Rosanna Camborne, bir kitap yazarıdır ve aklındaki karakterleri kelimelere dökmeyi planladığı sırada işler bambaşka gelişir. İlkel bir zamana ve hayal gücündeki canlıların bile ötesinde bir dünyaya geldiğinde yazmayı planladığı kötü karakter artık tam da karşısındadır; Blake Nightingale. Rosanna tüm zorlukları aşıp, tekrar kendi dünyasına dönmeye çalışırken farkında olmadan kurgusunun baş karakteri çoktan olmuştur. "Soğuk beni sarıp varlığımı sonsuza kadar işkence etmek için dondururken aklımda tek bir şey vardı... Şeytan'ın cehennem ateşinde yaktığı koca bir yalandı." Zaman 1 ve 2 İndigo Yayınları aracılığıyla raflarda🐍

Hiçbir şey yapmadan bir süre belime koyduğu eline baktım. "Elini çekeceksin, yoksa sonuçlarına katlanırsın," dedim tehditkâr bir ses tonuyla. "Çekmiyorum bu akşam benimle sev...," . Lafı, yüzüne attığım sert bir yumrukla kesildi. Sanırım burnu kırıldı. Ah, ne kadar yazık. Yüzünü bana döndürdüğünde yüzünde öfkeli bir bakış vardı. Elini Yumruk yaptı. "Bana nasıl vurursun?" dedi. Bana yumruk atacakken elini havada yakalayıp büktüm. Acıyla inledi. Diğer elimle kafasından tutup bar tezgâhına sertçe çarptım. Lanet adam bayılarak yere kapaklandı. Çantamı alarak hızla tuvalete doğru yöneldim. Etrafıma bakınca herkesin izlediğini gördüm. Etraftan "Kızda iyi dövüşüyormuş.", "Kız çok seksiydi." gibi şeyler duydum . Kulak asmadan yoluma devam ettim. Kıyafetlerimi değiştirdim ve bardan çıktım.

Evime giren bir katil tarafından öldürüldükten sonra çok ünlü bir webtoonun içindeki karakterlerden birisi olarak uyandım.. ama buradaki sorun ise bu karakterin yaptığı zehirli iksirleri ile tanınan kötü kalpli cadı Alexia Alamilla olması idi! Yani, namı değer: Zehir Kraliçesi.

Sekiz yıl boyunca aynı sıraları, aynı hayalleri ve aynı yorgunluğu paylaşan iki genç doktor adayı... Üniversitenin kalabalık amfilerinde başlayan bu sessiz aşk, yıllar içinde derinleşir, fedakârlıklarla büyür ve bir evlilik hayaline dönüşür. Azra, sevdiği adamla kuracağı gelecek uğruna mesleğinden vazgeçmeye bile hazırdır; çünkü ona göre bazı aşklar, her şeyden önce gelir. Ancak bir sabah, her şey tek bir notla altüst olur. Geride kalan cevaplanmamış sorular, yarım kalan hayaller ve söylenememiş gerçeklerdir. Azra için asıl yıkım, terk edilmekten çok, neden terk edildiğini asla bilememektir. Üstelik bu gidişin ardından hayat, ona sessiz ama sarsıcı bir gerçeği daha bırakır: Azra hamiledir. Sevdiği adamdan geriye kalan tek bağ, karnında büyüyen bir bebektir. Yıllar Azra'yı anneliğe, yalnızlığa ve mecburi bir olgunluğa taşır. Geçmişi kalbinde mühürlü tutarak yaşamayı öğrenir; bazı yaralar kapanmaz, sadece alışılır. Ta ki bir gün, tesadüf sandığı bir an, kaderin gecikmiş yüzleşmesine dönüşene kadar... Bir trafik kazasına ilk yardım eden Azra, yaralıyla birlikte hastaneye gittiğinde, onu karşılayan doktoru gördüğünde zaman yeniden durur. Karşısındaki adam, yıllar önce bir not bırakıp giden, hayatını yarım bırakan adamdır. Artık roller değişmiştir: Azra bir hasta yakını değil, geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan bir kadındır; adam ise suskunluğunu beyaz önlüğünün arkasına saklayan bir doktordur. Bu kitap; yarım kalan bir aşkın, yıllar sonra beklenmedik bir karşılaşmayla yeniden açılan yaralarını, söylenememiş gerçekleri ve bir çocuğun varlığıyla daha da ağırlaşan sırları anlatıyor. Azra'nın hikâyesi, aşkın zamana yenilmeyen hâlini, kaçılan geçmişin bir gün mutlaka karşıya çıkacağını ve bazı hesapların asla kapanmadığını hatırlatıyor.

