KİTAP OLDU. (30.12.2023) Doksan Artı Dört'ün kitap haline tüm sitelerden ve kitapçılardan ulaşabilirsiniz. ☽ Galatasaray fanatiği genç iş adamı Merdan Efe Yüceer ve olduğu konuma tırnaklarını kazıyarak gelen başarılı avukat İzgi Gökyel. Maç doksan dakika, top yuvarlaktı. Belki maçın skoru uzatmalarda değişecekti, belki de onlar için asıl galibiyet beraberlikte gelecekti. "Maçın seyri değişti," dedi nefesi nefesime karışırken. "Doksan artı dörtte seni kazandım. Bu saatten sonra mağlubiyetin bile bir önemi yok." ☽ Hikayedeki tüm karakterler ve olaylar hayal ürünüdür.

20 yaşında iç mimarlık 2.sınıf öğrencisi ,dış çevre ile çok bağıntısı olmayan genç bir kız. 26 yaşında acımasız, zalim adını bile duyunca korkmaya yeten,dünyaca ünlü teknolojisi şirketin sahibi ve yeraltı dünyasının ,dünyaca ünlü mafyası. Herkese karşı soğuk, sert , acımasız olan mafyanın sevdiği yanındaki değişimi... 2 sene önce üniversite okumak için İstanbula gelen genç kız ,mafyanın ona aşık olması ile hayatı bir anda değişir. Acaba sonunda mutlu olabilecekler mi, yoksa sadece mafyanın sevmesi ile mi kalacak??? Eftelya babasının onu kumar borçları için sattığını bilmez, ama bunu öğrenen Mert onu korur ve bu yapılanlara karşı onlara büyük bir ders verir... Bu benim ilk kurgumudur eğlence amaçlı yazılmıştır...

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

22 yıl... Belki yolun yarısıydı belki de her şeyin başlangıcı... 22 sene önce verilen yanlış kararlar, yapılan hatalar, göz ardı edilen gerçekler... Karşınıza aldığınız kişi en fazla ne kadar ileriye gidebilir? Küçücük bir bebeğin hayatı ailesi hariç kimin umrundadır ki? -22 yaşında bir doktorun gerçek ailesine kavuşma hikayesi... . |02.05.21| -Her şey şahsıma aittir. Alıntı veya isim vermeden kullanılma durumunda gereği yapılacaktır.

+Ateş lütfen dinle beni bak her şeyi sana anlatıcam ama bana böyle arkanı dönüb gitme -Sus sesini duymak isdemiyorum sen beni arkanda bırakıb giderken beni düşündümmü beni nasıl bir enkaza çevirdiğinin farkındamıydın ?? +bana bir dön bak Ateş ben yine senin Mavişinim seni bir sebeb olmadan nasıl terk edeceyimi bırakıb gideceyimi düşünürsün -Yanındaki piç içinmi gitdin ? Beni onun içinmi terk etdin ? Her neyse sesini bile duymak isdemiyorum karşıma çıkmaa. Arkasına bile bakmadan beni yolun ortasında öylece bıraķıb gitdi Ama beni anlamıyorki ona nasıl her dakika ölüyordum derdim nasıl

başına bela almiycaktin derin Soykan sen kaşındın

küfür vardır burcu (Beeen) :lan böyle okul mu olur ba abim bora:beğenmiyosan gel gıeri be sikerim öyle okulu kimse tutamaz seni orda ceren:aynen ya belki ben sikemem ama bora yapar yani Çağatay:ben her türlü varım bilirsiniz yani boraya gerek kalmaya bilir. bora:lan sen bi sus içindeki çocuğu kalayladığım Çağatay:tamam abi sustum vurma abi dövme yeter:) ceren:hay allahım ya bi rahat durun be bora:duramaz ki kıçında kurt var salağın Çağatay:aaaaa ayıp oluyo ya kıç falan kızların yanın da seni terbiyesiz muhabbetimizdi bu belki çok özliyecektim bu muabbeti.

BEN MİRAY DENİZ ATEŞ 17 YAŞINDAYIM ÇOOK SEVDİĞİM BİR ABİM VE ÇOOK SEVDİĞİM ARKADAŞLARIM VAR... BİR KOLEJDE OKUYORUM AMA BU KOLEJİN BANA KATTIKLARI ŞEYLER İSE BAMBAŞKA İYİ YADA KÖTÜ ANILARIM VAR... BAKALIM NELERLE KARŞI KARŞIYAYIM...VE EN ÖNEMLİSİ GELECEKTE GEÇMİŞ LİSE YILLARIMI UNUTACAK KADAR GÜÇLÜ BİR KIZ MIYIM?! İŞTE BU SORUNUN CEVABINI BENDE HENÜZ BİLMİYORUM...

Hayatta bütün sevdiklerini kaybetmiş, masum, güzel, sevimli bir kız... Beylem. Eniştesi ile yaşamaya mahkum edildi hayat tarafından, ta ki eniştesi onu hayatından çıkarmaya çalışana kadar. Güçlü, sert, korkusuz, yakışıklı bir mafya... Eymen Ataman. Buzlarla kaplı kalbi hiçbir zaman çözülmemişti. Onunla karşılaşana kadar böyle atmamıştı kalbi... Karşılaşmaları farklıydı ama sonuçta o Eymen'e verilen bir melekti... Mutluluktu. Ama aşk da, aşık olmakta zordu onlar için.