Karanlık bir gecede başlayan bir oyun, iki yabancıyı istemeden aynı hikâyenin içine çeker. O gece, her şeyin başlangıcı olur. +18 TDB evreninden farklıdır.

Düşman köyün çocukları olan Oruç ve Eleni gizli sevdalık eden iki gençti. Texting

İki doktorun Trabzon da tesadüfen karşılaşması ve birbirlerine ilk görüşte vurulmasıı

Yunan ve illegal işlerle uğraşan doktor anne babanın tek kız çocukları olan Eleni Miryano ve ailesinin onu koruması için görevlendirilen trabzonlu Oruç Furtuna birbirlerine aşık olurlar.

Sahil kasabasının sıcak geceleri, Eleni ile Oruç'un arasındaki sessiz ama giderek derinleşen bağın etrafında şekillenir. Ailesinden kaçıp her gece Oruç'un odasına sığınan Eleni, ona duyduğu gizli aşkı içinde taşırken; Oruç onu koruyup kollayan ama hâlâ çocuk gibi gören bir mesafede kalır. Yakınlıkları arttıkça, aralarındaki bu dengesiz duygu hem daha güçlü hem de daha çıkmaz bir hâl alır.

Başka bir evrenden Oruç ve Eleni hikayesi.🪷 Bazı diller kelimelerden önce susmayı öğretir. Bazı karşılaşmalar ise geçmişi... Oruç, hayatı boyunca kaçtığı şeylerin adını koyamamış bir adamdır. Eleni ise öğrendiği her kelimenin ardında biraz daha yalnızlaştığını fark eden bir kadın. Tesadüf ile başlayan bu karşılaşma, aslında iki yarım cümlenin birbirini tamamlamasıdır. Yunanca dersleri ilerledikçe, ikisi de fark eder: Öğrenilen şey sadece bir dil değil, bastırılmış anılar, yarım kalmış vedalar ve söylenememiş duygulardır. Kültürler, şehirler ve suskunluklar arasında kurulan bu bağ; aşkın bazen yüksek sesle değil, içten içe yaşandığını hatırlatır. Her kelime bir yaraya dokunur, her bakış başka bir hikâyeyi açar. Çünkü bazı aşklar mutlu olmak için değil, anlamak için yaşanır. Hüzünlü Yunanca Dersleri, geçmişle barışmanın, ait olamamanın ve insanın en çok da kendisine yabancı olmasının hikâyesi. Ve belki de en zor ders şu: Bazı vedalar hiçbir dilde tam olarak çevrilemez.

bir yarada sen aç git, senin canın sağolsun.

eleni miryano X oruç furtuna -texting

26.Bölüm sonrası için #OREL ağırlıklı yazılacak olan bir hayran kurgusudur. Tamamen olmasını umduğum, başka bir evrende en güzeller halleriyle.. "Eleni son kez dönüp ona gerçekleri haykırırken, içi kaynıyordu görüyordu Oruç.. Hoş zaten Oruç en iyi Eleni'yi görürdü.. Onun gözlerindeki fırtınaların da gerçeklerin de farkındaydı. Boğazına dolanıyordu herşey yine de söyleyemezdi, söylememeliydi, bu hakkı kendinde görmüyordu. Amcası, annesi, babaannesi.. Oruç çaresizdi, tükenmişti susmak zorundaydı ama Eleni'yi bilirdi. O en iyi Eleni'yi bilirdi. Ve Eleni'nin onun gözlerinden haykırdığı gerçekleri bildiğini de biliyordu. Biliyordu, Rum kızı ondan duymak istiyordu.. Onun için, onun kefareti için ondan duymak istiyordu. Fakat Oruç hem Esme ablasına verdiği söze sadık kalmak zorunda hissediyordu hem de o kefarete kendini layık bulmuyordu. Yine, yine ve yine susacaktı. Sırtını hızla dönüp arabasına bindi. Hırsla gaza basan Eleni'nin arkasından kafasını mecalsizce direksiyona yasladı. -Vayşinen oropam.. dedi son nefesini verir gibi. İmkansız aşkım.. Oruç bu hikayede ne yazık ki iyi bir son görmüyordu, ona yolunu gösterecek ışığını az önce kaybettiğinin farkındaydı. İçinde kabaran o kapkara öfkenin vücuduna yayılmasına izin verdi. Hızla gaza bastı, görülecek hesaplar, kesilecek cezalar vardı. Kasap, keşişi yenmişti. "

Oruç, kendisini en yakın arkadaşının kardeşi olan Eleni'ye sırılsıklam aşık olmuşken bulur.