5×× ××× ××××: Hey! 5×× ××× ××××: Kimsin, nesin? Hiçbir fikrim yok -insan olman dışında. 5×× ××× ××××: Canım şu aralar fena sıkkın. 5×× ××× ××××: Şimdi sana arka arkaya bir sürü mesaj atacağım. Çünkü böyle uzun mesajlar gerekmedikçe, taksit taksit mesaj yazmayı severim. Eğer benim gibi telefonun sürekli rahatsız etme modunda değil ve de sesi açıksa bildirim sesi sinir edebilir. Beni WhatsApp ayarlarından 7 saatliğine, bu sebepten dolayı sessize alabilirsin. 5×× ××× ××××: Engellemeni istemiyorum ama. 5×× ××× ××××: Neden diye soracaksan sorma, yazdıklarıma cevap vermen de gerek yok. 5×× ××× ××××: Sadece içimi bir yere boşaltıp sıkıntımı atmam gerek ve numaraları rastgele, eğer yaşlı biriysen meali 'lalettayin', tıklayıp hiç tanımadık birine yazmak daha cezbedici. 5×× ××× ××××: Tanıdık birinin dırdırını çekemem. 5×× ××× ××××: Ha bu sen tanıdık değilsin diye seni çekeceğim anlamına da gelmiyor. 5×× ××× ××××: Şimdi... En başından başlayarak sanal çığlıklarımı sana karşı atabilirim. 5×× ××× ××××: Bu canımı sıkan olay aslında çok uzun süredir var. Başlangıcından başlamak gerekirse ... 5×× ××× ×××× kişisinden 139 yeni bildirim. -> okundu işaretle -> cevapla × esprilerde bazen bel altı, konuşmalarda argo ve ileride cinsellik içerebilir, bilginize... × 2019da yayımlanmış ve Emret Komutanım isimleri olan tek kurgumdur. 2020 Mayıs'ta silinmiş, şu anda tekrardan yayımlanmaktadır. Eski adı sadece Emret Komutanım olup, 756K okunması vardır.

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.