Dikkat: +18 sahneler barındırır. • Mafya • Anlaşmalı Evlilik • "Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen'di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir'le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.07.2025 🕷 Romantizm #1 (10.01.2026)

Bu kurguda argo, küfür ve yetişkin içerik barındıran sahneler bulunmaktadır. ●○●○● "Beni sokmaya çalıştığın kalıpta olmadığımı sen de ben de gayet iyi biliyoruz." Ne kast ettiğini gayet net anlamıştım sanırım. Ona sürekli abi dememi kast ediyordu. "Üstelik ben de seni uzun süredir o kalıpta görmüyorken," gözlerimin tam içine bakarken kısık sesle tamamladı cümlesini. "Birbirimizi kandırmanın alemi yok." Bir elini başımın yanındaki duvara yaslayıp iyice sokuldu bedenime. "Ya sen yanlış görüyorsan, ben seni tam olarak o kalıpta görüyorsam?" Yüzünü boyun girintime yaklaştırmasıyla elini yaslamadığı taraftan duvar ile arasından çıkmak için hamle yaptım. Diğer elini de duvara koyarak engel oldu bana. "Senin aksine bedenin o kadar dürüst ki Betül, inkar etmelerinin hiçbir önemi yok artık." Ellerimin her ikisini de ince gömleğin altındaki sert bedenine bastırarak kendimden uzaklaştırmaya çalıştım. Milim kıpırdamadı tabi ki. "Yanlış görmüşsündür." Başını boyun girintimden çıkardı. Dudaklarını aniden anlıma bastırdığında şok içinde kaldım öylece. Ani hareketiyle kapanan gözlerimi bir süre sonra dudaklarını anlımdan çekse de açmadım. "İnkar etmekte serbestsin Betül ama ben az önce adımın yazılı olduğu yere dudaklarımı bastırdım," demesiyle daha sıkı kapadım gözlerimi. Sonra beni öylece bırakarak koridorun sonundaki odasına girdi, gözlerimi açmasam da uzaklaşan bedeninden ve kapı sesinden anladım. Elimi anlımda gezdirirken şapşal gibi gülümsedim kendi kendime. Annem hep kaderimizin avuç içimizde yazdığını, alnımızda da kaderimizdeki adamın adının yazılı olduğunu söylerdi. ○●○●○● #Genelkurgu 5# 24 Temmuz #Romantizm 5# 15 Ağustos #Aşk 4# 11 Ekim #Gençkurgu 5# 21 Ekim #Mizah 1# 27 Ocak

Kuleli Askeri Lisesi'nden beri tanışan dört yakın arkadaş, o gün özel bir görev için operasyona beraber çıkmışlardı. Biri şehit oldu. Biri askerlikten ihraç edildi ve kayıplara karıştı. Diğer ikisi artık aynı timdeydi ama görev harici tek bir kelime bile konuşmuyorlardı. *** Üstün zekâsıyla tanınan Almila, Boğaziçi Üniversitesi Matematik bölümünden birincilikle mezun olduktan sonra Oxford Üniversitesi'nden burs teklifi alır. Ancak daha bu fırsatı düşünemeden, babasının eski arkadaşı olan Cengiz Albay'ın kapısını çalmasıyla hayatı bambaşka bir yöne savrulur. Almila, iki yol arasında kalır. Ya akademik kariyerine devam edecektir ya da şehit düşen yüzbaşı babasının mirasına sahip çıkacaktır. Ve o; söz konusu vatanı olunca kolay olanı değil doğru olanı seçer. Oxford teklifini elinin tersiyle iter ve askeriyede istihbarat analisti olarak çalışmaya başlar. Ancak bilmediği bir şey vardır. Teknik istihbarat sağlayacağı timin başındaki isim, iki yıl önce şehit olan abisinin en yakın arkadaşı Pars Karadağlı'dır. Ve onları bekleyen şey; aynı ateşte yanmış iki kalbin taşıdığı güçlü bir intikam arzusu ve belki de kaderin sessizce ördüğü geri dönüşü olmayan ortak bir gelecektir.

"Acıdan geçemeyen kadının, acısı bitemeyen adamla; kırık dökük sevdası." Kendini bilmez bir gecede, ay tamda göğün bağrında uyuklarken başladı her şey. Kader; dizleri yaralı bir kızı, dudakları kan kokulu bir adamın koynuna sardı. Yitirdiği hafızasının ardından, hiç bilmediği bir adamın elini tuttu. Geçmişi hatırlamaya çaba gösterdiği her an kendiyle ilgili bilinmezlere daldı. Adam her an köşe başındaydı, soluğundaydı ve ne parmağındaki yüzük, ne de hatırlamadığı geçmiş bu ihtirasa mani olamadı. Oysa ki şeytanın ini, adamın köşesi kıvrılmış zihniydi. Kadın adamın cehennemiydi; saf ateşin koynu, zemheri kışın soluğu.

