Harika bir sıradan günde bu kitap gözüme çarptı ve okumak istedim. Bu yazacaklarım özet şeklinde olmayacak.Bende yarattığı düşünceler ve aklımda kalanlar şeklinde olacak. iki bin yıl önce bir Roma imparatoru felsefenin taşlarını bir santranç ustası gibi oynatıyor. Bunu yaparken ne bir filozof olma hayali var ,nede ünlü olma hayali var. Sonuçta sadece doğru yerde doğduğu için dünyaya bir imparator olarak geldi. o zamanlar hak din olarak kabul edilen Hristiyanlık var. Bu adamda okuduğuma göre dini hayatına entegre etmiş. Bir yaratana sığınarak kendi felsefesini ve hayata bakışını sağlam temellere oturtmuş. Bunu yaparken belki dünya da ki şansa gelen imparatorluğunu öte dünyada da devam ettirmek istemiştir. öldükten sonra gidilecek hiçlik, hiç insana göre birşey değil sonuçta... Aile , arkadaş, halk kamu yararı gözeterek sıradan bir imparator olmayı seçmiş, en sevdiğim sözü ise insanlara normal vatandaş gibi yaşayan birisinin imparator olacağını göstereceğim demesidir. aslında bu söz çok şeyi anlatıyor. kitabın özeti konumunda ki bu söze dini , doğayı koyduğumuz zaman felsefesi ortaya çıkıyor. bunları iki bin yıl önce yazması etkileyici elbette...