❝Yara bantları her yarayı kapatmaz.❞

"Kan akacak, canlar acıyacak, şeytan kendine yeni bir beden bulduğunda her şey son bulacak. Savaşlar başlayacak ve son bulacak, ne devletler yıkılıp yerine yenisi kurulacak. Her şey yanıp kül olsa da bu imparatorluk sağ kalacak." Tüm nefesler tutuldu. Şeytan, odanın diğer ucunda bekliyor ve bu manzarayı seyrediyordu. Kendi kurbanını çoktan seçmişti, önünde eğileceği kişi belliydi. Kimse onu göremese bile seçtiği kişinin bakışlarında cehennemi görebiliyordu. Kıyametin ilk sûr'u üflendi. *** Asırlardır dünya yönetiminde söz sahibi olan bir meclisin başına, yıllar sonra bir ilk yaşanarak kadın yönetimi altına girilir. Bunu kabul etmek istemeyen üst üyeler, kendi varislerini ortadan kaldırma konusunda kararlıdır. Tahta oturan Vasilisa ise tüm kuralları baştan yazacağına dair yemin etmiştir. 01.09.2024 (Kurgu; yetişkin içerik barındırır.) REPRİSAL SERİSİ - I

Bir yanda hafızasını kaybetmiş bir tetikçinin romantik uyanışı, diğer yanda nefret ettiği kadının gözlerinde kaybolan bir adamın amansız tutkusu... Sırlar açığa çıktığında namlular kime dönecek? Ölen bir kadının kimliği, hayatta kalan bir kadının kafesi olabilir mi? Derin uyandığında zihninde sadece beyaz bir boşluk vardı. Kendine ait olduğunu sandığı bir isim, hiç tanımadığı bir geçmiş ve çenesini öfkeyle sıkan acımasız bir adam: Aras. -Hafızan olsun ya da olmasın, bu evlilik gerçekleşecek. Aras'ın buz gibi sesi, Derin'in damarlarında donarken bildiği tek bir gerçek vardı: Bu adamdan kaçışı yoktu. Ancak bilmediği çok daha korkunç bir sır, mezarın soğuk toprağında gizliydi. Aslında ölen Duru'ydu. Ve şu an hayatta olan, onun kimliğine tutunan, kendini o sanan ikiz kardeşiydi. Hatırlamadığı bir hayatı yaşıyor, tanımadığı bir adamın nefretini soluyor ve hiç işlemediği günahların bedelini ödüyordu. Ve asıl korkunç olan şuydu: İkizinin yerine geçen kadın, bir kurban değil; karanlık dünyanın en soğukkanlı tetikçisiydi. Parmakları silah kabzasına alışkındı ama şimdi bir alyansa mahkûm edilmişti. Kas hafızası öldürmeyi biliyordu ama zihni sevmeyi deniyordu. #aras #arassoylu #derin #duru #aksiyon #romantizm #gizem #gerilim #intikam #mafya #karanlık #ajan #tetikçi #sır #yalan #ihanet #tutku #güçlükadın #zorakievlilik #entrika #kurgu #gençkurgu #tehlike #sahtekimlik #karanlıkaşk #aşk #duygu #romantik 17/10/2025

Kalbime söz geçirebilseydim eğer, onu sever miydim sanıyorsunuz? Sevmezdim. Kalbimi yerinden sökerdim, yine de sevmezdim.

''Bizi ne bitirdi?'' diye sordum, sesimdeki titremeyi gizleyemeyerek. Bakışlarını uzaklara dikti, dudakları acı bir tebessümle kıvrıldı. ''Susmak,'' dedi, sesi bir kurşun kadar ağır ve netti. ''Peki, bizi ne kurtarır?'' Başını yavaşça çevirdi ve o kara gözlerini doğrudan gözlerime mühürledi. Bakışlarında hem bir veda hem de sarsılmaz bir yemin vardı. ''Bordoya karışmak,'' dediğinde, aramızdaki o devasa sessizlik nihayet yerini kaderin mutlak kabullenişine bırakmıştı.