Erkek egemenliğinin hakim olduğu topraklarda , bir yaşam uğruna feda edilen, hayallerine ve umutlarına zalimce balta vurulan gencecik, masum bir kızın hikayesi.. & Ait olduğu topraklardan acımasızca söküldüğünde küçücük bir tomurcuktu. Susuz bırakılmış ve günden güne solmaya yüz tutmuştu narin yaprakları. Gece, üzerini örten bir kefendi. Gün ışığı ise acımasız bir zebani... Acılarının günün birinde ona baharı getireceğini bilmeden hoyratça harcıyordu gözyaşlarını. Her gün ve her gece... Aldığı her soluk nefret kokuyordu. Öfke ve hayal kırıklığı kol geziyordu damarlarında. Bu topraklarda daha niceleri solup gitmişti onun gibi biliyordu. Birileri nefes almaya devam edebilsin diye kaç masum göz göre göre nefessiz bırakılmıştı. İlk değildi. Son da olmayacaktı. Bu toprakların yazgısı böyleydi. Umudu ve inancı günden güne törpüleniyordu. O ele avuca sığmaz haşarı kalbinin, her gün biraz daha karanlığa gömüldüğünü hissediyordu. Öylesine umutsuzdu ki; içine hapsolduğu karanlığı kabullenmeye ve kendini kaderin ellerine bırakmaya hazırdı. İçi, fırtınalı bir sonbahar gibiydi. Solgun, hırçın, dağınık ve soğuk... Mucizelere inanmazdı. Ancak doğmasını istemediği bir günün sabahında mucizesi onu buldu. O gün zifiri karanlığına minicik bir ışık huzmesi ilişti. Öylesine muhtaçtı ki; öyle yalnız ve yaralı... Hiç düşünmeden gördüğü o ufacık, cılız ışığın gölgesine sığındı. O ışığın uğrunda sürüklendi, parçalara bölündü, tükendi. Ama yine de pes, etmedi. Yaradan'ın ona armağan ettiği umuda sıkıca tutundu. Yorgun ruhu umut vadeden o küçücük ışığın ruhuna koca bir ilmek attı ve onu kalbinin en derinine ilikledi. O andan sonra umut dolu yanı karamsar yanına el salladı. Ve güneş, tüm sıcaklığı ile soğuk yalnızlığının üzerine doğup, karanlığını ışığa boğdu. *

En büyük aşklar nefretle başlar... Kalbi nefretin ateşiyle yanıp kavrulan, kendi dışında hiç kimseyi umursamayan, bencil, kibirli ve tüm hayatını daha iyisi olabilmek için feda etmiş taş kalpli bir adam... Sevgi dolu bir yuvada büyümüş, sevgiyi tüm benliğinde yaşatan, iyilik dolu, neşeli ve bir o kadar alçak gönüllü güzel mi güzel bir kız...

(Bir bebek bakma kurgusudur!) --- Bir adam düşünün,kalbi acıdan zifiri karanlık ve duygusuz bir adam olmuş... Agir Hazar AKKURT! Onun aksine,hayattı dolu dolu yaşayan,her günü renga renk olan bir kız,sevgisizliğe,kimsesizliğe rağmen dik duran bir kadın... Efsa KAYA! --- Kendi isteğiyle 21 yaşında yetimhaneden ayrılır ve can dosttu olan Arkadaşının evinde bir müddet kalır.Küçükken bir yetimhane kapısının önüne bırakılan Efsa,Kendine söz verir. Küçük çocukların kendisi gibi Sevgisiz,şefkatsiz,babasız,annesiz ve 𝒌𝒊𝒎𝒔𝒆𝒔𝒊𝒛𝒍𝒆𝒓𝒅𝒆𝒏 olmamları için kendine söz veren Hırslı ve kararlı bir kızdır.Kimseye yük olmamak için kendine iş arar.En son da Bebek bakıcısı olmaya karar veren Efsa,Arin AKKURTTA bakıcılık yapmaya karar verir. --- "Kızıma iyi davranacağını nerden bileceğim Efsa hanım,kısaca sana nasıl güveneceğim?" dedi agir bey. "Zamanla Agir bey." dedim rahatça.Gözleri kısılsa da dudağının bir kenarı yana kıvrıldı. "Ben beklemeyi sevmem Efsa hanım,ya şimdi olur ya da şimdi başka seçenek yok." Ve işte o an anladım nasıl bir adamla uğraştığımı ama son PİŞMANLIK neye yarar?(!) (KİTAP BANA AİTTİR.YAYINLANMASI VE KOPYALANMASI DURUMUNDA GEREKLİ YERLERE BAŞVURULUCAKTIR!) (Yazım tarihi:(02.11.23)

