İstanbul, Kandilli'deki adli bilimler ve kriminal vakalar ile ilgilenen küçük bir ajans."Bosphorus" ya da "Bosporus" Birisi ölür, polis halletmek istemez ya da daha önemli işleri vardır, buraya getirirler. Devlet ve karakollar ile ortak olarak çalıştıkları için çalışanlar da birer 'polis' sayılır ve eğitimleri vardır. İşte Işıl Sonsuz, bu ajansta çalışırken eline bir dosya gelir. Bu dosya, polislerin başına iş açtığından buradadır. İstanbul sokaklarında öldürülmüş, bacakları ve ayakları iki yana açılmış bir cesettir. Etrafında hiçbir delil olmayan ve faili meçhul bu cinayete Işıl, üstü Adil ve arkadaşı Duman el atarlar.

Aşkın imkansızlığı kalplere dokunup, kimseyi bu kadar acıtmayacaktı. İntikamın soğukluğu damarlarınıza sokulup, sizi hiç böyle üşütmeyecekti. Ve olağanüstü yetenekler zaaflara kurban olurken, okurlar yerinde duramayacaktı. Mantığıyla aşk arasında kaldığında, ne yapardı? Sorunun cevabı kitap da.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.