Bir şarkı yazdım içimden, ahı sana Anlamı yok belki senin için ama Zaman duvarına çarptık biz yok olduk Anılar hep zamansız mekan yok orda Gel bak gör ne haldeyim Sonsuz bir alemdeyim Kimsesiz ve harabe Gelmedi yıkım emrim Ah! Bak bana ne haldeyim Sensizlik emanetim Kimseyi de görmedim Gönlümü mühürledim - Bozukçalar, Harabe // VM serisinin ikinci kitabıdır. // Başlangıç: 20 Mayıs 2022

"Kanlı geçmişi ardında bırakmak sadece kaçıp gitmekle başarılabilecek bir şey değildi." Gerçek adını bile saklayarak yaşayan 'Berat' iki kardeşiyle birlikte normal bir hayat sürdürüyordu. Ta ki kanlı geçmişi onu bir kez daha bataklığa çekene dek. Fakat bu sefer buna izin veremezdi çünkü yaşamak için iki nedeni vardı. Tuana ve Timur. Görünüşe göre kaderin onun için farklı senaryoları vardı. Yarım bıraktığı olaylar karşısına çıkacak, tekrardan geçmişi ve unutmak istediği kişiyle karşılaşacaktı. Fakat bu sefer birçok şey farklıydı. Eşcinsel bir hikayedir. İlk kez 4 Nisan 2018 tarihinde bir önceki hesabımda yayınlanmıştır. Bitiş Tarihi: 14 Eylül 2019

Savaş abi, son zamanlarda adım adım gölgeliyordu her anımı; bana karşı gösterdiği o ani ilgi, masum bir meraktan çok öte, üzerine basılan ince bir buz tabakası gibi tehlikeliydi. Hayatını benden hep on adım önde, kimseye yetişme gereği duymadan yaşamış olan o adam, şimdi neden ısrarla benim hızımda nefes almaya, hayatımı benimle paylaşmaya çalışıyordu? Anlamıyordum. Oysa her şeyin sıradan akışında başladığı o aydınlık günde, bomboş ve yavaş akan hayatımın bir gecede tamamen tepetaklak olacağını hiç bilmezdim. Önce bir gecede değişti her şey; tanıdığım tüm limanlar yerle bir oldu. Sonra bir başka gecede, ellerimin arasından kayıp gitti bildiğim, inandığım ne varsa...

[TAMAMLANDI] TAKINTI !Eşcinsel bir kurgudur homofobikler ve köpekler giremez!

DÜZENLENDİ! "Basat..." diye inlerken ellerimi tam başının olduğu noktada tişörtümün üzerine koydum. Başını kalbimin üzerine koyduğunda altında kıpırdandım. Karnımdan garipten sesler gelmeye başlamıştı. Bedenim çöküyordu sanki. Tüm uzuvlarım uyuşurken kalbim isyan ediyor, bunu kaldıramadığını bağırıyordu. Sanki Basat'ı itmek ister gibi, hızlı hızlı çarpıyor, göğüs kafesimi delme pahasına yukarı doğru sertçe vuruyordu. Beynim ise düşünmeyi bırakmış, sıcak başın keyfini çıkartmaya başlamıştı. "Basat..." diye mırıldandım tekrar. İki gözümden birden iri taneler yuvarlandı, kulaklarımı sıyırıp yastığa döküldüler. Bir öpücük daha indi kalbim üzerine. Hıçkırdım. "Şşş..." Sıcak nefesi tenimi kavurdu. Başını tişörtümün yakasından çıkarttığında tişörtüm göğsüme kadar açılmıştı zaten. Yüzü yüzümün hizasına geldi, eli önce gözlerimdeki yaşları nazikçe sildi, sonra saçlarım arasına daldı. "Özür dilerim." diye mırıldandı. Şimdi ikimizin kalbinin atışları birbirine karışmıştı sanki. Sol tarafımda kendi kalbimin çarpıntıları, sağ tarafımda göğsüme baskı yapan onun kalp atışları... Ağzımı açtığımda lafları ağzıma tıktı. "Çok, çok özür dilerim." Burnunu burnumun yanına, alnını alnıma yaslayıp gözlerini gözlerime dikti. Titreyen dudakları çok ufaktan dudaklarıma temas edince gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı. Onu durdurmak istedim ama konuşamadım. Kendini kasa kasa, dünyanın en güzel bahçesine doğru çekti beni. Şimdi dudaklarımdan biri dudakları arasındaydı. Kısa sürdü ama mükemmeldi. Çekti dudaklarını, gözlerini araladı. Usulca fısıldadı. "Yeniden benim kibritim ol. Bir daha asla sönmene izin vermeyeceğim. Söz veriyorum, Barış."

"Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi." diyen Shakespeare belki haklıydı bu sonesinde. Ancak istisnalar her zaman vardı ve var olacaktı. Bazı aşklar vardı ki; şiddetle başlasa da, düğümler dizse de aşığın boğazına ve bazen kırsa da onulmaz yerlerden, yine de başarırdı aşığın yüreğinde öldürmeden var olmayı. Sadece birazcık ölümün buruk kokusu kalırdı aşığın genzinde. Ara sıra o koku, ciğerine dolup telaşa düşürürdü aşığı. Ölüm korkusu yapışırdı yakasına. Sonra sevgilinin bir gülüşüyle içindeki cesetlerin üzerinde kan kırmızısı karanfiller açardı. Ciğerine dolan ölüm kokusu hala oradaydı ama artık karanfiller de bakiydi. Zaten aşk; risk almak, ya olursaları kuşanmak değil miydi?. Bazısının payına boyundan büyüğü düşüyordu sadece. Ve alınan her risk, aşığın kendisinden feda ettiği her parça, ölüme yazılan davetiyeye bir harf daha karalıyordu. Aşk; ince bir sıratın üstünde yürümekti. Ne kadar ağırsa sevdan, o kadar içli dışlı oluyordun ölümle. Nefeslerini ensesinde hissediyordun. Aşk; bile bile ateşe yürümekle, vazgeçmek arasında kalmaktı. Yürürsen yanacaksın, gidersen yarım kalacaksın. O yüzden küçüğüyle büyüğüyle her aşk biraz ölüm kokuyordu.

Erkin hırslı bir avukattı fakat kendisine bir türlü rahat vermeyen 'saygıdeğer iş adamı' imajından epey uzak mafyatik Çağlar'la başı fena halde dertteydi.

"Ben yüreğimdeki bu sızıya da, yüreğimdeki sana da bir isim bulamadım elma kurdum. O yüzden senin adın kavuşmak olsun." Kapak @Percexes <3

Vatanını savunan bir Türk askeri ile işgalci bir Yunan askeri... +18, cinsellik, küfür ve olumsuz davranışlar vardır. İki erkeğin ilişkisini konu almaktadır.

"Benden o kadar nefret ediyordu ki, elini kanımla kirletmedi ama büyük bir zevkle, ağlata ağlata sikti beni Valerio Pusat Martini."