!YETİŞKİN İÇERİK / ASKER KURGUSU ! "Ne kadar da yakışmış bu kurşuni renk sana." Yine beni görmezden geldiği bir gün daha. Alışıyordu insan, bir süre sonra sevilmemeye, yok sayılmaya, itip kakılmaya. Alışıyordu insan, tanıdığı bir insanın artık yabancı olmasına.

Burası Mardin,kurak toprakların sarmaladığı,acıların yankılandığı o şehir. Bu şehir'de kimse tam anlamıyla özgür değildir.kimsenin aşık olma gibi bir lüksü yok.kimsenin saçlarını savurma hakkı yok.kimsenin insan haklarını savunma gibi bir hakkı yok. Bu şehrin geçerlilik ilkesi,Törelerdir. Sizin hayatınızı başkaları şekillendirir ve siz o hayatı yaşamak zorundasınız. Burası Mardin,Hüzün şehri. Burada; Ayrılık,Acı ve kadınların feryatları ile sarmalanmış kırık kalpler var.

-ALINTI- KAYBOLUŞLARIN HİKAYESİ +18 Şahin'in çakmak çakmak bakışları yola odaklanmıştı. Gaza köküne kadar basarken yanındaki ifadesiz karısının yüzünde en ufak bir endişe arıyordu ama bulamıyordu. Ondaki bu hissizlik kalbini daha da öfkeyle doldururken bulduğu tüm çukurlara arabasını hiçe sayarak girmeye başladı. Şahin'in istediği izin belirtileri böylelikle ortaya çıkıyordu. O kadar hızlıydı ki girdiği her çukur, içlerindeki tüm uzuvları sarsıyordu sanki. Derya acıyla yüzünü buruştururken kasıklarına giren sancılarla inlemeye başlamıştı. "Demek ilacın buymuş!" diye bağıran Şahin'in kükreyişi kulaklarını tırmalıyordu Derya'nın. Yüzünün acıyla kasılışını, dudaklarının arasından dökülen iniltileri duymak ona keyif veriyordu. "Yapma!" dedi Derya acıyla "Yapma arabana yazık..." O kadar ruhsuzlaşmış ve Şahin'e karşı inancını yitirmişti ki, varlığından bir haber olduğu bebeğinden çok arabasına üzüleceğini düşünüyordu. Bacaklarının arasında hissettiği korkunç sancı eşliğine ıslanan elbisesine bulaşan kanı görünce panikle titremeye başladı Derya. Bebeğini kaybediyor olmalıydı ki kaybederse zaten Şahin'in isteyeceği bir şey olurdu. O nedenle müsaade ediyordu ona... Ölmek pahasına bebeğini öldürmesine izin veriyordu. Şahin'in gözleri Derya'nın kısa eteğinden dizlerine doğru süzülen kanlara doğru döndüğünde şaşkınlığa boğuluyordu. "O ne lan?" dedi, hayret dolu bir panikle. Arabasını hızla sağa yanaştırdı, Derya'nın acıyla kasılan yüzünü izledi. "Ne oluyor Derya?! Ne bu?!" dedi Şahin. "Bebe.ğin... Şahin." dedi Derya, gözlerinin bulanıklaşırken buruk bakan koyu yeşil gözlerini ona çevirdi. "Bebeğin!" "Ha-hamile misin?!" Şahin başından aşağıya kaynar suların döküldüğünü hissediyordu. "Sevgilinle önünde hiçbir engel kalmaz artık Şahin! Bırak, ölsün bebek..." *********

