Genç bir kadın olan Leyla, annesinden ona kalan çiçekçi dükkanında çalışarak sakin hayatını sürdürmektedir. Hayatındaki tek amacı, kendi anne babasında gördüğü gibi sıcak bir aile kurmak ve annesinden ona emanet kalan çiçekçi dükkanını işletmektir. Ailesini kaybeden Leyla'nın hayatındaki tek varlığı, liseden beridir âşık olduğu Gökalp ve en yakın arkadaşı olan Zeynep'tir. Düşmanları tarafından yaralanan Rusya'nın yeraltı mafyası Arhan Boratav, saklanmak için bulduğu duvardan atladığında kendini renk renk çiçeklerin süslediği küçük bir bahçede bulur. Leyla'nın sakin hayatı, dükkanının etrafını saran duvarın dibinde bulduğu yaralı adamla haberi olmadan bir akşamda değişir. O günden sonra Leyla'ya olan duyguları ve düşünceleri saplantılı bir hale gelen Arhan, Leyla'ya ulaşmak için önündeki tüm engelleri zalimce ortadan kaldırır. Leyla'yı ve Leyla'ya ait olan her şeyi sahiplenir.

"Kaçabileceğini mi sandın?" Sesi bağırmıyordu. Bağırmasına gerek yoktu. Adamın sessizliği bile buyurgandı. Geniş omuzlarıyla önündeki dar bedeni duvara hapsetti. Aralarındaki mesafe nefes kadar kalmıştı. Kızın çenesi parmaklarının arasında tutsaktı; başını yukarı kaldırmaya mecbur bıraktı. "Senin bütün yollarını yok ettim," dedi ağır ağır. "Arkanı döndüğün her kapıyı kapattım. Adını fısıldayacak herkesi susturdum." Gözleri bir an bile gözlerinden ayrılmadı. "Dönüp bakabileceğin kimse kalmadı." Kızın kirpikleri titredi. Adam yüzünü biraz daha yaklaştırdı. "Benden başka." Bir an sustu. O suskunluk, tehditten daha keskindi. "Kaçtığın her yerin sonu yine bana çıkacak. Sığınmak istediğin her karanlık, benim gölgemden geçecek. Uyuyabileceğin tek yer..." Elini boynuna kaydırdı. Nabzını hissetti. Hızlı. Korkulu. "...Benim yanım." Kız başını hafifçe geri çekmeye çalıştı. "Bırak..." Bırakmadı. "Canım yanıyor..." Adamın çenesindeki kas gerildi ama geri adım atmadı. Çünkü o acımayı bilmiyordu. Çünkü o kaybetmeyi bilmiyordu. Çünkü o, bir şeyi isterse alırdı. Ve o kızı istiyordu. Onun korkusunu, nefesini, gözlerinin içindeki o kırılgan ışığı... Hepsini. Dünyayı yakmaya razı olacak kadar. Belki de çoktan yakmıştı. ⚠️ Bu kitap 'Dark Romance' kategorisinde bir kitaptır. İçeriğinde sağlıksız ilişkiler, psikolojik ve fiziksel şiddet, cinsel içerik, takıntılı davranışlar, argo ve küfürlü dil, suç odaklı oluşumlar ve karanlık politik entrikalar yer almaktadır. Anlatılan ilişki dinamikleri gerçek hayatta ideal ya da sağlıklı davranışlar değildir. Bu bir kurgu eseridir; karakterlerin eylemleri yazar tarafından onaylandığı anlamına gelmez. +18 yaş ve üzeri içindir. Kitabı okumaya başlamadan önce içerik uyarılarını dikkate almanız önemle tavsiye edilir. Okuyucu sorumluluğu esast

Bir odayı karıştırmak hayatını yerle bir etmeye yeter mi? Sadece biraz dinlenmek istemişti. Ama gözlerini açtığında zenginliğin içinde kaybolmuş kibirli bir adamın yatağındaydı, hem de yalnızca bir havluyla. Feraye zengin bir aileye gelin giden ablasının yanında yaşamak için geldiği yalıda yalnızca huzurlu bir hayat arıyordu. Ancak gecenin bir yarısı yanlış bir odaya girip tanımadığı bir adamın yatağında uyanmasıyla her şey geri dönülemez şekilde değişti. O geceden sonra hayatı artık ona ait olmaktan çıktı. Karşısında kibriyle sinirlerini zorlayan ama varlığıyla kalbini darmadağın eden bir adam vardı. Bazı sınavlar kaçmakla geçilmezdi, bazı duygular görmezden gelinmezdi. Ve bazı adamlar unutulamazlardı. ❝"Kucağımdasın." dedi alçak bir sesle. "Dün gece seni elimle getirdim ve vücudunda hâlâ izlerim var." Beni daha çok çekti kendine doğru, kendi alt bedenine doğru bastırdı. Onu hissedebilmek muazzam bir arzu uyandırıyordu bedenimde, sağduyu ve mantığımın yerini şehvet ve ihtiras alıyordu. "Arzu duyduğunu, beni ne kadar istediğini biliyorum." Nefesim hızlandı, söyledikleri ne yazık ki tamamen gerçekti. Onu delice arzuluyordum, hatta bazen rüyamlarımda bile gördüğüm oluyordu. Bu yüzden kasıklarım sızlıyor şu an, bu yüzden ateş bastı bedenimi. Yüzü yüzüme daha çok yaklaşınca burunlarımızın uçları birbirine değdi, dudaklarım öpülme arzusuyla karıncalanmaya başlamışlardı. Onun temasına kayıtsız kalamıyordum, korkunç bir ten uyumu vardı aramızda. "Kaçman bunu değiştiremez." Konuşurken dudakları benimkine dokunuyordu, kendimi tutamayıp ilk hamleyi yapan olmaktan korkuyordum. "Ben de seni istiyorum." diye ekledi en son, zaten hemen ardından dudaklarıma kapandı.❞ ▪︎Yaş farkı vardır. ▪︎Cinsel içerik vardır. Cinsellik, küfür ve hassas içerikler barındırmaktadır. Rahatsız olacaklar okumasın.

