Arkadaşımın ısrarıyla, reşit olmadığım için kimlik değiştirip hizmetçi olarak gittiğim bir parti... Hayatımın en büyük hatasıydı... .... Tam mutfak kapısına gelmişken biri elimi tuttu donup kaldım bu beklediğim son şeydi. ... "Eşim" dedi. ... Eşim mi? Ben mi? ... Kaşlarımı çattım ona döndüm. Karşımda yeşil gözlü siyah saçlı bir adamla karşılaştım. ... "Bu o Alfa değil mi?" dedim içimden. ... "Bu olamaz" dedi. Sanki bu olan şeye inanamıyor gibi yani tek değildi bende inanamıyordum. ... "Basit bir omega, bir hizmetçi benim eşim olamaz" dedi. Gözüm seğirdi bana basit bir omega bir hizmetçi demişti gururum tamamen ayaklar altına alınmıştı. ... "Bak ben-" dedim ama sözümü bitirmeme izin vermedi. ... "Burda olanları kimseye söylemiyeceksin söylesende inkar ederim." dedi ve hızla uzaklaştı. ... Ben Ebrar Williams. ... Ve beni küçümseyen herkes... ... Bunun bedelini öder. . . . Uyarı: Bu hikâye kan, şiddet, küfür, taciz, saldırı, ölüm ve karanlık temalar içerir.

Sakın unutma her şer de ya bir hayır vardır ya da BEN! Sevme beni. Ben, senin beni sevdiğin kadar Sevemem. Canın yanar yok olursun...

Kocam olmayan birinin yatağında uygunsuz bir şekilde uyandım. Üstelik karısı olduğumu ve karnımda çocuğunu taşıdığımı iddia ederek. Fantastik bir evrenden başka bir fantastik evrene geçmem de cabasıydı... İlk geldiğim evrende zamanın çok gerisinde bir köle olup satılırken, yolculuk yaptığım diğer evrende başka bir bedende uyanmam kaderin cilvesiydi. Kabuğunu doldurduğum bedenin bir kocası ve karnımda çocuğu vardı, alfanın çocuğunu taşıyordum. Yetmezmiş gibi kadın ateş grubuna aitti, bu da bir ejderhası olduğu anlamına geliyordu... Bazı bölümler (+18) içerikler olacaktır. Rahatsız olanlar atlayarak okuyabilir. Bölümler kısa kısa sayısı gözünüzü korkutmasın. Ne zaman bittiğini anlamayacaksınız bile❤️

Mecburum diye düşündüğün duruma gerçekten mecbur kalır mısın? Mecburiyetlik bir tercihtir. Zayıflıktır. Korkaklıktır. Ben zayıfım, korkağım, mecburum.. *** "Canımı çok acıtma olur mu?" Güçsüz çıkan sesim ile elimi geri çektim. "Alışkındırsın, acımaz"

Hazar ve Efnan, bir zamanlar birbirlerini deli gibi seven, ama aileleri yüzünden aralarına kan girmiş iki sevdalı. Biri şehri terk etti, diğeri ardında kaldı, kan kalplerine bulandı, sevdaların sardı, bir unutma feryadı yaktı.

Zümrüt gözlü Ariya. Zamanın en acımasız ağasına gelin edilmişti on sekiz yaşında. Hayatının cehenneme döneceğine inanan genç kızın Allah tarafından korunduğuna inandığı geceydi o gece. Berbat bir gerdek gecesi sonrasında kocası olacak adam hasımları tarafından öldürüldü.Köyler derin bir yas içine girdiğinde herkesin vah zavallı deyip başını okşadığı Ariya asıl cehennemin ondan sonra başladığını bilmiyordu. Ağanın hem tek oğluydu Ariya'nın kocası. Koca konakta bir başına kalan Ariya o evin kızı olarak kalmasına karar verilince dünyası başına yıkıldı.Evine döner sanıyordu ama dönemedi. Bırak dönmeyi Ahmet Ağanın tek evladı yerine geçmiş, bütün işlerinden sorumlu olmuştu. Hal böyle olunca çokça göz önünde olup bundan zerrece rahatsız olmamaya, aksine kendini tamda olmasını istedikleri o insan yerine koyup canhıraş çalışmaya başlamıştı. Bildiği her şeyi Ağa babası, yani kayınpederi Ahmet Ağa öğretmiş, içinden cevval bir kadın çıkarmıştı. Artık gözü kapalı emanet ediyordu işlerini. Her şeyin üstesinden geliyor, bir çok işi ustalıkla yürütüyordu Ariya. Gel zaman git zaman yıllar geçmiş, Ariya yirmi altı yaşında basmıştı. Sekiz yıl boyunca yaptığı her şey onu Hanımağa yapmıştı. Ahmet Ağanın ölümü kapıdaydı. Adam elden ayaktan düşmüştü. İdare o ölünce tamamen Ariya'ya kalacaktı, bundan pekte memnun olmayan kayınvalidesi Zerrin Hanım, Ariya'nın evlenmesini istedi. Aşirete uygun bir Ağa oğluyla elbette. Ariya'yı yepyeni bir telaş sardı. Şimdi ne yapacaktı?

