KAR BEYAZI BİR ŞEHİR... YENİ YIL IŞIKLARI... VE KADERİN KOMİK BİR ŞAKASI. Yibo, hayatının en kritik anında sadece işini korumak isterken kendini beklemediği bir anlaşmanın içinde bulur: Bir ay boyunca sevgili rolü yapmak. O sırada Zhan... Holdingin adı bile fısıldandığında herkesin saygıyla konuştuğu, gizliliğiyle ünlü, kimsenin gerçek yüzünü bilmediği gizemli patron. Sert, mesafeli ve soğuk görünse de Yibo'nun hayatına girdiği andan itibaren her şey sıcak bir karmaşaya dönüşür: yanlış anlaşılmalar, tatlı çekişmeler, komik kazalar ve kalp çarpıntıları... Bir taraf borcu ödemek için rol yapar, Diğer taraf ise rolün gerçeğe dönüşmesinden korkar. Ve tüm sırların tek tek çözüldüğü... Zhan'ın yüzünü ilk kez göstereceği o büyük gece gelir: ✨ YILBAŞI PARTİSİ ✨ Saatler geri sayarken, Gerçekler mi ortaya çıkacak, Yoksa yeni bir aşkın başlangıcı mı? Yılbaşı mucizesi; bazen bir öpücükte, bazen bir tesadüfte, bazen de hiç tahmin etmediğin bir adamın kalbinde gizlidir... Bu, kar taneleri kadar narin, yılbaşı ışıkları kadar sıcak bir YiZhan hikayesi.

Zorla yapılan bir evlilik, dört küçük mucizeyle taçlanmıştı. Ama bir trafik kazası, her şeyin sonunu getirdi. Yu-Jia, ölmek üzereyken çocuklarını hiç tanımadığı birine, genç bir asistan doktora emanet etti: Wang Yibo. Yibo, kalp hastalığıyla boğuşmasına rağmen hayatını riske atarak Yu-Jia'yı ve çocuklarını kurtarmaya çalıştı. Ama kader, bambaşka bir oyun oynadı: Yu-Jia, kalbini Yibo'ya bıraktı. Artık o kalp Yibo'nun içinde atarken, dört çocuk ona "anne" diye sarılıyordu. Entrikalarla çevrili güçlü ailelerin gölgesinde, Yibo hem kendi kalbiyle savaşmak hem de kendisine emanet edilen sevgiyi ve masumiyeti korumak zorundaydı. Ama yıllar içinde gizli sırlar açığa çıkacak, ihanetler kanıtlanacak ve bu fırtınanın ortasında doğan bir aşk her şeyi yeniden yazacaktı... Bir kadın ölürken kalbini ona bıraktı. Dört çocuk "anne" diye ona sarıldı. Ve şimdi, en büyük sırların açığa çıkacağı bu savaşta tek koruyucuları... kalbinde başka bir hayat taşıyan genç bir adam. Ama o kalp, sadece yaşatmak için değil... sevmek için de atmaya başladı.

+18 sahneler vardır. Rahatsız olan kişiler varsa lütfen okumasın 🤍 "Onlar sadece DNA ile değil, bir lanetle birbirine bağlandılar." Yüzyıl önce, ölüm döşeğindeki bir adamın çaresizliği, bilimin sınırlarını zorladı. Yarasa DNA'sı ile insan genetik kodunu birleştirmeyi başardılar. Proje, tıbbi bir umut olarak doğdu - ama doğan şey umut değil, vampir ırkıydı. Bu yeni nesil yaratıklar, kanla besleniyor, hızla evrimleşiyor ve her biri birer biyolojik silah gibi çalışıyordu. Onlara liderlik eden kişi, artık bir bilim insanı değil; soğukkanlı bir Vampir Lordu olmuştu. Ama bir kişi, bu felaketin önüne geçmek için her şeyini feda etti. Bay Wang, eski dostuna, belki de sevdiğine, son bir uyarı olarak, onun kanına genetik bir lanet yerleştirdi. "Bu kan, sadece seni değil... senden doğacak herkesi zehirleyecek." Ve kader şimdi iki torunda yeniden yazılıyor. Zhan... Vampir genleriyle doğdu, ama damarlarında ölümle yarışan bir zehir taşıyor. Yibo... Kanında, insanlıkla vampirlik arasında bir bağışıklık mucizesi saklı. İkisi birbirinden habersiz büyüdü, ama kanları onları birbirine çekmekle kalmadı, birbirlerine mahkûm etti. Eski bir laboratuvar günlüğü, kayıp bir antikor ve lanetin son izleri... Zhan ölümle yarışırken, Yibo geçmişin sırlarıyla yüzleşmek zorunda kalacak. Bu yalnızca bir türün yok oluş savaşı değil; Aynı zamanda bir kalbin ne kadar karanlığı taşıyabileceğinin sınavı. "Aşk, bazen bir antikor gibidir... Sessizce savaşır, ama her şeyi değiştirir."