Mina saral zorla evlenmekten(nikah) kurtulmak için evden kaçar ve taksiye binerek havalimanına gider, bu saatte hiç bir uçağın kalkmayacağını öğrenir ama yinede umutsuzluğa kapılmadan tekrar sorar. Bir özel uçağın Almanya'ya gideceğini öğrenir. Bu özel uçağın sahibi italyan mafya örgüt lideri Antonio Provenzano'ya aittir. Antonio'nun adamları minayı ilk önce uçağa almazlar daha sonra Mina herseyi açıklar ve para teklif eder. Adamlarindan biri Antonio'yu arar ve durumu açıklar. Bir sebepten dolayı evlenmek zorunda kalan Antonio bu durumu fırsat bilerek kadının uçağa binmesine izin verir ve adamlarına onu Almanya'ya değil italya'ya getirmelerini emreder. Umarım beğenirsiniz.. iyi okumalar dilerimm

Rusya, benim için tamamen geçmişe aitti. Öyle ki; öğrendiğim dilini bile kısmen unutmuştum. Şimdiyse, geçmişimdeki bir adam kardeşinin intikamını almasında yardım etmem için beni zorla oyunun bir piyonu yapmıştı. .. "Şah, mat." Dedim kendimden emin bir sesle. Bir süre yüzümü izlediğinde anlamazca ona baktım. Dudağının tek köşesi kıvrıldığında çenesiyle satranç tahtasını işaret etti. Kaşlarımı çatıp baktığımda dudaklarım şaşkınlıkla aralandı. Şah mat olan o değil, bendim. İmkansızdı. Bana akıl sağlığımdan şüphe ettiriyordu. Sanırım, artık olmayan.. "Nasıl olur?" dedim kabullenemeyerek. Gözlerim satranç tahtasını talan ederken, üzerime eğilip çenemi kavradığını son ana kadar fark edememiştim. "Beni şah mat yaptığın gün, öldüğüm gündür küçüğüm." Elini itip önümdeki taşları umursamadan emekleyerek kucağına çıktım. Geniş omuzlarını kavrayıp ardından boynuna sarıldığımda, kirli sakalına sert bir öpücük kondurdum. "Seni şah mat yapalı uzun zaman oluyor, любимый." Başı hafifçe geriye düşse de kendini kaybetmedi. "Bu, cezan için aşağı ineceğin gerçeğini değiştirmiyor." dediğinde taş kesildim. Hiç değişmeyecekti, değil mi ? .. Dikkat! Yetişkin içerik.

"Sadece tutku olmalıydı. Aşık olmak kural dışıydı. Ama bilmiyordum; kalbime söz geçirmeyeceğimi, bu kadar erken mağlup olacağımı bilmiyordum." Lizge Kıvanç, kendi dünyasını katı kurallarla örmüş, sınırlarını belirlemiş, kalbini ve ruhunu korumaya almış bir genç kadın. Geçmişin gölgesinde saklanan, yasaklara saygı duyan ama içinde fırtınalar kopan Lizge kendi kabuğunda yaşarken, dokunulmazlık zırhını hiç indirmemiştir. Ta ki Arvas Koral ile karşılaşana dek. Arvas Koral, güçlü, karanlık ve etkileyici bir adam. O, sadece tek bir kural koyar: Aşk yok, sadece tutku. Lizge, kendi katı kurallarından sıyrılıp daha özgür yaşayabilmek için ona sunulan o teklifi kabul eder fakat her türlü kurala uyan Lizge, istemeden bu kuralın dışına çıkar. Lizge ve Arvas'ın birbirine dokunduğu anlarda, geçmişin zincirleri kırılırken yeni ve daha önce hiç tatmadıkları duygularla tanışırlar. Bağlanmak yasak. Aşık olmak kural dışı. Sadece tutku.

