Bir insanı tanımak uzun yıllar alır. Yanlış tanıdığını anlamak ise bir kaç saniye. Açelya canından çok sevdiği çocuğa zevkle bakıcılık yapıyordu taki patronunun eli kanlı bir mafya olduğunu öğrenene kadar. Açelya eskisi gibi rahat olabilecek mi ? Peki yeni farkına vardığı duygularına engel olabilecek mi ? En zoru da arada bir intikam meselesi varken ayakları üstünde durabilecek mi ?

A sunshine girl. A serious man. Multiple chanced meetings that changed everything. Aurora Blaire wasn't looking for anything serious-especially not while on a girls' holiday. But fate had other plans, for both her and Lucian Thorne: a brutally composed CEO who didn't do random, had never been in a relationship, and was too focused on his businesses to find love. What started as chance run-ins turned into something they couldn't ignore. But how does a man built on control survive the kind of girl who blooms in chaos? ------------------------------------------------------------------ ""Her tipsy boldness kicked in hard, and walked for the armrest near him-planning to sit there casually. But the world tilted, and instead of gracefully settling next to him, she ended up tumbling right onto his lap. His hand shot to her waist, steadying her with surprising gentleness. "Careful, princess." he said, his voice low and smooth, just enough to make her blush harder. "Oops," she giggled, cheeks flaming. "I cant believe it's you Mr. Serious." "Still drunk, I see." And with that, Aurora's mind took off in full chatter mode."" ------------------------------------------------------------------ #1 TEENFICTION #1 SWEET #1 GRUMPY #1 CUTE #1 FUNNY #1 GRUMPYXSUNSHINE #1 RICHGUY

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

"Herkes bir şeyin kölesi değil midir?" dedi Boğuk sesiyle. Gözlerimi ona çevirdim. İçimde biriken öfke bir anda çıktı. "Buna burada esir tutulunca mı karar verdin?" dedim sertçe. Başını hafifçe eğdi. Siyah gözleri üstümde gezindi. Birkaç saniye sustu. Yüzündeki o sahte gülümseme yavaşça yayıldı. İnsan onun güldüğünü görünce rahatlamıyordu. Daha çok... kaçmak istiyordu. "Hayır." dedi sonunda. "İnsanların özgür kalabilmek için nelerden vazgeçtiğini görünce karar verdim." Düşüncelerin bile kontrol edildiği bir yer düşünün . Gerçeklerin sürekli değiştirildiği , insanların her an izlendiği ve "özgürlük" kavramının bile olmadığı bir evrene yolculuk yapmaya hazır mısınız?