¤ tek bölümlük hikaye. Reyhan'ın ağzından küçük bahçede yankı yapacak şekilde bir kahkaha kaçtığında, keçisi de arkasından meleyerek onu kovamaya başlamıştı. Sonbaharın ağır havası altında kalan; toprak tonlarına boyanmış, yağmurun: toprağa hasretinin kokusu olan bahçe, birden ikisinin kahkahalarıyla neşeye, mutluluğa boyanmaya başlamıştı. Şayet, insanlar; Tanrı'nın boya tüpleri olsaydı ve boyası biten bu dünyadan göç ediyor olsaydı, Reyhan ile Çiğdem, bu dünyadan geçen en güzel renk olacaklardı. Şu rengi atmış dünyada ki, en canlı renk.

sonra uyandım, böyle rüyalar göreceksem eğer uyusaydım ve bir daha hiç uyanmasaydım keşke. instagram-twitter: @nerossable

ben, keyfim ve kâhyâsı.

firûze... gözlerinin kahvesine bitap düşmüş düşlerde bulunduğum kadın. yirminci yüzyılın en güzel annesi, aşkımın nicesini doğurmuş firûze. naçizane tenimin, çehresinin hâyâsıyla kavrulduğu, gözlerimin, tanrının varlığına şahit olmasını sağlayan, en güzel duam. firûze'm... evine hoş geldin.

l: çorabım sökülmüştü anne l: tek istediğim onu dikmendi, l: sense onu çöpe attın l: peki soruyorum anne, sana yırtık çoraplarımı değilde kalbimi ve sevgimi uzatsaydım yine çöpe atarmıydın?

yasin ruhiye'ye şöyle dedi: "sen kendini kafanın içinde bir kışlaya kapattın, kendi acına asker ettin kendini." ben duraksadım orada biraz. instagram-twitter | @nerossable

içimdeki şeytan susmuyordu

** "Her kemanın bir hikayesi vardır."

{ Kimsenin Kimseciklerin Göremediği İşitemediği Tadamadığı Ve dokunamadığı Bir yerde } 00:03

şiir okursun sen içerken çayımı, derin düşünürken