Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Cumali arabayı park etti ve yan koltukta uyuyakalmış olan kardeşine baktı. Gülümsedi ve onu uyandırmamaya çalışarak arabadan indi. Kapıyı çalmadan kapı açılmıştı. Annesinin ona sarılan kollarını hissedince Cumali birden vazgeçip onu affetmek istedi. Ama aklına arabadaki Salih ve yaşadıkları gelince annesini ittirdi. "Sakın." Annesinin kırılmış gözleri ona bakarken İdris, Emmi ve Paşa gelmişti. İdris hemen "Aklın nerede lan senin?" dedi. "Fellik fellik oğlumu aradım ben günlerce, neredeydin?" Cumali arabaya bakıp babasına geri döndü. "Ben de oğlunu aradım baba." ******* 140521 // 191221 ✌🏻🏳️‍🌈 ******* TAMAMLANDI

Bölüm devamlarını hayalimdeki gibi yaptım inş beğenirsiniz okumadan geçmeyin derim iyi okumalar.☺️🤗💛🌼

Mahkûmdu Barış, Fırat'ın okyanus gözlerinde.

Herkesin bir sırrı vardır şu hayatta. Tıpkı Vartolu'nun herkesten sakladığı Salih Helvacı kimliği gibi... Lâkin hiçbir sır, sonsuza kadar sır olarak kalmaz.