𝙔/𝙣 siz gelmeden önce bina domestos kokmuyordu 𝙇𝙚𝙫𝙞 anlayamadım? 𝙔/𝙣 demek istediğim lütfen artık benim paspasıma kadar domestos dökmeyin kokudan ciğerlerim söndü ♡︎𝚝𝚎𝚡𝚝𝚒𝚗𝚐 + 𝚍𝚞̈𝚣 𝚢𝚊𝚣ｪ

Yutkundum. Dudakları öyle güzellerdi ki, dikkatimi dağıtıyorlardı ve ben dediği şeyi zar zor algılayabilmiştim. Nefesini bıkmış bir şekilde yüzüme üfledi. İçimden bir ürperti geçti. Şuan onu öpsem ne kaybederdim? Belki onu.Ama ona hiç sahip olmamıştım ki zaten. Gözlerimi kapatıp çok kısık bir sesle konuştum. "Eğer seni öpersem... Ne kaybederim?" 08/05/2016

-Seni seviyorum -Hiç güven vermiyorsun Junior, aynı şeyleri yaşamaktan yoruldum -Ne kadar kavga da etsek ayrılsakta biz birbirimizden kopamıyoruz sen de biliyorsun Beni bataklığın tam ortasına sürüklüyordu. Yanlış olduğunu bile bile yıpranacağını bile bile o yolda yürümek ne kadar da tatlıydı. Haklıydı ben ondan kopamıyordum. Bunu bildiği için hep hata yapmıyor muydu zaten? Affedeceğimi biliyordu, ondan ayrılamayacağımı biliyordu.

Birbirine benzemeyen yapboz parçaları gibiydik, bizi zorla birbirimize uydurmaya çalışıyorlardı.

* Kahramanımız Elizabeth'in, üvey kardeşi Neymar ile şiddetli anlaşmazlık sorunları vardır. İkisi de birbirlerine karşı son derecede kaba ve umursamaz davranır. Peki, bu davranışlar ne kadar sürer dersiniz? Merak ediyorsanız okumaya başlayın! ©All Rights Reserved | ©Tüm Hakları Saklıdır 12.12.2014

"Biz taşınıyoruz Junior," dedim kaydırağın tepesinden ayaklarımı sarkıtırken. Neymar güneş yüzünden rahatsız olan yeşil gözlerini kısarak yukarıya doğru baktı. "Yani bir daha birlikte oynayamayacak mıyız?" "Gideceğimiz yer o kadar uzak ki okulumu bile değiştirdiler," dedim ve küçük ellerimi ona doğru uzattım. Neymar her zaman yaptığı gibi kaydırağın tepesine çıkmak için merdivenleri kullanmak yerine elimi tutarak yukarı tırmandı. "O zaman yarın bana gideceğin yerin adresini getir." "Orası çok uzak Junior, tek başına gelemezsin." Neymar yanıma oturup kolunu omzuma attı. "Ben de babamla gelirim," dedi gülümseyerek. Onaylarcasına başımı salladım ama sözümü tutamadım. Tutamadığım o söz Neymar'ın kabusu benim ise en büyük hatam oldu. "On üç yıl geçti Junior. Aklım seni çoktan unuttu ama kalbim senden başkasını hiçbir zaman sevmedi."

Bazen tek bir kitaptan fazlasını hak eder bazı hikayeler. Böyle bir sonu kabul edemezdik. Bunu küçüklüğümüze borçluyduk.

Hayatları 13 yıl sonra çok farklı bir şekilde yolları aynı kapıya çıkmıştı melanie ve neymar'ın. İki yabancı olarak. Sadece eski anılarından ibaret olarak. -- Tüm hakları Barcelona'nın müzesinde saklıdır. FORÇA BARÇA!

#5 Fan Fiction ♚ 24.12.2015 ▽ Rüzgâr sert bir şekilde saçlarımı havalandırırken ondan gelen böğürtlen kokusuyla bacaklarım tutmayacak şekilde uyuşmuştu sanki. Bakışları benimkileri delip geçerken aşağı kaydı ve parlak, kırmızı dudaklarımda duraksadı. "Bu yeni rujun mu?" Nefes alış verişim hızlanırken, "Evet." diye mırıldandım. "Çilekli." Sanki kedi gibi çaresiz çıkan ses bana ait değildi. "Öyle mi?" diye fısıldadı nane kokusu sanki beni öpmüş gibi dudaklarımda dağılırken. "Denemeden inanmam." △ #Wattys2016

"Lütfen, sev beni..."