Yıl 2073. Dünya, nükleer savaşın ardından sonsuz bir kışın içinde. Hayatta yalnızca sekiz büyük güç kaldı. Her biri insanlığı kendi idealleriyle yeniden kurmaya çalışıyor. Burada özgürlük bir suçtur. Hafıza yeniden yazılabilir. İnsan ise yalnızca sisteme hizmet ettiği sürece değerlidir. Hesna Kaner, bütün bunların ortasında tek bir soruyla yüzleşmek zorunda kalır: İnsanlığı kurtarmanın bedeli, insan olmaktan vazgeçmekse?

Metroda hayalinin aşkıyla tanışmak mı?

Küçükken bir yılbaşı gecesi İstanbul'un en büyük mafyalarından birisi tarafından ailesi gözlerinin önünde öldürülen Diana'nın kendi çetesini kurarak intikam arayışı içinde olması ve bu amaç uğrunda başına gelenler. Adaleti olmayan bu dünyada kendi kurallarının peşinden koşan bir kızın hikayesi.

Yağmur ormanın üstüne ağır ağır düşerken, gökyüzü sanki bir sırrın yükünü taşıyordu. Her damla, bir kalbin daha susacağını fısıldıyordu. Ben yalnızca yanlış bir anda, yanlış bir yerdeydim. Bir silah sesi duydum. Bir adam yere düştü. Ve o an kader, yönünü değiştirdi. O geceden sonra hiçbir şey aynı olmadı. Çünkü o an... Biri beni gördü. Biri beni aradı. Biri beni vurdu. Adı Barlas'tı. Ya da sadece o geceyi hatırlatan bir lanet. Gözlerini ilk kez gördüğümde, yağmur durmadı. Çünkü gökyüzü bile bizim hikâyemizden korkmuştu. O beni öldürmek için mi buldu, yoksa kurtarmak için mi bilmiyorum. Ama emin olduğum tek şey var: O gece bir adam ölmedi sadece. Ben de öldüm. Ve bir yanım hâlâ o ormanda, o yağmurun altında nefes alıyor. Bazı hikâyeler "bir bakışla" başlar. Bizimkisi bir kurşunla.

HAFIZANI KAYBEDERSEN DÜŞMANINA AŞIK OLABİLİR MİSİN? Kazadan sonra teyzemin yanına taşınırken planım; üniversiteye devam etmek, ressam olmak ve ailemin anısını onurlandırmaktı. Yani en azından her şey mahvolana kadarki plan buydu. Ta ki 'o' gelene kadar. Geçmişimden gelen gizemli bir yabancı işleri karıştırana dek. Şimdi, her şey değişti. Müthiş güzel bir hayattan koparılıp zift kokan diyarlara sürüldüm sanki. Sırlarla dolu Aram Alevhan, gerçekleri fısıldarken kendi karanlığına çekti beni. Benim anılarım o karanlığın dibinde zincirlere vurulmuş, kilitli. Artık ne arkadaşlarıma ne de teyzeme güvenebilirim. Aynadaki aksime bile güvenemiyorum çünkü gördüğüm kişiyi tanımıyorum. Bu gözler bir yabancının gözleri sanki. Ben gerçekten sandığım kişi miyim? Sahi en eski anım ne benim? Peki Aram, o benim neyim? Düşmanım mı? Peki neden düşman olduğunu hatırlamıyorsam ona aşık olabilir miyim?

FANTASTİK BİR KİTAP DEĞİLDİR! Dökülen her göz yaşıma bir mum yakıldı. Mumlar, Sevâd Vadisi'nde yanarken kaburgama saplanan kimsesizliğimin en eşsiz izi yanarak aydınlandı. Silik suretimin yaralar içindeki göğsü parçalanıyordu. Vadi; boş, soğuk ve ıssızdı. Aslında bu karanlık, hissiz serzenişimin kirli ruhuydu. Burası onundu; yarım, çaresiz ve savaştan çıkmıştı. Ellerinde kendi kanının iziyle ruhunu yitirirken, bu ilk yerle bir edilişi değildi. O, benim göğsümdeki bu vadinin en karanlık siluetiydi. Göğüs kafesimdeki karartı onun gölgesinin elleriydi. Varlığımı parçalayan ve aynı zamanda saçlarımı seven de aynı adamın elleriydi. Sesim, dudaklarımı kanatacak kadar kısılmış, yansımam olduğum kişiye kanlı bir kumaşla yeniden giydirilip süslenmişti. Ben, artık eşsiz bir acıydım. Kendime özel yaralarım ve kanımdan çizdiğim resimlerle rol kesen bir ip cambazıydım. Burası Sevâd Vadisi'ydi. Burada ölmek istiyordum. Burası Sevâd Vadisi. Ölürken beni o öldürsün istiyorum... Gözleri karanlığa sığınak yaratan adam için, yuvam olan bu vadinin bağrında bir kibrit yaktım. Ateş feryat ederek göğüs kafesimin en karanlık yerine düştü. Ruhuma aydınlık yaratacak sanırken ufak bir kibrit, kalbimi ölü küllerle doldurdu. Ve varlığım parçalara ayrıldı. Artık ölmüş olan her bir parçam onun gözlerine emanetti... Onun Sevâd'ında (karanlığında) onun karanlığına emanettim... Bu karanlık yalnızca ikimize aitti... Ve artık dökülen her göz yaşıma bir mum söndürüldü. Mumun sönmüş kabukları sol tarafımdaki yaranın üzerine kanayarak örtüldü. Lütfen ışığı söndürmeyin. Benim ruhum şafağı çalınan bir gecede öldürüldü.

WattpadFantasyTR'nin 'Krallıktan Akan Asalet' okuma listesindeyiz! . . Ölüm Lordları Serisi I . . . Hayatımda eksik olan çok fazla şey vardı. Bu eksiklik beni günden güne tüketti. Hiç bilmediğim bir şeye karşı duyduğum özlem yıllarca bir lav gibi içimi yaktı. Sonra altın bir yüzük buldum. Çok güzeldi, bakılamayacak kadar ihtişamlıydı. Yapmamam gerekirdi ama onu aldım ve parmağıma taktım. Sonra mucizevi bir şey oldu. Yüzük, hayatımdaki eksik parçayı tamamladı,içimdeki o şiddetli özlemi tamamen yok etti. Beni, umutsuzca gelişimi bekleyen diğer yarıma, ruh eşime götürdü. Ama sonra hayatım rayından çıktı. Artık bir kraliçeydim, Fısıltı kraliçesi. İnsanların zihinleriyle oynayan, onları deliliğe sürükleyip ölmelerine neden olan canavarlarla savaşmak zorundaydım. Kolay olacağını hiç düşünmemiştim ama bu kadar da zor olmasını beklemiyordum. Kalbimi ve ruhumu bu uğurda feda edeceğimi bilmiyordum. *** *İlk kitap tamamlanmıştır. İkincisine de buradan devam edilmektedir. *Bölümler her pazar günü düzenli olarak gelmektedir. *Kitap ilk kez 26 Ağustos 2021 tarihinde taslak olarak yayımlanmış, Aralık ayında da bölümler gelmeye başlamıştır. Wattpad'de bu isimle yayımlanan ilk kitaptır. *Kitaplarımın telif hakkı tamamen bana aittir, çalınması veya izinsiz kullanılması durumunda hukuki işlem başlatılacaktır.