Ben Eylül Acar. Karanlık bir geçmişle , aydınlık bir gelecek bekleyen biri. Şu hayatta hiçbir kararını kendi veremeyen Eylül. Geçmişte yaşadığı şeyden dolayı istemeyerek savcı olan , ilk hayali paramparça edilen. Şimdi ise hayatımdaki ilk belki de tek kararı verdim. İstihbaratçı oldum. Katıldığım timde köpekten farksız bir muamele göreceğim belki. Kim bilir belki ileride konumlar , yerler ve çevre değişebilir. Geçmişin pençeleri yakamda iken yaşayacağım şeyleri tahmin edemiyorum ne yazık ki. (Arkadaşlar bu benim ilk hikayem elbette hatam vardır , affola.)

Hayat siz planlar yaparken başınıza gelenlerdir derler, ajandamda sıradan bir takvim gününü planlarken bambaşka bir yol ayrımında olduğumun farkına varamamıştım. Alıntı: Üzerinden yatağa atıp içime girdi. "sen benimsin" deyip hızla içimde hareket ediyordu. Çarşafa parmaklarımı geçirmiştim. Kalçama şaplak atıyor, Göğüslerimi sıkıyordu. "söyle, simge. Seninim de" öyle bir haldeydim ki uyuşmuştum adeta. "seninim" "sadece benimsin. Sen benimsin. Gitmeyeceksin. Bana aitsin" "gitmeyeceğim" dedim.