Elçi ve Koruyucuları geçmişten geleceğe kalan bir efsaneydi ona göre, dilden dile anlatılan mitlere ve efsanelere konu olmuş bir hikayeden başka birşey değildi. Taşlar, Ruhlar, İlahi Güçler saçma geliyordu ona ve bu hikayeye ilgi duymuyordu ama aslında bu hikayenin onun geçmişi olduğunu bilseydi herşey aynı olur muydu? Elçi ve Koruyucular efsanesi gerçekte sadece bir efsane değildi bundan çok daha fazlasıydı. Bu gerçekti, bu geçmişti, geçmişiydi, onun saklı geçmişi... Geçmiş zamanın ruhunda saklı bir gölge gibidir. Peki geçmiş tam olarak nedir?

~Yeniyıl hikâyesidir~ İnsanlar o kadar zayıf ve güçsüz varlıklar ki onları yönlendirmek her zaman çok kolay olmuştu . Sadece yaşamak için çaba gösteren basit ve küçük canlılardı bu da dünyanın en güçsüz canlıları olduğunun kanıtıdır. Bunu asırlardır dile getirmeme rağmen Tanrılar arasında pek hoş karşılanmıyordu. Neden hâlâ o küçük zavallı canlılar için çaba harcıyorlar anlamış değilim ? İnsanlar doğar , büyür ve ölürler bu kısa döngüde ise baya soruna sebep olurlar bu bana zevk verse de arada canımı sıkıyordu . Çünkü Tanrılar onlara şans vermekten asla vazgeçmiyorlar bende onların bu saçma davranışlarını göz ardı edip kendi zevklerime bakıyordum . Mesele bu küçük canlıların en zayıf noktalarından vurmak gibi... Ahh! Siz insaların duyguları ile oynamak o kadar zevk veriyor ki bunu tahmin bile edemezsin . Ama Tanrıların koyduğu kurallar gereği insaların yaşamına, duygularına ve kararlarına karışamayız. Peki bu benim ne kadar umrumda ben Cehennem Krallı'yım , ben Ölülerin Tanrısı'yım kimin gücü beni durdurmaya yeter ki diye düşünmüştüm tâ ki sevgili kardeşim tarafından ağır cezaya maruz kalana kadar ... Bana çok büyük bir ceza verdi bunun için ona her gün bunun için kızdım , birgün bir çift griler ile karşılaşana kadar o güzel gözleri benim fikrimi değiştireceğini hiç düşünmemiştim. Aşk duygusu ile dalga geçen ben bir insana aşık olacağım aklıma gelmemişti bu bana verilen en büyük ceza ya da en büyük lütuftu....

+18 sahneler vardır rahatsız olan varsa lütfen kitabı okumayınız... Saçma bir şekilde okulumuzun 23 Nisan gösterisi yüzünden Mardin'den gelen bir ağa çocuğu ile yaşadığım arkadaşlığın bu kadar ileri düzeye gideceğini hiç düşünmemiştim. Aradan yıllar geçmesine rağmen o hâlâ aynıydı gözlerinde ki o ışıltı ve bana olan hayran bakışları hiç değişmemişti . Kader onunla tekrardan karşılaşmamızdan yanaydı . Onun o güzel kahvelerinde sonsuza kadar kaybolmak isterdim . Kürşat gerçek masumluğu onun o güzel çakır gözlerinde bulmuştu galiba bu sefer onu elde etmeyi başarmıştı. O güzel kalbi bu sefer onun için atacaktı . Yıllardır içinde tuttuğu sevginin artık gün yüzüne çıkma vakti gelmişti... ~ Kürşat Demir Karahan~