Siz: Ya benim eve bir paket donut yollar mısınız?! Siz: Dün eve aldım tadını beğenmedim değiştirmek istiyorum PolisKarakolu: Burası bir pastane değil Siz: Yani? PolisKarakolu: Yanisi pastanede isteyebilirsiniz? Ayrıca yediğiniz ürünü değiştirmeniz mümkün değil?! Siz: Hani pastaneci değildin nerden biliyorsun iade edilmediğini?! PolisKarakolu: Tahmin ettim ve lütfen karakolumuzu bu tarz saçma sebepler için rahatsız etmeyin! Siz: Soçmo soboplor içon rogotsoz otmoyon! Siz: Bak zaten donut sevemedim bir de bana rahatsız etmeyin diyorsun?! Siz: Telefonu Faruksu'ya ver çabuk PolisKarakolu: Faruksu? Karakolda böyle biri yok Siz: Bul o zaman?! Onu da ben mi ögreteceğim,sözde polis olacaksın?! PolisKarakolu: Çok biliyorsanız yapabilirsiniz. Herkes yapabilseydi biz zaten olmazdık. ‼️⚠️Küfür bulunmaktadır. Rahatsız olacaksanız okumamanızı öneririm.⚠️‼️ ❗İlk yazdığım kurgudur. Mantık hatası, uyumsuzluk, yazım hatası gibi şeyler olabilir. Düzenlemek istemedim çünkü bazı şeyler yerinde güzeldir. Bunları bilerek okursanız çok sevinirim.❗ 🚓 Eğlence amacıyla yazılmış bir kurgudur fazla ciddiye almayınız.🚔 👮🏻‍♂️Tamamlanmış Hikaye🚨 1#Texting (21/11/2022) 1#Macera (22/11/2022) 1#Aile (05/12/2022) 1#Ehliyet (04/01/2023) 1#Arkadaşlık (05/12/2022) 1#Romantik (21/11/2022) 1#Oyun (15/11/2022) 1#Donut (14/11/2022) 1#Polisiye (05/01/2024) 1#Polis (04/01/2024)

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.