ესაა მიზიდულობა სულთა შორის, როცა მის გარდა ვერავის ამჩნევ. შეიძლება გიყვარდა მანამდეც, მაგრამ ეს ერთია,ეს სხვა ერთია. ის ერთია,უიმისოდ სიცარიელის მძიმე დაღი რომ გაზის და ქვეყნად არაფერი გიხარია. იწყება,ასე...

"შენ გამიღიმე, უბრალოდ გამიღიმე. მე შეგიყვარებ, უბრალოდ შეგიყვარებ"

უცნობისკენ ვტრიალდები. "მე სულთან დავვარდები, ფრთები მე მიმაქვს და ალპებზე ყინვა, გადავიბარგები, გადაძირულია ზღვები, ზღვებში ოკეანე, ვეშაპებზე დედამიწა" ჩემს წინ კარგად ნაცნობი სხეული დგას. "მოგონებებია ელექტრონები და ანძა, უსასრულოდ იძირება შავ ზღვაში გემი" ამდენი წლის შემდეგ. "ფერები ლიცლიბენ, ჩამოაფარე ფარდა, მოლეკულებად, გადავიარე ზღვები." მათე აქ არის. 2022.

კითხვაზე არსებობს თუ არა ბედი ან ბედისწერა, ყველა სხვადასხვანაირად გიპასუხებთ. ზოგი თვლის, რომ საკუთარ ბედს თავად ვქმნით. ზოგიც, რომ რაც გვიწერია, ის არ აგვცდება. ადამიანების ერთ ნაწილს დამთხვევების სჯერა, მეორე ნაწილს კი იმის, რომ უმიზეზოდ არაფერი არ ხდება. საბოლოო ჯამში კი, რასაც არ უნდა მიაწეროთ ამბავი რომელიც, ევას გადახდა, სიმართლე მხოლოდ ერთია და ის გელოდებათ, თუ როდის წაიკითხავთ.

ალექსანდრეს და ელენეს საერთო წარული აქვთ. წარსულის შესახებ არავინ იცის, ყველაზე ახლო მეგობრებმაც კი. განვლილი დრო თითქოს ყველას დავიწყებული აქვს, ან თავს აჩვენებენ... წარსულს აჩრდილები მოჰყავს... სიყვარულზე უარს ამბობენ, მაგრამ ამ გრძნობას დრო ქაღალდის ფურცელივით მარტივად ვერ ახუნებს, თანაც წარსული თავისას იბრუნებს!

"Once you meet someone, you never really forget them."

- ვანილის გემო გაქვს. - დამჩურჩულებს ბაგეებზე, ხელს მიშვებს და გასახდელიდან გადის. ______________________ studentXchef romance მოთხრობა აღებულია 4love.ge-დან. ავტორი: მარიამ ნატროშვილი (lullaby0111)

......................................♥︎ - რაზე ჩაფიქრდი? - მათზე ვფიქრობდი, ონისე რამდენი წლისაა? - ოცდაორის. - ესე იგი სულ რაღაც ორი წლითაა ჩემზე უფროსი და შენ რამდენი წლის ხარ? - ოცდაშვიდის. - სერიოზულად? არადა არ გეტყობა რომ ასეთი მოხუცი ხარ, -მხიარულად გადავიკისკისე და ჭიქაზე ვანიშნე რომ შეევსო, ღიმილით გამიქნია თითი ცხვირწინ. - მგონი უკვე საკმარისი დალიე, კიდევ თუ დაამატებ დათვრები და სად გვაქვს ჩემნაირ მოხუცებს თქვენნაირი ახალგაზრდების მოვლის თავი, - დალევა მინდა და დავლევ, შენ კი ნუ მიტრიალებ მაგ შენს ლამაზ თითებს ცხვირწინ, -გამოვაცხადე ომახიანად, კიდევ ერთი ჭიქა დავისხი და დავლიე. - მთვრალი ისეთი საყვარელი ხარ ამის შემდეგ ხშირად უნდა დაგათრო ხოლმე. - ამის შემდეგ ვეღარ დამათრობ. - რატომ? - იმიტომ რომ როცა თბილისში დავბრუნდებით... როცა დავბრუნდებით... -ენა დამება...

ამ მოთხრობის მთავარი გმირია მარიამი, რომლის სიყვარულის ისტორიასაც მოგითხრობთ მე,და არაა მარტო მისას. ( დეტალებს საიდუმლოდ დავტოვებ).