KİTAP: 13 MART 2020 tarihinde LEVAİC ADIYLA yayımlanmıştır. Çalınması söz konusu değildir. "Bir özür dilemenle yılların bedelini ödeyemezken, bir bakışınla bütün acılarımı nasıl unutturabildin?" "Onu içimde yaşatmak istiyorken ruhumu kaybettim. Bir tarafım kalbime gömdüğüm bu adamı hayal ediyorken, diğer yanım onun gerçek haliyle yüzleşmek istiyordu. İmkansızlığına inat bu yüzleşmeyi uzun bir süre beklettim. Hayal ettiğim halini, gönlümün gözüyle gördüğümü şiirlerimde anlattım. Onun gözünde bir hiç olduğumdan cümlelerimi gizli tuttum, insanlara gösteremedim. Benim geride bıraktığım on sekiz yaşında çocuktu. Şimdi olgunlaşmış, kendi ayakları üzerinde durmuş bir adam vardı karşımda. Ama onun gözlerine baktığımda o toy çocuğu görüyordum. Beni hiç sevmediğini söyleyen, yaptığım saygısızlıkta dilediğim özrü bile kabul etmeyen. Umut verişini bile bile bana karşı mağduru oynayan. Şimdi kendini açıklayıp, vicdan yapmıştı fikrimce. Yüzleşmemizi merhameti adına yapıyor sanıyordum. Ama değilmiş. Benden özür dilediğinde o pişman olmuş gözlerini gördüm. Bana resmen bir hataya karşı bu kadar bedel ödetilmez diyordular. Ona bana bunları yaşatmaması gerektiğini defalarca söylemiştim. Eğer gün gelir gözlerime bakarsa, kırgın olduğumu görürse gönlünün acıyla dolacağını biliyordum. En çıkmazda olduğum kısım da burasıydı işte; onun da en çok korktuğu tarafı. Bana zamanla aşık olacağını hissediyordum. Kalbimizin aşk ateşiyle yanacağını, levaic olacağımızı anlıyordum.

"Şuralarda şöyle bir deyim var Ataberk için. Duymuşsundur." 'Asker olmadı, asker doğdu.' ➿➿ Feride, ülkesini terk ederek Türkiye'de yaşamaya başlayan, hukuk fakültesi öğrencisi ve aynı zamanda kısa sürede ün kazanan genç bir yazardır. Yazdığı hikâyeler kurgu olarak görülse de, farkında olmadan devletin yıllardır izlediği bir terör yapılanmasına dair şaşırtıcı detaylar içermektedir. Bir gün yaşanan sıradan gibi görünen bir olay, Feride'yi devletin görünmeyen yüzüyle karşı karşıya getirir. Resmî olarak hiçbir suça karışmamış olmasına rağmen, yazdıkları onu hem bir hedefe hem de bir anahtara dönüştürmüştür. Sahadaki operasyonları PÖH yürütürken, perde arkasında Bordo Bereliler sessiz bir görevle devreye girer. Görevleri yalnızca Feride'yi korumak değil, aynı zamanda onun kaleminden dökülen satırlarla gerçek bir tehdidin arasındaki bağlantıyı çözmektir. Roman, bir Bordo Bere timinin askerlerinin hayatını, görev sırasında yaşadıkları iç çatışmaları ve Feride ile aralarında oluşan karmaşık ilişkiyi konu alıyor. ➿➿ "Gülüyorsun?" "Gülüyorum, evet. Suç mu?" "Gülmek suçsa, ben müebbetiyim gülüşlerinin..."

❛Bir adımdan bir şey olmaz, Tan.❜ ❛Ben o adımı sana hep atarım, Eflatun. Benim bütün adımlarım senin. İlk adımdan son adıma kadar.❜ ⚖♛

❝Ben aşka falan inanmıyorum Atlas, boşa uğraşıyorsun, şu an yaptığın ergen hareketler, iddialar, oyunlar falan beni zerre etkilemiyor. Haberin olsun.❞ ❝Sen aşka inanmıyorsun diye aşk fikrini değiştirecek değil Ekim. Sadece sana ulaşması biraz daha uzun sürecek, o kadar. Benim acelem yok.❞ Aramızda kalsın ama senden nefret ediyorum. 𝑪𝑨𝑴𝑫𝑨𝑵 𝑲𝑨𝑳𝑷𝑳𝑬𝑹 serisi 1. kitabıdır.