-Çok acıdı mı? -Senin yokluğun kadar değil. Ülkenin ileri gelen isimlerinden ayrıca yer altı dünyasında da oldukça bahsi geçen Demir Sancaktar'ın, karısı Hazal'ı daha ona hamilelik haberini veremeden hain bellemesiyle ikilinin arasına giren mesafeler dünyalarını alt üst eder.

----"Bunca şey başından beri bir karı kocaya ait değildi zaten. Birbirimize karşı hiçbir zaman karı koca da olmadık. Biz seninle bir çıkar ilişkisiyiz." diyerek adamın geçmişte yaptıklarını yüzüne vurmak istedi. Elini çenesinden çekip de geriye yaslanmak istediğinde Kavan bir anda elini ensesine atmıştı. Sertçe çekmişti kendisini. Geriye çekilemeyecek kadar güçlü kavramıştı. Yüzünü garip bir tavırla yaklaştırdı yüzüne. Hani böyle kızgın, düşmancıl falan ama asla saldırmak istemeyen bir tavırla. "Şunu bir açıklığa kavuşturalım küçük kadın. Hiçbir çıkar benim gibi adamı ilgi duymadığı bir kadınla evlendiremez." diye fısıldadı. "Sen benim bu olaydı en büyük çıkarımsın." ---- 4 Genç okudukları bir kurgu ile dalga geçer ve kendi aralarında teoriler üretirler. Bu ilginç kurguyu bir tablo olarak çizen Öykü bir anda tablonun içerisine düşer ve aslında kurgudaki Kral'ın lanetinin bir parçası haline gelir. Geri dönmek için elinden geleni yapmak ister ama Öykü'nün ufak bir rahatsızlığı vardır. Şoka girdiğinde konuşamaz ve bu ufak sebep yüzünden çok büyük olaylara sebebiyet verir. Bir evliliğe, bir topluma ve yabancı bir sevdaya. İçerisinde bolca romantizmin geçtiği bu hikayemizde size bir Öykü anlatacağım... "Bir LadyRebel Klasiğidir."

"Şeytan, meleğin kanatlarını severken yanlışlıkla kopartabilir, güzel kiracı." 🪽 | 1,82m okunma ile final yaptık. | Gerilim, korku ve şiddet içerir. Yetişkinlere yöneliktir. Her hakkı saklı tutulmaktadır. Benzerlik ya da çalıntı durumunda saklı tutulan tüm haklar kullanılacaktır.

​"Bazı dikişler sökülmek için atılır, bazı hayatlar ise enkazdan yeniden doğmak için yıkılır." ​Alara Yılmaz için hayat, kendi elleriyle diktiği o kusursuz elbiselerden ibaretti. Yetimhanenin soğuk duvarları arasında kurduğu hayaller, podyumun parıltılı ışıklarıyla gerçeğe dönüşmüştü. Başarmıştı; o artık kimsesiz bir kız çocuğu değil, modanın yeni kraliçesiydi. Kalbinin altında taşıdığı mucize ise, yıllardır özlemini çektiği o sıcak yuvanın ilk müjdesiydi. ​Ancak kader, en sağlam ilmikleri bile sökebilecek kadar beklenmedikti. ​Tek bir gece, bir ihanetin gölgesinde Alara'nın dünyası sarsıldı. İnandığı gelecek bir yalanın kurbanı olurken, asıl sarsıcı gerçek bir hastane koridorunda yankılandı: "Bebeğin babası, sandığınız adam değil." ​Hastanenin kapıları büyük bir gürültüyle açıldığında, içeriye sadece bir adam değil; sarsılmaz bir gücün sahibi girdi. Pars Soyer. Şehirleri inşa eden, soyadını bir mühür gibi taşıyan ve bakışlarıyla fırtınayı dindiren adam. ​Şimdi bir yanda geçmişin küllerinden sıyrılıp bebeği için dimdik duran bir kadın; diğer yanda ise yabancısı olduğu bir duyguyla, babalıkla ve koruma içgüdüsüyle tanışan bir adam... ​İki yabancı, bir büyük hata ve masum bir canın etrafında örülen devasa bir bağ. ​Bu, sadece bir karşılaşma değil; kimsesiz bir kadının kök salma hikayesi ve bir adamın "Soyer" zırhının altındaki şefkati keşfedişidir. ​"Tanıştığımıza memnun oldum mafya bozuntusu Pars Soyer. Ben de senin kusursuzca kabullendiğin o hatayım."