(DÜZENLENİYOR!) +18 Kartal Karacahan 🦋🦅 Ecem Akar Devam Ediyor. Instagram @yazargunes20 TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. İZİNSİZ (Ç)ALMA SÖZ KONUSU OLURSA İŞLEM BAŞLATILACAKTIR BÜTÜN KİTAPLARIM İÇİN AYNI İŞLEM YAPILACAKTIR!.

Yalanlarla yoğrulmuş bir zihin.. Hayatını başkalarına adamış bir ruh.. Ve onların hikâyesini başlatan bir evlilik. Farklı dünyalarda yetişmiş iki insan, aynı çatının altında hangi duygulara tutunabilir? Önyargılarla başlayan bu yolculuk, aşka mı çıkardı, yoksa büyük bir yanılgıya mı? Bir bebeğin kurtarılamayan solukları, nefreti aşka dönüştürebilir mi? Peki ya iki farklı ruh, birbirine uyum sağlamaya çalışırken kendi varlıklarını kaybederse? Ama oyun sandıklarından daha büyük, kayıplar tahmin ettiklerinden daha ağırdı. Gerçekler ortaya çıktığında, hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Ve şimdi karar zamanı... Bak, bu son perde... Oyun çoktan bitti. Gerçeklerle yüzleşme vakti. Maskeler düştüğünde, Aşk küllerinden yeniden doğabilir mi? Yoksa bu, kaçınılmaz bir yıkımın habercisi miydi? Not 🔖: !Elemkârâne isimli çıkarılmış ilk kitaptır.! Yayınlanma Tarihi: 29.07.22

Ayperi: Sen benimle dalga mı geçiyorsun? 0531***: Aksine çok ciddiyim. 0531***: Uslu olman gerekiyor. Sarhoş olduğunuzda en fazla ne yapabilirsiniz? ************ Dudakları dudaklarımın üzerinde, "Bedenin beni istiyor. Buna sen dahi engel olamıyorsun." Dedi kışkırtıcı bir sesle. Ses tonu içimde ona karşı dinmek bilmeyen ateşi harladı. Sesimi çıkartamıyordum. Dayanamıyordum. Karşı koyamıyordum. Bu kadar işkence fazlaydı. Ellerim göğsünden boynuna doğru uzanmaya çalıştı. Ne yapmak istediğimi anlayarak ellerini belimden aşağı indirerek kalçamdan tuttu ve beni kucağına aldı. Bacaklarımı beline doladım. Gözlerim kısılı gözlerinde bir müddet kaldı. Bakışıyla beni yakıyordu sanki. Alnımı alnına yasladım. "Lütfen." Dedim gözlerimi kapatarak. Kalçamdaki elleri iyice sıkılaştı. "Lütfen ne? Bana ne istediğini söyle." Dedi keyiflendiğini belli eden bir sesle. ************ Başlangıç Tarihi: 14.08.2022 #bela (1) / 02.09.2022 / 06.12.2022 #yasak (1) / 28.10.2022 #gizem (1) / 10.11.2022 #şehvet (1) / 13.11.2022 #kan (1) / 25.11.2022 / 21.12.2021 / 06.01.2023 #arzu (1) / 09.05.2023 #yetişkiniçerik (1) / 23.05.2023 #ilişki (1) / 05.09.2023

𓇚𓇚𓇚 "Kaçma!" dedi Ezra yakarır gibi. " Bir kere de beni yakma, iki gözüm." Firuze kolunu kurtarmaya çalıştı. İzin vermedi Ezra. "Gitmem lazım." dedi Firuze titreyen bir sesle. Oysa sert çıkarmaya çalışmıştı sesini ama artık olmuyordu. Yıkılmıştı tüm duvarları, tutamıyordu bu enkazı. Bir kez daha gitmeye çalışınca Ezra'daki bütün ipler koptu. Şu Midyat hep sessizliğine mahkumdu ya! Sevdasını haykırınca göğe şimşekler çaktı sanki yer yüzünde. "Kahrolmayasıca! "dedi onu kollarına alarak. Bir kolu Firuze'nin ince belini sardı. Boşta kalan ise güzel gözlerini kaçırmasın diye Firuze'nin yüzünü kavradı. Bir kere daha isyanını haykırdı ona. "Kahrolmayasıca! Ben daha sana nasıl anlatayım seni sevdiğimi! " Firuze onun kollarında sarsıla sarsıla ağlamaya başladı ama Ezra bunu bile görmüyordu. "Senin sevdanı demire söyledim, boynunu büktü. Taşa fısıldadım, yükümden dağıldı. Şu dağa bağırsam yıkılır ama bir sen anlamadın Firuze!" Bir kere daha sarstı onu. Dudakları arasında sadece Firuze'nin göz yaşları, Ezra'nın ise haykırışları kadar bir mesafe vardı. Aşılsaydı bu uçurum, sönerdi belki bu hasret ama bir nefeslik bu mesafe kaybolmuş yıllar kadar uzundu işte. "Keşke kör kalsaydım!" dedi ona doğru." Keşke kör kalsaydım da senle kör olmasaydı şu gönlüm!" Firuze'nin gözlerine değdi gözleri. Ağladığını fark etti. O da yıkıldı karşısında. Saman alevi yandı sarı renginde. Söndü Firuze'nin kara gözlerinde. "Neden?" dedi yıllardır dilinin ucunda tuttuğu, boğazına düğüm ettiği soruyu sonunda sorarak. "Neden kaçıyorsun benden?" 𓇚𓇚𓇚 19.09

