Bazı insanlar kaçmak için gider. Bazılarıysa gerçeği yanında götürür. Elisya, çocukluğunu elinden alan bir merkezden, hafızasında boşluklar bırakan bir geçmişten ve susması istenen kayıtlardan sağ çıkmış bir kız. Hayatta kalmayı erken öğrenmiş; bedel ödemeyi ise hiç bırakmamış. Karel, geride kalanlardan biri. Koruyamadığı bir çocuğun, anlayamadığı bir kadının ağırlığını taşıyor. Soğuk odalarda, söylenmemiş cümlelerle yaşıyor. Bir fırtına onları yıllar sonra yeniden aynı noktaya savurduğunda, hiçbir şey eskisi gibi devam etmiyor. Çünkü bazı bağlar sevgiyle değil, suç ortaklığıyla kurulur. Bazı sırlar ise saklandıkça büyür. Bu hikâye; bir kızın kendini kurtarmak için gitmesini, bir adamın geç kalmış fark edişini, ve geçmişin asla gerçekten gömülmediğini anlatıyor. Herkes yer, içer. Hesabı her zaman biri öder. Bu kez kim?

Vahşet, darp, korku, baskı daha tanımlayamadığım bir sürü etken vardı. Bu kelimeler sadece basit bir tasvirken, peki yaşanırken nasıl bu denli kanlı olabilirdi? Kaybolmuş bir aile, yolunu şaşırmış bir kız..