_________________________________________ "Laura o benim sweatshirt'mü?" "Yoo nerden çıkardın?" "Yaa Laura ben sana kaç kere dedim benim kıyafetlerimi giyme diye?" "Aman napıyım senin kıyafetlerin benimkilerden daha güzel.." "Ooofff Laura..." _________________________________________ "May Peter yeni yemek tarifini beğenmediğini söyledi!!" "Ha-hayır May hala Laura yalan söylüyor!!" _________________________________________ Bi ikiz Parker'lar hikayesi.. İyi okumalar!!!

BİTTİ! (Beyenirseniz 2. Kitabı da yazcam)

Çağrıkocak: Yanlış . Senle benim aramda bir fark var . Benim umudum var . Hazal bir gün beni fark edebilir . Ama bense seni görmedim bile. Daisy0: Yanlışın var Çağrı. Sen beni gördün. Gördün ama bakmadın

Y/N Addams, Wednesday'ın çift yumurta ikiz kardeşiydi. Kimse onu bilmiyordu çünkü Y/N odasından çıkmayı hep reddetmişti. Kardeşinin başı belada olduğunu öğrenince Y/N bir ilki yapmaya karar verir: Odasından ve hatta evinden tek başına çıkıp kız kardeşini kurtarmak için Nevermore'a doğru gitti. Hayatının bu noktadan sonra değişeceğinden tamamen habersizdi. Not: Bu kitabın kurgusunu tamamen siz belirleyeceksiniz, sizin vereceğiniz cevaplara göre şekillenecek.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

İstanbul'un taşı toprağı altın diyorlar ya, o eskidenmiş. Boşuna heveslenmeyin, altınları kapan kaptı. Bize sadece taşı toprağı kaldı. Olsun, biz payımıza düşen taşı da toprağı da sevdik. Sen sahiplenirsen olduğun yeri, orası da seni sahiplenir. Tıpkı bizim mahalle, bizim çocuklar gibi. Biz beş kişiyiz, ama beş kişiden ibaret de değiliz. Birlikte bir yola girdik. Yolumuza çok engel çıkacak, bunu biliyoruz. Ama kolay kolay da vazgeçmeyeceğiz. Ne olursa olsun, bu yolda birlikte olacak ve birlikte yürüyeceğiz.

050822

Byers'ların Hawkins'e taşınması, Mike Wheeler'ın hayatını renklendirir. Ancak El ve Will her şeyi birlikte yapmaktadır, Bu Mike'ın gerçekleri görmesini zorlaştırır. Peki Michael'ın görmesi yetecek midir? stranger things fanfiction ༄ Astra ☆, scooped-loser ✍︎