-tamamlandı.- Arkadaşlarıyla bir gece eğlenmek için kulübe giden Asel Korel gizemli bir yabancı tarafından bir mesaj alır. En başta ciddiye almayan Asel, gelen mesajlardan sonra huzursuzlanarak mekandan çıktığında haberlerde gördüğü görüntülerle yabancının hayatını kurtardığını anlar. 053*; Son kez uyarıyorum. 053*; İster ciddiye al, ister alma. 053*; O mekandan şuan çıkmazsan son dakika haberlerine manşet olacaksın. 053*; Kurşunlanan kulüpte ölü bulundu diye bir haber yapılıp yanına da fotoğrafının koyulmasını istemiyorsan arkadaşlarını da al ve çık. [KÜFÜR, CİNSELLİK VE İŞKENCE SAHNELERİ İÇERİR!] #Texting 1 [16.08.25] #İntikam 1 [09.08.25] #Dram 1 [11.08.25] #GençKurgu 1 [20.08.25] #Mafya 1 [20.08.25] #Aşk 1 [15.08.25] #GenelKurgu 1 [23.08.25] #Sevgi 1 [12.10.25] #Korku1 [07.01.26] #Savaş1 [25.03.26]

Lavin:Merhaba kedim kayboldu. Polis bey:Siz kimsiniz? Lavin:Kedim yok.

Bazı pırlantalar, mezar taşlarına da yakışabilirdi...

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Aşk suçtu. Senin olmayan birisi için beslediğin duygular bir cellat gibi dikilirdi karşına. Sonra kollarına iki asker girerdi, o askerler başını bir kütüğün üstüne bastırırken boynuna inecek baltayı büyük bir sabırla beklerdi insan beklerdi ki, cellat alacak onun kellesini. Ama o balta inmeden önce, dururdu zaman. Sabır kanatırdı insanın her bir zerresini, bir işkenceden farksız akardı saniyeler, bir sudan sessiz, bir dalgadan daha hırçın. Aşk cellattı, ve o balta aşkın ellerinden inerdi insanın boynuna. Sevda cehennemdi, seni sevemeyen birinin aşkı ateşdi. Kendi kalbini yakan, kendi kanını akıtan bir kılıçtı. İnsan nasıl saplardı kendi sırtına bıçağı? İnsan ancak aşık olsa ihanet ederdi kendisine. Aşk ihanetdi, aşk en büyük oyun ve insanın kendine yaptığı ihanetdi. O Yavuz Payidar'dı, kendine en büyük ihaneti yapmış sırtına bir bıçak saplamış, boynunu bir cellatın önüne uzatmıştı. O Payidar'dı, sevdalanmıştı. Ve sevda, onun ihanetiydi. (Kitapta smut içerik yoktur. Yetişkin içerikli olması küfürlü sahneler ve küçük yakınlaşmalar içerdiği içindir.)

Son çıktığı zorlu operasyonda en yakın arkadaşlarını kaybeden bir Rus asker, yaşadığı ağır travmanın ve suçluluk duygusunun içinde giderek kendini kaybetmeye başlar. Kendi karanlığından kaçabilmek için herkesten uzaklaşmak ister ve bunun için ıssız bir dağ evine taşınma kararı alır. Burada ki tek amacı biraz olsun nefes almak ve de yalnızlıkta kendini toparlayabilmekti. Geçirdiği zaman içerisinde bir gece odun toplamak için dışarı çıktığında hızla ona doğru gelen bir kurt görür. Ve ona saldıracağı düşüncesiyle bir an bile beklemeden silahını çıkarır ve ona ateş eder. Ancak vurulan kurt yere düşmesiyle asker, gördüğü manzara karşısında donup kalır. Çünkü vurduğu kurt, gözlerinin önünde bir kadına dönüşmüştür.