"Zahide, koruma diye sunulan hayatın aslında sessizce kurulmuş bir düzen olduğunu fark ettiğinde, gerçeğin hatırlanacak bir şey değil, parçalanacak bir inanç olduğunu anlar."

+18 Herşeyden habersiz Bursa'da üniversiteyi yeni kazanmış henüz 22 yaşında olan Efsan KARABULUT, annesinin telefonuyla İstanbul'a geri döndü. Onu bekleyecek olan olayların farkına bile varmadan evine mutlu mutlu gidiyordu.

"VATANINA GÖZ DİKENİ EZ OĞLU..."

Geçmiş bazı insanları bırakmaz. Türkan, yıllarca taşıdığı yaralarla hayata tutunmaya çalışan genç bir kadındır. Yeni taşındığı mahallede tek isteği sessiz bir başlangıç yapmaktır. Ama kaderin onun için başka planları vardır. Karşı dairede yaşayan Barış, karanlık geçmişini kimseye göstermeyen bir adamdır. Birbirlerinden uzak durmaya çalışsalar da hayat onları aynı yola sürükler. Aşk, sırlar, ihanetler, kayıplar ve intikam... Bazı yaralar kapanır. Bazıları ise insanın kaderine dönüşür. İhanetin, fedakârlığın, tutkunun ve acının iç içe geçtiği bu hikâyede hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Çünkü bazı insanlar birbirlerini kurtarmak için yaratılır. Ama önce birbirlerini mahvetmeleri gerekir.

Çocukluk dostu üç genç, bir gün tuhaf bir şekilde kaçırıldıklarında, hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını bilmiyorlardı. Yıllar sonra, o gün yapılan gizemli bir seçim, arkadaşlıklarının en derin yarasını hâlâ kanatmaktadır. İçlerinden biri ihaneti seçmiş, diğer ikisinin hayatı ise paramparça olmuştur.Ana karakter İkra, sıradan bir okul gününde ortaya çıkan gizemli bir olayın peşine düştüğünde, aslında geçmişin karanlık izlerine doğru sürüklendiğini fark eder. Her adımda daha çok sır, her soruda daha çok tehdit. Ve kalbinin hiç hazırlıklı olmadığı bir şey: Aşk. Zorbalıklar, gizemli defterler, kaybolan anılar ve karmaşık ilişkilerle örülü bu okulda İkra'nın tek bir seçeneği vardır: Gerçeği bulmak. Ama gerçek, her zaman özgürlük getirmez. Bazen sadece yeni bir cehennemin kapısını açar.

"Gülüşün gökyüzüne karıştığında zamanın bizim için durduğunu anladım..."

"Bu satırlar sana, güzel sevgilim. Yaşamayı hatırla, daima daimîyle hatırla." Momento Vivere adlı müzik grubunun, okulun onları küçümsemesine rağmen neler başarabileceklerini kanıtlama hikâyesini okuyacağız. Onlar, sunulan her fırsatı değerlendirirken; arkadaşlığı, dostluğu ve ilk aşkı da tanıyacağız. Çünkü Momento Vivere sadece bir müzik grubu değil, yaşamayı unutmuş bir grup gencin hayat hikâyesi. Bu kitap, yaşamayı unutmuş olan herkese...

Soba başında, kırmızı battaniyeye sarılmış, çıtırdayan ateş sesleriyle mayışan çocuğun tüm dikkati; dizine yattığı adamın gizemli sesiyle anlattığı hikâyelerdeydi. Küçük çocuğun saçlarını okşarken, sabahtan beri anlattığı her hikâyeyi büyük bir merakla dinleyen bu çocuğa bir hikâye daha anlatmaya karar verdi adam. "Dokuz kuyruklu tilkiyi bilir misin, evlat?" İki yana salladı başını. "Hayır," dedi. "İyi dinle o hâlde. Kumiho ve Gumino ismiyle bilinir dokuz kuyruklu tilki. Kumiho, resmin içinde hapistir. Ancak resimdeki tilkiye dokuz kuyruk çizildiğinde lanet bozulacaktır. Böylelikle Kumiho, yani dokuz kuyruklu tilki, tablodan kurtulabilecektir." Merakla sözünü kesti çocuk. "Peki, başka?" Merakına gülümseyip başka bir versiyonunu anlatmaya başladı. "Kumiho, eğer insan olmak isterse yüz insan kalbi yemelidir." Kaşlarını çattı küçük çocuk. "Yamyam gibi mi?" Başıyla onay verdi yaşlı adam. "Tilki ruhu tamamen insana dönüşse bile bin günde bir insan yeme ihtiyacı duyar. O gün yaptıklarını sonradan hatırlayamaz. Kumiho, içinde tilki boncuğu barındırır. Bu boncuğu, insanlardan bilgelik çalmak için kullanır." "Peki, bu boncuk ona nasıl veriliyor ki?" "Bilinmiyor," dedi. "Benim de tilki boncuğum olabilir mi?" Güldü adam. "Kumiho öpücük verirse neden olmasın?" Çocuk kıkırdayarak yerinde kıpırdandı. "Benim de Kumihom olmalı mı?" Usulca çocuğun saçlarını okşarken konuştu: "Hayır evlat, hiç istemezsin." İç çekip devam etti: "Ama bir gün... Gün gelecek ve belki de, istesen de istemesen de kalbine girecek. Belki Kumiho gibi kalbini yiyecek, belki sana yaşam vaat edecek. Bunu bilemezsin." Gözlerini adama dikerken sordu: "Ya istersem?" Merakla büyüdü göz bebekleri. "O zaman kalbin onun ellerinde atar. Durdurmak, vicdanına bakar." "Tavşan kaçtı, tilki kovaladı. Tilki kaçtı, kurt kovaladı. Yakala, bırakma; öldür, acıma... Tilki, sığı