Hikayenin adını değiştirdim önceki adı "Aşk'a Kafa Atmak'tı" suan ki yeni adı Sayın Bayan. Hikaye ilerledikçe karşılaşacağınız aşk dolu cümlelerden kesitler; Sen öyle güzel gülme bana, kalbim yerinden çıkacakmış gibi oluyor. Bakma güzel konuştuğuma, hepsi böyle güzel güldüğünden oluyor. Kimse görmesin diye gözlerini, örtmek isterdim gözlerini, göz kapaklarından önce. İçimdeki her hücrem sen olmuşken, ben senken, nasıl bu kadar uzak olabiliyorsun anlamış değilim. "Gözlerinin kahvesinden koy kalbime" Aşk ne, nasıl bir şey bilmek istemiyordum. İstemiyordum işte, karnımda uçuşan bu kelebekleri istemiyordum. Güneş'in de kaba tabiriyle, "O kelebekleri bir gün sıçacağımı bile bile, istemiyordum." Tüm hakları arkamda saklanmaktadır. "İlk Aşk" serisinin ilk kitabıdır. <07. 11. 2014> tarihinde yazılmaya başlanmıştır. Keyifli okumalar. Ufak not, okurken peçetenizi unutmayın, göz yaşlarınızı silmek için çok ihtiyacınız olacak, ya da varsa yaslanıp gözyaşlarınızla ıslatacak bir omuz...

''Acıttığını hatırlıyorum. Onu seyretmek acıtıyor.''

Olur da bir gün üzerlerse seni. Ağlama sen hiç. Bilmezsin, belki toparlanıp hayat olur gülümsemelerin. Belki, gün olursun birinin gecesine. Kim bilir, belki düş olursun. Bu yüzden, sen ağlama hiç. Bırak gökyüzü ağlasın senin yerine. Öyle mutlu ol ki, Kıskansın gülüşlerini kuşlar. Eksilmesin hiç kahkahanın sesi. Olur da bir gün, yüzün düşmüş, Köşede oturursan bensiz. O zaman lanet olsun bana. Lanet olsun gülüşlerini eksiltenlere. Gökyüzü sana da lanet olsun, O ağlarken ağlamadın. Bulutlar size de lanet olsun, "Yağ!"dediğinde yağmadınız. –Z.E.D.

Seni geçen gün beyaz gelinliğin içinde gördüm ya hani, dedim ki kendi kendime; '' Oğlum işte evleneceğin kadın karşında. Tut elinden kırma kalbini, yürü onunla aynı yolda...'' '' Buse benim şehrim İstanbul'du. Şehrimin içinde sen vardın, benim içinde sen. Şimdi İstanbul'umu bir kez daha terk etmeden soruyorum sana. Benimle bir hayat kurar mısın? Biraz önce şahit olarak attığımız o imzaları, bir de '' EVET '' dediğimiz için atar mıyız? '' Benimle Evlenir Misin?

Çiçeğin kar altından güneşe giden masalı... Bu masal Derin'in masalı... Nam-ı değer Kardelen'in ve tabii bu kurumuş çiçeğe tekrar can veren Gurur'un masalı... Geçmişini derine gömmek isteyen ve bunu başardığını sanan Derin; yıllardır etrafına ördüğü duvarların, yakışıklı ve gizemli Gurur tarafından tek tek yıkılmaya başladığını hissedecekti... Derin geçmişin izlerini hem bedeninde, hem de ruhunda taşırken, en büyük ilacının Gurur olacağını bilmeden kendisini aşk ve tutkunun fırtınalı kollarına bırakacaktı... Gurur ise Derin'in kendisi için mucize ve bir bütün olacağını bilmeden kucaklayacaktı onu... Birlikte geçmişin tozlu kapılarını aralamaya başladıklarında ikisi de yaralıydı, ikisi de yalnızdı ve sonunda ikisi de âşık olmuştu... Sürekli önlerine engel çıkaran kadere rağmen aşklarını ayakta tutabilecekler miydi? Tüm sorunlarına rağmen sahip çıkabilecekler miydi aşklarına? Kar altından büyük mücadelelerle çıkan Kardelen, güneşine kavuşmayı başarabilecek miydi? Not: Hikaye kitap olacağı için son bölümler yayından kaldırılmıştır. İlk 6 Bölüm hala yayındadır. Bu bölümleri hala buradan okuyabilirsiniz. Geriye kalan bölümler yayında olan bölümlerle birlikte düzenlenmiş halde kitabımızda yer alacak. Dileyenler kitaptan okuyabilecekler... Sevgilerim sizlerle...

Romoe ve Jüliyet.Jüliyet ve Romeo. Birbirleri için ölen iki aşık... Efsaneyi devam ettiren 2 genç... ''Bu halle Romeoyu biraz zor bulursun...'' Sesinde alay vardı... Gözlerimi açtım. ''Bunu dedin ve benim Romeo'm oldun...''

Bir adam; yüreğinde yalnızlık ve ruhu siyahlara mahkûm... Dünyaya karşı duran ama yüreğine mağlup olan... Her şeye sahip olan bir adam Yusuf Turan Miralı... Bahar kokulu, kırmızı bir kadın yüzünden yitirebilir miydi eşsiz mantığını, şanını, şöhretini, dostunu? Bir kadın; İstanbul kadar kalabalık, İstanbul kadar hüzünlü ve aşk kadar kırmızı... Aza tamah eden, dili aşk şarabını hiç tatmamış, gözlerindeki ırmaklara ruhunu saklayan Hale Soydan... Her şeyin fazlasına sahip gibi görünen, siyahlara bulanmış bir adam yüreğini adayabilir miydi? Farklı yüreklerin, farklı dillerin ve farklı yaşamların ortak notasıydı aşkları. İmkânsızlıkların can bulduğu ateş kadar yakıcı, su kadar duru bir masal... Kocaman bir adamın, ufacık bir kadına muhtaç olması mıydı aşk? Ateş, suya dokunabilir miydi peki? Su, ateşe can verebilir miydi? Ateş ve su birbirlerini tüketmeden bir arada kalabilir miydi? Tüketen, yaralayan, eşsiz melodilerle taçlandırılmış bir ateş kadar yakıcı ve su kadar şeffaf bir aşk... İmkânsız bir aşkla bestelenmiş, duyulmamış bir senfoni... Kırmızı ile siyahın Sessizlik Senfonisi.