"Dondurma istiyorum." Dedim büyük bir hevesle. O kadar uzun zaman olmuştu ki tatlarını bile unutmuşum. Yaz-kış, an farketmeksizin yiyebilirdim. Hatta Pamir'den sonra en çok sevdiğim şey dondurma olabilirdi. Göğsünde uzandığım beden kasılırken sertçe yutkunduğunu hissettim. Mırıldanırken belimdeki eli, kalçama doğru ilerledi. Pislik. Onun ne zannettiğini çok iyi biliyordum. "Dondurma mı istiyorsun sen ?" Kalçama inen eliyle hafif etimi sıkıyordu.Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım. Onu biraz kıvrandırmaktan zarar gelmezdi. "Hımm." Diye mırıldandım. Beni bir anda yatakta döndürerek altına aldı.Küçük bir çığlığın dudaklarım arasından çıkmasına engel olamadım.Kehribarları koyulaşmıştı.İçlerindeki o arzu dolu kıvılcımları görebiliyordum. Dudaklarıma uzanacağı zaman başımı yana çevirerek göğsüne elimi yasladım. Dudakları yanağımın üstünde durdu. Onu durdurmam gerekiyordu.Çünkü bir kere başlarsa bu yataktan kalkamazdık.Dondurma krizim tutmuşken istediği iş olamazdı.Belki daha sonra ama şimdi değil. "Pislik yapma Pamir ya ! Uzun süredir yemediğim için ateşim çıkmış gibi hissediyorum.Çikolata parçacıklı,fıstıklı ve vişneli istiyorum. Hepsini. Bütün çeşitlerinden istiyorum." İçim gide gide çeşitleri sayarken sanki gözlerimin önünde canlanıyordu yiyeceğim an.Ağzımın suyunun akıyor olmasından korkuyorum.Sessiz kaldığında yüzüne baktım. Bozulmuş bir ifadesi vardı ama bunun sahte olduğunu biliyorum. Tatlı tatlı gülümseyip yanağına uzunca dudaklarımı bastırdıktan sonra gözlerimdeki çocuksu ifadeyle hâlâ kıvılcımlar saçan kehribarlarının içine baktım. "Alacak mısın?" Yüzümü birkaç saniye inceledikten sonra içli bir nefesi ciğerlerine çekerek dudaklarıma kısa ama etkisi büyük bir öpücük bıraktı. Başını ağır ağır salladı ardından. "Peki alırım.Ama ateşini diğeri daha

Savaş ve Yıldız çok yakın iki arkadaştır. Yedikleri içtikleri ayrı gitmeyecek kadar ileri seviyede dostlukları vardır. Liseden beri süregelen arkadaşlığa herkes imrenerek bakar. Onlar dost, arkadaş ve en önemlisi sırdaştır. Bu arkadaşlık Efe'nin doğum gününde içeceklerine haince atılan ilaçla derinden sarsılır. Kendilerinden geçen ikili kim olduklarını unutarak geceyi beraber geçirirler. Sabah uyandıklarında ikisi de hayatlarının şokunu yaşarlar. Ne olduğunu anlamayan ikili, o geceyi unutup zor da olsa arkadaşlıklarına devam etmeye karar verirler. O gün hiç yaşanmamış, hiç yakınlaşmamışlardı. Böyle kabul edeceklerdi. Fakat bu anlaşmayı bozan küçük bedenin ana rahmine düşmesi oldu! İki ay sonra Yıldız korkarak yaptırdığı teste hamile olduğunu öğrenir. Şimdi isteseler de o geceyi unutamazlardı! "Doğur!" Yıldız, adamın ağzından çıkanlarla hayretle kalakaldı olduğu yerde. Önce tam oturtamadı zihninde dediğini, bir an gaipten sesler duyduğunu sandı ama o gözlerdeki ifade duyduklarının sahici olduğunun göstergesiydi. "N-Ne?" Bu sefer daha netti sesi Savaş'ın. "Doğur ve bana ver bebeği. Seni asla zorlamam. Nasıl annesin sen diye de yargılamam. Bu bebek hayatımıza normal şartlarda girmedi sonuçta. İkimiz de oyuna geldik..." Savaş derin nefes çekti içine. Günlerce susturamadığı vicdanı ne olursa olsun evladından vazgeçmemesi gerektiğini söylüyordu ona. O bebeği istiyordu. "Yine de kararı sana bırakırım. Sen doğuracaksan karar senin. Ama biraz olsun söz hakkım varsa bu bebeği istiyorum. Babandan korkuyorsan evleniriz. Göstermelik bir evlilik yaparız. Çocuk doğduktan sonra sen yoluna ben yoluma. Ben bakarım ona!" Yıldız öylece adamın yüzüne. Bundan birkaç ay önce en yakın dostu olan adam şimdi karnındaki bebeğin babası olarak karşısında duruyordu ve bu gerçeği hazmetmek çok zordu. Hem de çok zor.

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

❝Hiçbir silah sana elinde patlamayacağının garantisini vermez.❞ ASLANLAR SERİSİ, KONRULUN KAFESİ ve DUZAH kitaplarından oluşan bir seridir. Hangi kitaptan başlarsanız başlayın illa ki spoi yiyeceksinizdir. İstediğiniz kitaptan başlayabilirsiniz.