"Soyun." Gözleri kin dolu bakıyordu. Kin ve Nefret dolu. Duyduğum kelime beynime bir mızrak gibi saplandığında ceketimin cebinden çıkardığım bıçağı hızla ona doğrulttum. Her ne kadar bunu yapmaya cesaretim olmasa da; onun gözünü, korkmayacağını bildiğim hâlde ekmek kırıntısı kadar olamayan bir umutla korkutmaya çalışıyordum. Ne yazık ki bu bir aptallıktan ibaretti. Canım sadece daha fazla yanacaktı. Sağ elimi havada olumsuz anlamda savurarak, "Asla," diye bağırdım. "Git buradan!" Göz yaşlarım tek tek çeneme doğru süzülürken, bulanıklaşan görüntüleri netleştiremiyordum. Dudaklarının arasında ki sigara dumanını soluyarak alay dolu gülümsedi. Her kalp atışı, ruhumu titretiyordu. Omzunu yasladığı duvardan ayrılarak neredeyse bitmiş olan sigarasını yere attı ve rugan ayakkabısının ucuyla ezerek umursuz bir şekilde elimde ki bıçağa baktı. Gözlerini yeni bir alay bürüdüğünde, "Bu bıçakla mı tehdit ediyorsun beni?" diyerek, daha başlamadan sonlanan mağlubiyetime gülümsedi. Ardından kömür karası bakışları yeniden gözlerime uğradığında, keskin yüz hatları daha da derinleşerek öfkeli bir hâle büründü. Nabzı, nabzıma işliyordu. Gözlerinde ki alay silinerek okunamaz bir hale geldiğinde kaşları büyük bir soğukkanlılıkla çatıldı. "Hiçbir şey ama hiçbir şey; bana ait olduğun gerçeğini değiştiremez, Şura Yosun." ••• ▪ UYARI: LÜTFEN, ÇOK FAZLA GİZEM, FAZLA ACI, FAZLA GÖZ YAŞI, FAZLA ENTRİKA VE FAZLA DRAM İÇEREN KİTAPLARA TAHAMMÜL EDEMİYORSANIZ BAŞLAMAYIN, ÇÜNKÜ AŞIRI GİZEM, ŞİDDET VE PSİKOLOJİK GERİLİM İÇERİR! Okurken hissettiğiniz tüm duyguları sizinle birlikte hissediyor olacağım, bu bir bağımlılık. Peki ya, sen Bağlanmaya hazır mısın? ▪

"Senin sorunun ne biliyor musun Duru? Sen kaybetmekten korktuğun için hiç kazanmaya oynamıyorsun! Sadece savunmadasın. Sürekli!" Duru şaşkınlıkla ağzını açtı, "Ne saçmalıyorsun sen?" "Saçmalamıyorum!" Cihangir ellerini iki yana açtı. "Bak şu halimize! Kapıda senin onurunu korumak için bir adamı dağıttım, senin için dünyayı yakmaya hazırım ama sen bana 'teşekkür ederim' bile demiyorsun. Teşekkürü geçtim, bunu bir hakaret gibi algılıyorsun!" Cihangir ona doğru bir adım daha attı, Duru'nun kaçacak yeri kalmamıştı. Sırtı portmantoya değdi. "O kadar kabul etmiyorsun ki..." dedi Cihangir. "Bir hediyemi, bir yardımımı, ufacık bir desteğimi bile o kadar reddediyorsun ki... O kadar tek başına olmaya çalışıyorsun ki, senin yanında durmaya çalışmam bile sana sınırlarını aşıyormuşum gibi geliyor." Duru'nun gözleri doldu ama başını çevirdi. "Çünkü kararlarımı elimden alıyorsun!" "Hayır!" diye kükredi Cihangir. "Ben senin kararlarını elinden almıyorum, ben o kararların yükünü seninle sırtlamak istiyorum! Seni ileriye taşımaya çalışmam, sana bir marka kurmam, seni o dergiden çıkarmak istemem... Bunların hepsi seni kafese sokmak için değil Duru! Seni o kafesten çıkarıp hak ettiğin gökyüzüne koymak için!"