"Gözlerime bak Ezgi..." Artık yaşlarım akıyor muydu bilmiyorum. Sadece tek gördüğüm; karanlık. Islak ve sıcak bir karanlık... İnsana yapışan ve daraltan bir karanlık. Ucu bucağı olmayan... "Hayır, Yavuz. Yüzleştiğim gerçekler bir kâbus ve benim yüzleşecek gücüm kalmadı." Sol tarafıma düşen saç, sıcak parmakları tarafından kulağımın arkasına yerleşirken bu sefer sesini daha da yakında hissettim. "Ben senin kâbusun kadar gerçeğim Ezgi." ## Ablasının öldürülmesiyle sarsılan Tıp öğrencisi bir kadın...Ardından gelen ölümlerle bilmeden şüphelerinin esiri olur. Bir yandan gizli aşkını sürdürürken, bir yandan çıkmaza sürüklenen cinayetleri Özel Dedektif Yavuz'la çözebilecek mi? Yoksa içindeki şüphelere esir mi olacak? Kan ve vahşet içerir.(+18) 🏷 Şair #1(12.09.22) Yetişkin #1 (24.07.22)

Neden bence yardıma ihtiyacın olabilir hem kocalar ne için var karıcığım " dedi tırnağını ensemde gezdirip saçımı çekip bir tarafıma topladi şu an ensem tamamen açık ve göz önündeydi " saçlarını da yıkayabilirim hııı ne dersin " kısık sesi ,ensemde gezen parmakları kulağıma neredeyse yapışmış vaziyette olan dudakları titrememe ve anlamsız bir şekilde karnıma ağrılar girmesine sebep oldu. "Tee tee şekkur ederim ben kendim halledebilirim " dedim bu kekelemekte neyin nesiydı. " Hııım küçük sevgili karıcığım heyecanlandın mı? dedi dudakları hala kulağımın dibinde parmağının ucunu bastırıp tırnağını ara ara çizerek boynumdan enseme doğru gezdiriyordu . Bir anda boşta olan elini belime sardı şuan sırtım tamamen ona yaslı bir şekilde tüm vücudunun sıcaklığını kendi vücudumda hissediyordum yada ben yanıyordum bilmiyorum ama bir an önce bu adamın kollarının arasından çıkmam gerektiğini çok iyi biliyordum. "Boran Lütfen bırak beni " dedim titriyordum artık . "Neden titriyorsun Efnan Heyecanlandın mı ?. " Hayır korkuyorum " dedim bir anda beni bıraktı ve benden uzaklastı. "Korkmalısın Efnan ,hiç korkmadığın kadar korkmalısın" dedi beni öylece orda bırakıp gitti .

Yüzyıllardır aynı şey; büyük balık küçük balığı yer. ** Hikayede +18 unsurlar olacaktır, lütfen yaşı küçükler okumasın. "Benim kaybedecek bir şeyim de yok." Elini kaldırdı, çenemi iki parmağının arasına aldı. Ben canımın acımasına kendimi alıştırmıştım fakat aksi oldu. Başparmağımla çenemi ileri geri hareketlerle okşadı. "Yanılıyorsun Ariadne... Senin, kaybedecek daha çok şeyin var." Bu söz bana yapacaklarının fragmanıydı, biliyordum. "Şu an," işaret parmağının sırtını köprücük kemiğimin üzerinde gezdirdi. Oradan da tulumumun fermuarına gitti. "Hiçbir şeyini," Fermuarı karnıma kadar indirdi. "Kaybetmiş değilsin." Her şeyin bittiğini düşündüğüm an, daha hiçbir şeyin başlamamış olduğu andı. Asıl bundan sonra her şeyimi bir bir kaybedecektim. Doğru söylüyordu. "Ve emin ol..." Omzumun üzerindeki saçlarımı özenle sırtımın gerisine doğru atıp dudaklarını kulağıma doğru yaklaştırdı. "Bir zifte dönüşmeden önce, her şeyini tek tek kaybedeceksin."