"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. Kapak tasarımı: @rozanna4335 DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

NALİN ERDEM "Sen avuçlarımda yıpranmış defterime karalamaya cüret edemediğim sözüm, karanlık odalarda yalnızlığım duyar da üzülür diye mırıldanmaya korktuğum ezgimdin Ozan. Hiç haberin olmadı. Oysa ben henüz besteleyemediğim şarkımın en isyankâr notalarına eş etmiştim bizi. Durmadan dans ettik seninle. Sessizce, saatlerce, alelade bir gece... Sen o gecede yüreğime rezil ettin beni." 🎻🎻🎻 Aşk, müzik, dans, tutku ve doğu nasıl bir araya gelir? 🎻🎻🎻 HOZAN MERXAS "Aldanma Nalin. Şarkılarım bir parça yalan gelecek sabaha çıktığında. Susturamazsın kendini. Bu gece dans etmeli iki deli hüsranla. Fakat asla kapılma bana. Dans bir avuç alevdir geceye daldığında. Kurtaramazsın artık bizi. Ayrılık var yarınımızda. Sabaha kadar bitmeyecek bir söz ver öyleyse. Bülbül öterse gece... Sabaha dek dans et benimle."

Sen yaz saati uygulaması, Ben kış saati. Ortak bir takvimimiz bile olmadı. Seni bir saat ileri almışlar, Beni bir saat geri. Bu zamanlar yoksa bize düşman mı?

Bazı insanlarla iki kere tanışırsınız. Ben az önce yıllardır ölü sandığım kocamla, ikinci kez tanışmıştım.

Önüme bir kadeh koydu, içine şarap doldurdu ve ince uzun parmaklarıyla masa da bana doğru ittirdi. Kimse dokunmadı, sadece gözlerimiz değdi kadehe ama o kadeh devrildi, kucağıma düştü ve içinde ki şarap bedenime yayıldı. Bu şarap benim kanımdı, şarap şişesinin kırılan cam parçaları benim kalbimdi ve kucağıma düşen bu kadeh benim hayallerimdi. Kadehi bana uzatan bu adam ise ölümle aramda ki tek engeldi.

"Madem çok ısrar ettiniz, o zaman artık bey diyebilirim." deyip gülümsedim, bandı yapıştırdıktan sonra yutkundu. "Boşver beyi." deyip dudaklarıma yapışmasıyla neye uğradığımı şaşırdım. Karşılık veremedim çünkü o dakika sanki her şeyi unutmuş gibiydim ve hiçbir şeyi bilmiyor yapamıyordum... Çekileceğini anladığımda elimi ensesine attım ve kendime daha çok bastırmaya başladım, karşılık vermeye başlamıştım... Elimden tutarak ayağa kalktığında bende kalktım, çekilir çekilmez ilk fırsatta konuştum, "Koridorun sonu sağ oda." dememle gülümsedi, tekrar dudaklarıma yapıştı ve beni kucağına alıp hızla odaya götürdü. İçeri girdikten sonra beni yatağa bıraktı ve dudağımı öpmeye devam etti, yavaşça kayarak boynuma gömüldü ve boynumu emmeye başladı. İnlemeye başladığımda duraksadı ve tekrar devam etti, boyun etimi koparmak ister gibi emiyordu, bir yola giriyordum, sonu açık ya da kapalı, ama bir yol başlıyordu benim için...

