Doğum gününden sonra, kardeşiyle eğlenmek için konsere giden bir genç kız... Fırtına yüzünden iptal olan konserden eve dönmeye çalışırken, kendini bir anda hiç bilmediği bir yerde bulursa... Ve bu bilmediği yerden, evine dönecek hiçbir yolu olmasa... Kendisini yabancı hissettiği bu şehirde, tüm bunlar yetmezmiş gibi, aklını karıştıran ve tüm yolları kendisine çıkaran gizemli bir genç adamla karşılaşırsa... Neler olur?

Bir varmış, bir yokmuş.Evvel zaman içinde, dünyalar tatlısı, güzel mi güzel bir kız çocuğu dünyaya gelmiştir günlerden bir gün.Bu minik bebeğin adı Laura' dır.Fakat aynı zamanda çok da talihsiz bir bebektir.Laura bebeği evlatlık alan kadın kötü kalpli mi kötü kalpli, çirkin bir cadıdır.O güzelleştikçe cadı yaşlanır ve bu durum oldukça zoruna gider.17. doğum günü pastasından ısırır ısırmaz Laura, ömrü boyunca onu tesiri altına alacak bir büyünün etkisi altına girmiştir.Aynada gördüğü yüz artık kendi yüzü olmaktan çok çirkin bir canavara aittir.Kendini kocaman bir şatonun önünde bulduğunda hayatının hiç ummadığı şekilde değişeceğinin farkında bile değildir.Bütün kızları peşinden koşturan, yakışıklılığı dillere destan prens Kevin Laura'yı ilk görüşte ona hayran olur. Laura'nın görünümüne bürünen cadı Dirim kızın yerine geçer.Kötü büyücünün amacı en başından bellidir.Prens Laura'dan nefret edecek hatta onu bir daha asla görmek dahi istemeyecektir fakat hesaba katmadığı şeyler de vardır büyücünün.Kendisi de prensin büyüsüne kapılacak ve hatta ona deli divana aşık olacaktır... Laura simsiyah kirpiklerinin altından prense bakmış ve mahcup bir ifadeyle sormuş; ''Yakışmış mı?'' Onu attan indirdiğinde bir kez daha sormuş prens; ''Mutlu musun?'' ''Daha önce olmadığım kadar.'' *Wattpad'de bu isimle yazılmış ilk hikayedir. *Tüm hakları saklıdır.

Yalnızca bir hayal edin.Bir sabah uyanıyorsunuz ve siz aslında sizsiniz ama değilsiniz.Aynadaki aksinizde yani 7 yaşınızdaki siz gözlerindeki tüm sevecen ışıltısıyla size bakıyor. Cennete gidiyorum.Öldüm ve cennete gidiyorum değil mi? Bacaklarım en son hatırladığımın aksine oldukça küçüktüler ve hatta miniktiler.Ardından gözlerim tüm vücudumu incelemek üzere harekete geçti.Ellerim,kollarım,karnım hepsi ama hepsi çok küçüktü.Hayır bu ben değildim.Kesinlikle değildim.

Genç bir kız herkesin iyiliğini düşünebilir miydi ? Her zorda kalana yardım etmekten geri durmazken onun canı yanarken gerçekten kimsenin elinden bir şey gelmemiş miydi ? Ruhundaki ve kalbindeki kırıkları biri görsün ve onu düştüğü karanlıktan çıkarsın istemişti kızcağız. Geçmişin karanlık yüzü bir gölge gibi onu takip edip peşini bırakmazken bir gelecek kurabilirmiydi ? Tüm bu soru işaretlerini ortadan kaldırmak onun elindeydi sahi ne demişti genç adam? " Gitmek kolay ya geride kalanlar onlar ne olacak güzel gözlüm , Ruhum ruhuna kavuşmak için can atarken gidersen ben ne yaparım. Madem ki gitmek istiyorsun tut elimden birlikte gidelim . Ama beni yuvasız bırakma ne olur. " Genç adamın sesi sadece bir yalvarış değildi bir can çekişti sanki ruhunu da teslim ediyordu sevdiği kadının kollarına. Genç kadın son kez baktı olmazdı onlardan inanmadı o gözlere kendini okyanusun kalbine doğru bıraktı. Genç adam sevdiğinin arkasından atladı bir an bile tereddüt etmedi. Sevdalık kitabında yazmazdı yarı yolda bırakmak , bırakamadı genç adam daha önce bırakamadığı gibi. Ne kadar zor olsa da iki beden okyanusun dibinde birleşti önce elleri sonra kalpleri. Genç kadın inanmıştı bu aşka biraz geç kalsada.... *Tüm Hakları Bana Aittir Herhangi Çalınma Kopyalanma Durumunda Tarafımdan Yasal İşlem Başlatılacaktır.