Hayatım boyunca öldürmek için yetiştirildim... Bunun normal olduğu öğretildi bana.... Ama şimdi bir ölü yerine, bir canlıya sokulmamı istiyorlar... Hemde karanlığın en güçlü liderlerinden birinin içine... Korkması gerekenler onlar... Sonuçta dünyada nam salmış, tek canlı cellat, yani "Ölüm Meleği" benim... Peki neden asıl korkanın ben olduğumu hissediyorum... "Ruhumun insanlık adına verdiği savaşı sen kazandın..." Ateş Dinçer... Ölüm Meleğini öldürebilen tek güç... Bana ruhumu geri veren tek gerçek... "Ölüm Meleği..." bu kitaba başlarken, sadece hayal ettim ve sonuç hayallerimin ötesinde bir mutluluk... Teşekkür ederim...

Topuklu ayakkabılarımın çıkardığı ses onun duvara yaslanmasıyla durdu. Bedenlerimiz birbirine yakın olduğundan, aldığı hızlı nefes alış-verişlerini görebiliyordum. "Sen, böyle işlere ne zaman başladın?" diye sordu, gülümsedim. Kulağına doğru uzanarak fısıldadım. "Kadınlığım birden fazla erkeğe sızladığından beri." Bu fısıltım onun göğsünün daha da kabarmasına neden olmuştu. Alt tarafa bakınca kabaran tek şeyin göğsü olmadığını görebiliyordum. Sırıttım. "Birileri benim için sertleşmiş," dedim edepsizce. Çağatay ne olduğunu anlamadan elimi sertliğinin üstüne koydum. "Eğer beni becerirsen, Hülya otel odalarında kadınlarla buluştuğunu bilmez." ~ "Sen, içime mi boşaldın?!" dedim sinirle. Sırıtarak bana baktı. "Korkma, eczaneden ertesi gün hapı alırsın." dedi ukala bir şekilde. Gözlerimi devirdim. "Ya da, hamile kalırım ve bu birliktelikten Hülya'nın haberi olur," dedim sırıtarak. Korku dolu gözlerini bana çevirdiğinde tekrar konuştum. "Bir daha böyle bir hata istemiyorum, Çağatay." dedim tehditvari bir şekilde. Yattığı yerden doğrularak bana baktı. "Ne saçmalıyorsun sen Azra?" dedi şaşkınlıkla. "Bir daha bu olmayacak," dedi ciddi bir ses tonuyla. Tebessüm ederek yerdeki kıyafetlerimi toplamaya başladım ve ona baktım. "Sana kuralları benim koyduğumu söylemiştim, deniz gözlü çocuk." diyerek ona yaklaştım. "Ve koyduğum yeni kurala göre, her hafta çarşamba günü beni burada becereceksin." diyip dudağına bir öpücük kondurdum. "Yoksa Hülya bugün olan her şeyi öğrenir." ~ Yetişkin # 1 | 06.03.22 Romantik # 1 | 13.03.22

(+18) Mafya patronu olan Hera Ateş bütün şehri avucunun içinde tutuğunu düşünüyordu ama bir gün şehre yeni gelen bir adamla bütün hükmü son bulmak üzereydi. Tırnaklarıyla kazarak çıktığı koltuğundan indirilmek üzereyken ona neden efendi denildiği öğrenilecekti. Peki ya şehre gelen bu gizemli adam kimdi? Silahlar kuşanılmış, efendi kırmızı rujunu sürmüştü. Bir savaş başlıyordu. Peki kazanan kim olacaktı?