Zambak Çiçeği, yeniden doğuşu temsil ediyor. Keder, sevgi, yeniden doğuş.. - "Çok güzelmiş baba," diyen ses kulaklarıma dolduğunda hafifçe kaşlarımı çattım. Kim vardı odada? "Evet oğlum," dediğini duydum tanıdık bir sesin. "Çok güzel." Bu ses Barın'a aitti. Yavaşça kendime geldiğimde gözlerimi açmadan konuşmalarını dinledim. "Hep bizimle mi kalacak?" diye sordu Çağın. "Hiç bırakmayacak bizi dimi? Annem gibi gitmeyecek?" "Hayır oğlum," dedi Barın. "Hep bizimle kalacak." Derin bir nefes aldı ve ekledi. "Bizi hiç bırakmayacak." -

Fotoğrafçı bir kız, fotoğraf çekilmekten nefret eden bir çocuk... Babasıyla kavga eden defne. Evden uzaklaşıp kumsalın kenarında alıyor soluğu. Karşısındaki bir grup gencin eğlendiğini görünce kamerasını çıkartıp fotoğraf çekmeye başlıyor. Kamerasını yerine geri bıraktığında, bir kaç dakika sonra omzunda bir el beliriyor... "izinsiz fotoğraf ha?" 🖤 Acıyı hissetmeyen kız, yaralarını saran çocuk... Yollar aşıldı, gözler açıldı. Bir elmanın iki yarısı yıllar sonra tekrar karşılaştı. Kehanetmişcesine bir çekim, olağandışı o gecede başladı. Mutlu yıllar, mutlu yıllar bana... Bize... (Bölümleri okudukça, her cümle sizin için bir öncekinden daha anlamlı gelecek.) 🖤 Huzur kokan adam, huzuru bilmeyen kadın... Gülümsemem çoğalırken, en iyi doğum günü hediyemi aldığımı düşündüm. Zifiri karanlıkta önümü göremezken bir ayak sesi duyuldu keskin seslikte. Ve o sırada, belime bir el dolandı. Ben ne olduğunu anlamazken, elimdeki sigara yere düşmüştü. Zifiri karanlıkta sadece bir süliet olarak görüyordum karşımdaki adamı. İki elinide belime yerleştirdi. Dans etme pozisyonunda dururken, bana yaklaştığını nefesinin yüzüme çarpmasıyla anladım. "Bu dansı bana lütfeder misin?" dedi fısıldayarak. Bakışlarım kim olduğunu anlamak istese de nafileydi... Burası çok karanlıktı. Seçmeye çalışıyordum ve hatta bunun için olağanüstü bir çaba gösteriyordum fakat, uzun boyu bunu daha da zorlaştırıyordu. Ben o'nu göremezken, o beni burada nasıl görmüştü de yanıma gelmişti ki? En önemli soru bu kimdi ve neden benimle dans etmek istiyordu?

Merak; İnsanı bazen güzel yerlere, bazen ise kötü yollara sürükleyendir. Derininde ne olduğunu bilmediğin bir kuyuya girdiğin an artık karanlığa gömülecektin. Yaşamı en çok merak eden çocuklardı ve çocuk olamayacak kadar içi karanlık kadın merakıyla bir yaşam değiştirmişti farkında olmadan. Bir satranç tahtasına oturmuş ve intikam ateşini yakanlar arasından kurtulabilecek miydi peki o kadın? İşte başlıyoruz. "O sesini alçalt ve kiminle konuştuğuna dikkat et yoksa sana yapabileceklerimi aklından bile geçiremezsin." dedi tehditkar bir ifadeyle. "İster alçaltarak konuşurum, istersem yüksek karışma bana! Kimsen kimsin banane umurumdada değil." diyerek kapıya yöneldim. İki adım atar atmaz durdum, beni durduran şey; arkamdan elbisemin ipini kendine çekince sırtımın adeta ona yaslanmasıydı. Gittikçe bana yaklaşan nefesiyle dişlerimi sıkarken kulağıma yaklaştı. "Bu kadar cesur olmak bazen insanı yanıltır küçük hanım, gözüm üzerinde." | Yetişkin içeriktir. Başlamadan önce bunu göz önünde bulundurun lütfen. | •• Kitabın tüm hakları şahsıma aittir. Çalınması veya kopyalanması durumunda yasal işlemler başlatılacaktır. •• 10 Mart 2023 | Yayınlanma tarihi.

Holding sahibi bi adamın küçükken ona el uzatan bi kıza aşık olmasıyla hikaye başlar...