Jesteś nietypową dziewczyną. Uwielbiasz czarny kolor, mocną muzykę, a gdy tylko usłyszysz pop to cię mdli. Wszystko, co słodkie jest żałosne. Z natury jesteś opanowana. Do czasu... Na swojej drodze napotykasz na oko uroczego chłopaczka z kolorowymi włosami, lecz... to tylko pozory. Co będzie dalej? Nic nie wiadomo..

Soojoon zacisnęła mocno zęby, zawieszając spojrzenie na stojącym przed nią mężczyźnie, który nawet nie próbował ukryć zadziornego wyrazu twarzy, jaki towarzyszył mu zawsze, kiedy odwiedzał lekarkę w opisowni radiologicznej. - Postaraj się niczego nie spieprzyć tym razem, Jeon. - Jeszcze chwilę temu obydwoje wpatrywali się w ekrany, pokazujące obrazy badania. Jednak młody lekarz wolał uważnie studiować każdy centymetr twarzy swojej towarzyszki, zamiast skupić się na tym co powinien zapamiętać przed czekającym go zabiegiem. - Nie bez powodu nazywają mnie doktorem, Soo noona. Dziewczyna westchnęła zirytowana i wcisnęła mu w ręce wydrukowane obrazy, które powinny pomóc mu podczas operacji. - Od złego chirurga gorszy jest tylko ten, który jest bezczelnie pewny swoich umiejętności, zapamiętaj to sobie. ~ *Specjalista radiolog - lekarz odpowiedzialny za wykonywanie badań obrazujących ciało człowieka. Specjalista w dziedzinie radiologii sporządza również opis wykonanego zdjęcia i na jego podstawie stawia diagnozę. **Specjalista chirurg - lekarz zajmujący się leczeniem chorób w sposób operacyjny. Hetero; sceny +18; wulgaryzmy; szpitalne au; nowe rozdziały raz w tygodniu.

ona nie wiedziała jak to wszystko się potoczy High school life

Prawdziwa depresja nie zawsze jest w noc gdy nikt nie patrzy. Czasem pojawia się na konferencji kiedy udajesz głupka i się śmiejesz, Gdy nagle przestajesz, a wspomnienia zalewają cię odśrodka. Wkońcu nie mieszczą się w tobie i wypływają jako łzy. Wtedy musiałem opóścić sale, by nikt się nie zoriętował, że sobie nie radzę

Pamiętam wszystkie najważniejsze fakty z mojego życia. Pierwsze zakopywanie zwłok z ojcem, pierwszy pistolet przy skroni. To wszystko wydawało mi się normalne, jednak do czasu... Teraz zostałem sam. Nie mam nikogo. Ojciec zawsze mówił że poza przyczepą jest zły świat i ludzie, którzy tylko czekają na moją śmierć, moje cierpienie. Gdy umierał jego ostatnie słowa brzmiały ,,Zostań tu do końca''. Chciałem go posłuchać, naprawdę chciałem ale znaleźli mnie i zabrali ze sobą. Od 3 dni siedzę w psychiatryku bo lekarze stwierdzili że mój stan jest zbyt poważny na zwykły szpital czy do dziecka. Ale może zacznę od początku. Z tego co pamiętam to urodziłem się w przyczepie, nie znam dokładnej daty swoich urodzin więc każde urodziny ,,świętowałem'' w innym miesiącu, właściwie nikt nie przykładał do tego żadne wagi. Moja matka zmarła przy porodzie, przynajmniej taka wersja została mi przedstawiona. Mój ojciec-Will- nie wypuszczał mnie z ,,domu'' a nawet jeśli to tylko na chwilę, nie za daleko i zawsze z nim. Nigdy nie chodziłem do szkoły jak normalne dzieci, w domu tez mnie nikt nie uczył dlatego umiałem tylko mówić i czytać- kiepsko ale zawsze. Moim zajęciem od 4 roku życia była nauka przeróżnych sztuk walk, często bardzo brutalnych.

Historia będzie o chłopaku który przyszedł do nowej szkoły ma on 17lat i dziewczynie która ma 16lat, nowy chłopak (Arek) dojdzie do szkoły nie będzie on jakoś bardzo lubiany ale pewna dziewczyna (Nikola) zakocha się w nim, on ma trudną sytuację rodzinną, jego rodzice przenoszą go do innej szkoły co pare lat ze względu na bójki, wagarowanie, itp na pierwszej lekcji poznał Nikole, i Nikola zaczęła pomagać mu w tych sytuacjach, po czym kiedy jej się udało uwolnić go z stanu depresyjnego to po miesiącu nadal zaczęło się to dziać, następnie Arek napisze do dziewczyny wiadomość żeby spotkali się w pobliskim lesie, w tym lesie chłopak będzie czekał na dziewczynę z liną bo będzie chciał popełnić samobójstwo, Dalej wam nie zdradzam dozobaczenia:)

Mroczny one-shot o depresyjnej stronie choroby Aloisa. ~~~ Ostrzeżenie: ChAD, PTSD, samookaleczanie, gwałt, myśli samobójcze, próby samobójcze, krew, głosy w głowie ~~~ Tytuł jest fragmentem piosenki "Control" autorstwa Halsey. Został on wybrany przeze mnie nieprzypadkowo. Piosenka opowiada o chorobie afektywnej dwubiegunowej, na którą cierpi autorka. Z tą samą chorobą zmaga się bohater one-shota - Alois Trancy.

Gdy czujesz się brzydki, gruby, niekochany, bezwartościowy i przede wszystkim niepotrzebny, nikt nie jest w stanie ci pomóc, nikt nie może wywołać uśmiechu na twarzy, który kiedyś gościł na niej tak często, nikt nie może przywrócić twojego życia do stanu sprzed kilku miesięcy... Chyba, że pojawi się pewna osoba, tak bardzo zdeterminowana, uparta, osoba, która łatwo nie odpuszcza, nie poddaje się i dąży do celu pomimo trudności, osoba, która może okazać się jedyną nadzieją.

Emmeline ma zaburzenie psychiczne, objawiające się pod postacią depresji. Pewnej nocy ma sen. Sen dziwny i tajemniczy, w którym spotyka Pana A. Od tamtej pory, raz w miesiącu pisze list do nieznajomego mężczyzny ze snów. „[...] i ślepa ręka szukająca cierni przebita została słodkim dotykiem płatków" ©padme_s Okładkę wykonała Sydney. Najlepsze notowania: #66 duchowe (19.10.2016)

Bohaterka opowiesci która od urodznia mieszka w Port Talbot . NIGDY nie miała łatwego zycia kiedy była mała jej rodzice nigdy nie mieli dla niej czasu, w wieku 13 lat wpadła w depresje . Teraz ma 16 lat, po trzech próbach samobójczych wyszła z depresij . W jej zyciu pojawi sie ktos nowy ? Moze pomoze a moze zaszkodzi przekonaj sie . Oczywiscie jesli chcesz.