ASKER&DOKTOR 🍂 "Özgürlüğe kaçarken, aşka yakalanmıştım..." (Ordulu bir asker adam ile Mardinli bir doktor kadının hikayesi!!!) 🍂 Hayat Leyal'e sadece acı öğretmişti. Ailesinin şiddetinden ve abisinin kıskançlığından,berdel ile tanımadığı bir adamla evlenmekten kaçarken yolu bir mayına bastığında, her şeyin sonu olabilirdi. Mayın patlarsa bir daha yaşamayacaktı. Ama kader, tam da o anda karşısına bambaşka birini çıkardı: Kuvars. Soğuk, mesafeli, duygularını gizleyen bir asker... Onların hikâyesi kan, gözyaşı ve kalp çarpıntılarıyla yazılacaktı. Çünkü bazen en umulmadık anda gelen aşk, en büyük mucizedir. --- İki zıt karakter ama aynı sorunları,aynı zorlukları,aynı üzüntüleri yaşayan bu ikilli Aşka mı yenik düşecek yoksa Nefret mi yenik düşecek? Bir ölüm yeni bir başlangıç olamaz mı? Hayattır bu,Yarın ne yaşayacağını tahmin edemezsin ama önlem alabilirsin! --- KİTAPTA REKLAM YAPMAYIN! WATTPAD DA BU KURGU İLE İLK! (‼️KİTAP BANA AİTTİR.YAYINLANMASI VE KOPYALANMASI DURUMUNDA GEREKLİ YERLERE BAŞVURULUCAKTIR‼️) Başlangıç tarihi: #05.04.2024# #15.09.2025#

#Osmanlıya ait bir kurgu! Arkeolog olan kumsal demirkan,görev aldığı bir kazı çalışmasında, siyah ve kırmızı renklerinden oluşan bir taç bulmasıyla kendisini osmanlı döneminde bulur... Sadrazam olan tuğrulla tanışır,peki kumsal başına geleceklerden haberdar mı?peki geri dönmek onun elinde olsa dönmek ister miydi?hayatının aşkını osmanlı döneminde mi bulacak? "Gitmem mi ister miydin?" dedim titreyen sesimle,nolur yanıltma beni. Bana uzun uzun baktı, aşık olduğum gözlerine baktım, "Öyle bir ihtimal varsa da,onu aklıdan çıkar hatun,çünkü izin vermiyorum." dedi,keskin sesiyle. Yazım tarihi; #31.03.2023# BİTİŞ;#19.05.2023# (KİTAP BANA AİTTİR.YAYINLANMASI VE KOPYALANMASI DURUMUNDA GEREKLİ YERLERE BAŞVURULUCAKTI!)

Elena,Soysuz ve kimsesiz bir terzici. Her iki yılda bir yapılan Festivale yakın ve tek arkadaşının zorunluluğuyla gittiğinde,beklemediği bir olay yaşar. Aniden ve çıkmayı bekleyen bir "Güç dalgası." Bu güç bedenini Alev alıp adetta yuttu.Bu alev etrafına zarar verirken kendisine güç veriyordu. Ama onu izleyen ve yıllardır istediğine o an ulaşan bir genç prens,Albert kendall. 🌿 Korkuyla yutkundum. "Alber-" dememe izin vermeden öfke saçan gözüyle adeta gözümü ezdi ve tıslayarak konuştu. "Sakın! Sakın bir daha onun adını ağzına dahi alma! Belki de seni sevmiyorumdur? (!) diyip elimi sertçe savurdu. Bir an gözü hüzünle ve çaresizce bana baktı. Ama anlıktı. "Haddin olmayan konulara bulaşma Elena EDWAR" diyip kırgın ve yaralı bıraktığı kıza bir kere dahi bakmadan gitti. Yaralı ve kanadını kırdığı bir kız bırakmıştı arkasında... Orada savrulan elim öylece kalakaldı. Gözüm ise az önce olduğu yere bakıyordu. Gözümünden bir yaş firar etti. Yaş değil alev... 🥀 (YAŞ FARKI VARDIR!) #YAZIM TARİHİ; 01.06.2023# # BİTİŞ TARİHİ;21.07.2023# (KİTAP BANA AİTTİR.YAYINLANMASI VE KOPYALANMASI DURUMUNDA GEREKLİ YERLERE BAŞVURULUCAKTIR!)