Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

Ruhu aç olanlar, doymazlar, kan ararlar.. Ruhları bedenlerinden ayrıldığında, kanda boğulurlar. "Öyle bir kırmızı istiyorum ki, kan gibi. Önce dehşete düşüren sonra karanlığa mahkum eden..." Havalı, genç bir savcı, uykularını kaçıran bir davayı çözmek için yola çıkar ve olacaklardan habersizdir. Hayatını bu davayı çözmeye adayan savcı hiç beklenmeyen şeyler yaşar ve yaşatır. Bu serüvende çok kez arkasından bıçaklanır ve güvendiği kişiler onu yarı yolda bırakır. Duygularını kaybetmeye başlayan savcının içinde korkuya dair tek bir kırıntı bile kalmaz. Ve artık gerçeklerle yüzleşme zamanı geldiğini anlar, ama gerçekler onu hiç beklemediği bir noktaya getirip, yüz üstü bırakır. Belki de o karanlık yolda bir ışık vardır ama savcı çoktan kör olmuştur... Şiddet unsuru bulunur, psikolojik sağlığınız açısından tehlike barındırıyorsa okumamanız tavsiye edilir.