en büyük sorun ise, sadece bir kazanan olacak. Gerçekten öyle mi? Eğer bu hikayeyi okursanız emin olun ki bırakamayacaksınız. En sonda kimin kazandığını görmek istiyor musunuz? O zaman kitabı okumaya hemen başlayın! ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Merhaba bu hikaye benim ilk hikayem. Ben bu hikayeyi, DANGANRONPA adındaki bir animeden bakarak yazıyorum ama tabiki bazı değişiklikler yapacağım. Eğer bu animeyi izlediyseniz bu hikayeyi begenmeyebilirsiniz. Çünkü değişiklikleri kimse sevmez. Remix gibi oldu bu hikaye. Fakat Danganronpa yı izlemediyseniz gerçekten hoşunuza gidebilecek bir hikaye oldu. 》

ARA VERİLDİ. Ben Efsun.17 yıl sonra öğrendiğim gerçekle Efsun Yılmaz. Gerçek aile kitabıdır.

Ailenin ne demek olduğunu bilmiyordum, aslında ailenin samimiyetsiz, yalandan gülümsemelerle geçen akşam yemeklerinden, dışarıya karşı aldatmaca için olan sahte sevgilerden, nefretten ibaret olduğunu sanırdım. Normal olan yetiştirildiğim hayat değilmiş. Normal olan anne, babanın seni sevmesi, ne olursa olsun yanında olması, başını okşamasıymış. Alışkın olduğum normal, ait hissetmeme engeldi. "Arya, abim gelsene niye orada duruyorsun?" && Luzia: yalnızlığı seven kimse Abi #1 20.11.2023 Aile #1 20.11.2023 Gerçekailem #1 11.07.2024

"Abiler, hatta mümkünse tüm erkolar kapatılabilir mi lütfen?" 🫠 17 yılı yalan olan Asya, yeni ailesinin yanında mutlu olabilecek miydi? Peki ya gerçek ailesi Asya'yı sevebilecek miydi? 🌸Tamamlandı fakat bazı bölümler düzenleniyor. Argo, küfür vs içerir ✔︎Eğlencesine yazılan bir kurgudur. Not: Çoğu aile kitabında olduğu gibi konu aynıdır fakat ilerleyen bölümlerde oluşan kurgu sadece şahsıma aittir. Çalınma durumunda gerekenler yapılacaktır. 16.07.2021 18.07.2022

"Bıktım artık senden duydun mu bıktım!" dedim haykırarak. "Sürekli beni peşinden koşturup kalbimi kırmandan bıktım." "Sende bırak peşimi beni sevdiğini sanıyorsun ama sevmiyorsun. Çünkü kimse sana değer vermediği için ilk sana yardım eden birisini sevdiğini sanıyorsun ama yanılıyorsun." dedi yine duygu barındırmayan sesiyle Belki kalbimi bıçaklasalar sözleri kadar parçalamazdı kalbimi hayal kırıklığı ile inceledim bakmaya kıyamadığım yüzünü "biliyor musun Pars, sen benim yüzüme her defasında kimsesizliğimi vurunca ben daha çok kimsesiz hissediyorum cümlelerinle kalbimi kıracağına belindeki silahı çek vur kalbime daha çok acıtır. Ama bitti artık ben öldüğüm zaman bile affetmem seni! Allah şahidim olsun bu günü unutmayacağım Evhenişer." dedim gözümden akan ama yağmurdan dolayı kendini belli etmeyen yaşlarla. "Zaten senden sevgi göreceğimi düşünerek büyük aptallık etmişim. Sen sevmeyi nereden bileceksin ki? Senin ailen bile seni yetimhaneye bile bırakmaya layık görmemiş çok haklısın sende kimse bana değer vermemiş ki bana değer veren ilk kişinin beni sevdiğini zannediyorum ama en azından benim bir kalbim var" dedim acımasızca bu sefer kalbine camı ben saplayarak Yutkunarak yüzümü inceledi. Belki sayısız hayal kırıklığı geçiyordu gözünde yine duygusunu açığa çıkarmadı ama onunda kalbine cam sağlandığını biliyordum çünkü bu hissi biliyordum kafasını sallayarak "eyvallah" dedi. "Eyvallahın sende kalsın; çünkü artık benim gönlümde ne bir borcun ne de bir yerin var. Hoşça kalma, olduğun gibi kal. Çünkü o acıyı sende çek Evhenişer" dedim çok özleyeceğim yüzünü izleyerek yüzündeki ifadeyi ilk defa görüyordum nefretle yüzüne bakıp onu terk etmeyeceğimi söylediğim yerden ayrıldım göz yaşları içinde

Beni sevebilir miydi gerçekten? Böylesi kötü bir adam, sevgi nedir bilir miydi? ▪▪▪ ID1826RG