Yıllar önce aynı üniversitede tanışıp sevgili olduktan sonra, bir anda sebepsiz yere ayrılan avukat Duru aslan, yıllar sonra terk ettiği sevgilisi olan Cumhuriyet savcısı Oğuz Tuğra Demirer ile aynı davaya atanır..🦢🤍(WATTPAD PLATFORMUNDA GECEYE SAKLI ADINDA İLK KİTAP.)

Hava Harp Okuluna pilot olma hayali ile giren Dünya, okul hayatını zehir eden binbaşısı Metehan Çelik yüzünden pilotluk hayaline veda eder. Uçaklardan koparmadığı için uçak teknisyeni olur ve askeriyeden ayrılır. Yeni hayatını kabullenir, işini düzene sokar. Mutludur. Ta ki Metehan Kaptan bir anda çalıştığı şirkette kaptan pilot olana ve ona tekrar eziyet etmeye başlayana kadar. "Sana aşığım diyorum." "Güldürmeyin beni, siz kimseyi sevemezsiniz kaptanım." "Sana hep aşıktım ben Dünya. Seni ilk gördüğümde... ölüyorum sandım. Kalbim durdu, kurşun yemiş gibi oldum. Ama ben askerime yan gözle bakamazdım. Küçüktün, savunmasızdın. Benim aşkım sana ancak zarar verirdi."

Mısra, yedi senelik sevgilisinden evlilik teklifi aldığı gün geçirdikleri bir kaza yüzünden onu kaybetmiş ve onun cenazesinin yapıldığı gün intihar ederek hayatını sonlandırmıştı. Ancak kaderin başka bir planı vardı. Mısra, gözlerini cehennemde değil on yıl önceki odasında açtı. Zamanda geriye dönmüş, yirmi iki yaşındaki halinde yeniden yaşama gelmişti. Ve ilk iş kaybettiklerini geri kazanmaya bakmıştı. Ancak sevgilisine tekrar kavuşmak için girdiği her mücadelede ondan daha da uzaklaşmış ve daha önce hiç fark etmediği gerçeklerle karşılaşmıştı. Birde onu gölgelerin ardından seven adamı görmeye başlamıştı... Mısra, bildiğinden şaşmayıp yedi senelik aşkı için çabalamaya devam edecek miydi? Yoksa kendisini ağlatan adamdan vazgeçip daima onu güldüren adama mı bir şans verecekti? İkinci şansını nasıl değerlendireceği onun için tamamen muğlaktı ancak... bilmediği daha önemli bir şey vardı; ikinci hayatını nasıl yaşaması gerektiğini düşünüyordu ama bu gerçekten onun ikinci şansı mıydı ki?

"İncinmesini istemiyorsun, öyle mi?" Hemen başımı salladım. "Belki incinmez..." Omuzlarını silkti. "... kalbini kız kardeşime verirsen." Yapacağım tek bir şey vardı; ölmek. Bunun için konuştuk, bunun için anlaştık. Tek bir koşulum vardı; canımın yanmamasıydı. O da öyle dedi: canın yanmayacak. Nasıl ve ne zaman öleceğimi bilerek her günümü onunla geçirdim, ona bakarak, onunla konuşarak, ona gülümseyerek. Bana öfke duymadı, ailesi gibi benden nefret de etmedi, beni insan yerine koydu, herhangi bir insanın yerine... Fakat ben öfke duydum. Çünkü bazen en çok acıtan şey, ölmek değil; birinin, seni hâlâ ölmesi gereken biri olarak görmesidir.