Hayat bazen acımasızdır en sevdiğiniz anılar büyüklerinizin yaptığı hatalar yüzünden sadece anı olarak kalmak zorundadır.

A collection of different short chapters of scenarios that might happen between Iso and Fadime with my imagination. <3

"Kalbim, düşmanımın toprağına mühürlendi." Biri Karadeniz'in hırçın dalgalarını ruhunda taşıyan Fadime Koçari, diğeri o dalgaları dindirecek tek ateş olan İsmail Furtuna. Aralarında bitmek bilmeyen bir kin, geçilemeyen sınırlar ve iki ailenin gölgesi vardı. Onlar birbirlerine nefretle bakmayı öğrenerek büyüdüler; ama kader, bir gece yarısı limanda ruhlarını birbirine bağladı. Şimdi her dokunuş bir isyan, her bakış bir intihar sebebi. "Sana sarılmam demek, kendi aileme sırtımı dönmem demek Fadime. Ama sana bakmamak da nefessiz kalmak gibi..." İki dünya birbirine savaş açmışken, İsmail ve Fadime'nin tek sığınağı o yasak sınırların arkasındaki gizli buluşmalardı. Sırlar açığa çıktığında deniz taşacak, dünya yıkılacak ama bu aşk o suların altında bile sönmeyecekti. "Nefretimizden aşk doğdu, şimdi tüm dünya karşımızda durabilir mi

Dram.

İsFad seversiniz siz🤓

Furtuna ve Koçari... İki düşman aileden gelen iki kalp. Birbirlerinden nefret ediyorlardı, ama kaderleri sürekli onları bir araya getiriyordu. Ailelerinin yıllardır süren düşmanlığı ve kendi kalplerindeki karmaşa arasında sıkışıp kalan bu iki genç, birbirlerine karşı hissettikleri duyguları kabul etmek zorunda kalacaklar. Kilitli kalpler, kırılmaya ve bir fırtınaya dönüşmeye hazır...

İki düşman köy ve birbirlerine ait olmaması gereken kalpler.

"sen benim elimden yaşayacağım tüm duyguları aldın." [ismailfurtuna,fadimekoçari]

"bir seni sevdim." [ismailfurtuna,fadimekoçari]